Ο Σωκράτης Αριστοτέλους, από τη Σωτήρα Αμμοχώστου, σκιαγραφεί τα απαιτούμενα προσόντα εκείνων που άρχουν στη χώρα.
Εγκωμίασαν με πολλούς επαίνους οι αρχαίοι κάποιον Ρωμαίο, τον Λίβιο Δρούσο, επειδή το σπίτι του, εξαιτίας των πολλών παραθύρων, επέσυρε τα περίεργα βλέμματα των γειτόνων του.
Κάποιος οικοδόμος τού υποσχόταν να διορθώσει το ελάττωμα αυτό του σπιτιού του, αν του έδινε για τον κόπο του πέντε νομίσματα. Και ο Δρούσος, με πολλή σύνεση, απάντησε. «Δέκα θα σου δώσω, φτάνει να μου κάμεις όλο το σπίτι μου για να βλέπουν πώς ζω, όχι μόνο οι γείτονες, αλλά και όλοι οι πολίτες». Μ’ αυτό απέδειξε ο θαυμάσιος αυτός άνθρωπος ότι ο άρχοντας, αυτός δηλαδή που βρίσκεται στην εξουσία, πρέπει να είναι γι’ αυτούς που κυβερνά το πρόσωπο από το οποίο εκείνοι θα διδάσκονται. Να είναι σαν τον καθαρότατο καθρέφτη, ώστε κοιτάζοντάς τον οι πολίτες, να ακολουθούν το σωστό δρόμο. Πολλοί χάνονται ή ταλαιπωρούνται εξαιτίας του κακού παραδείγματος και της διαγωγής των κυβερνώντων. Κι αυτό αποδεικνύεται και από τις μαρτυρίες της Αγίας Γραφής, αλλά και από πρόσφατα παγκόσμια γεγονότα. Διεκήρυξε ο Ιωνάς «έτι τρεις ημέραι και Νινεϋί καταστραφήσεται». Και ο βασιλιάς τρομοκρατήθηκε από το κήρυγμα του προφήτη, μετανόησε και έχυσε ποταμούς δακρύων. Και το όφελος αυτής της πράξης τους ήταν ότι τον μιμήθηκαν όλοι οι υπήκοοί του και σώθηκαν με την επέμβαση του Θεού. Ηγεμόνες, φωνάζει ο Αμβρόσιος, φροντίστε το όνομά σας να ανταποκρίνεται στα έργα σας και τα έργα σας να είναι αντάξια του ονόματός σας!
