Μπορεί να ακουστεί παράξενο όπως παράξενη ακούγεται και η «Άμεση Δημοκρατία», η οποία «πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις» (Κατά Ματθαίον 26:34) απαρνήθηκε τον εαυτόν της, όπως ο απόστολος Πέτρος απαρνήθηκε τον Χριστό, αλλά με έπεισε σχετικά με την απόφαση του Φειδία να ψηφίσει Αννίτα Δημητρίου για πρόεδρο της Βουλής.
Και όσο και αν οι «εξ ευωνύμων», κοινώς οι αριστεροί, διαμαρτύρονται, θεωρώ αρκούντος τεκμηριωμένους τους λόγους τους οποίους επικαλέστηκε ο επικεφαλής της Άμεσης Δημοκρατίας ο οποίος για τον ΔΗΣΥ δεν θεωρείται πλέον πολιτικός κλόουν, ούτε και κινδυνεύει να μετατρέψει το Κοινοβούλιο σε Τσίρκο. Είναι πλέον άνθρωπος δικός μας. Συστημικός με τ όλα του.
Είπε λοιπόν (και ελάλησε) πως «η ψήφος δόθηκε επειδή συμφωνήθηκε με τον ΔΗΣΥ η προώθηση θεμάτων όπως η ευθυγράμμιση των συντάξεων με τον κατώτατο μισθό που ανέρχεται στα 1.088 ευρώ, καθώς και η δημιουργία 10.000 νέων κατοικιών, με στόχο την αύξηση του στεγαστικού αποθέματος και τη μείωση των τιμών στα ενοίκια».
Πες τα μεγάλε! Με ποιον θα συμφωνούσε σε τέτοια ζητήματα; Με το κόμμα του κεφαλαίου το ΑΚΕΛ; Άλλωστε ο ΔΗΣΥ έχει στις τάξεις του περισσότερους εργολάβους για να κτίσουν τις 10.000 κατοικίες ενώ το ΑΚΕΛ έχει στις γραμμές του τους περισσότερους πολίτες που λαμβάνουν τον κατώτατο μισθό. Οπόταν; Βεβαίως, αν με ρωτούσε κανείς, θα έλεγα πως στο παιγνίδι πρέπει να μπει και το ΔΗΚΟ ώστε να δημιουργηθεί ευρύ πλειοψηφικό ρεύμα, προκειμένου να παίρνουν τις «πρώτες κατοικίες» του κόσμου ώστε να δημιουργηθεί το προζύμι των 10.000 κατοικιών.
Το μόνο τρωτό σημείο είναι ότι δεν χρησιμοποιήθηκε η εφαρμογή (ελληνιστή application) ώστε να αποφασίσει ο κόσμος κατά πόσον οι βουλευτές της Άμεσης Δημοκρατίας τον γενικό γραμματέα του ΑΚΕΛ ή την πρόεδρο του ΔΗΣΥ. Αλλά χάλασε το ρημάδι. Και όσοι δεν το πιστεύουν με γεια τους με χαρά τους. Τώρα που ψήφισαν το κόμμα στις βουλευτικές, αναλαμβάνει ο Φειδίας, ένας σουβλιτζής ένας λαουτάρης και αυτός ο πρώτος μη Ορθόδοξος χριστιανός στην Κύπρο. Ειδικά με τον τελευταία ο Φειδίας πέτυχε μ’ ένα σΜπάρο δυο τρυγόνια. Και Χριστιανός και ταλιμπάν.
Αυτόν που λυπάμαι είναι τον Δημήτρη Σούγλη ο οποίος επειδή δεν το γυρίζει το χέρι του ούτε και η δεξιά (μεταξύ ΔΗΚΟ-ΕΛΑΜ) συνείδησή του να ψηφίζει αριστερά, το είχε τάμα να το κάνει μέσω application απλώς για να δει πως είναι να ψηφίζεις αριστερούς.
Αλλά αυτά συμβαίνουν όταν μένει εκτός Βουλής η ΕΔΕΚ. Και αν στεκόταν στον πούντον του ο Ανδρέας Αποστόλου στη Λάρνακα, το κόμμα θα έμπαινε στη Βουλή με το δεξί. Διότι αυτοί που έφυγαν και πήγαν στο ΕΛΑΜ ήταν πιο δεξιοί. Και από ότι λένε οι κακές γλώσσες οργανώνονται με σκοπό να αποτελέσουν την αριστερή πτέρυγα του ΕΛΑΜ. Είντα τζαιρούς εφτάσαμεν!
Βεβαίως εκτός έμεινε και η Δημοκρατική Παράταξη και προσωπικά οφείλω να ομολογήσω πως ανέμενα με θρησκευτική ευλάβεια και κατάνυξη (λέμε τώρα) τις θεόπνευστες δηλώσεις του προέδρου της εκλιπούσας ΔΗ.ΠΑ ως προς τα αίτια της αποτυχίας εισόδου στο Κοινοβούλιο.
Οι δηλώσεις αποτέλεσαν βάλσαμο στη χαίνουσα πληγή και το μετατραυματικό σοκ δεν λέει να κοπάσει αλλά, από την άλλη, παρηγοριέμαι από το γεγονός ότι η παράταξη βόλεψε αρκετούς ψηφοφόρους της, από τα οδικά έργα μέχρι και στο δημόσιο, σε σημείο που, υπό κανονικές συνθήκες, αν ψήφιζαν όσοι βολεύτηκαν με θέματα τα οποία προώθησε η ΔΗΠΑ, θα ήταν και τώρα στη βουλή αλλά όπως μας βλέπω, αυτό που μπορούμε να αναφωνήσουμε είναι «πάλι με χρόνια με καιρούς…».
Όπως ανέφερε ο πρόεδρος της (άλλοτε) παράταξης, Μάριος Καρογιάν,
το αποτέλεσμα οφείλεται κυρίως σε διαχρονικά εσωτερικά προβλήματα, οργανωτικές αδυναμίες, κενά στις δομές πολιτικής και επικοινωνιακής διαχείρισης, καθώς και σε δυσκολίες που δεν αντιμετωπίστηκαν έγκαιρα, παρά το γεγονός ότι υπήρχε η εντύπωση πως είχαν ξεπεραστεί.
Δηλαδή, στη ΔΗΠΑ έμειναν με την εντύπωση πως όλα δούλευαν σαν ελβετικό ρολόι τη στιγμή που αυτό (το ρολόι) ήταν σταματημένο. Ο κ. Καρογιάν αποκάλυψε, όπως μας είπαν, ότι υπέβαλε την παραίτησή του η οποία δεν έγινε αποδεκτή με το σκεπτικό ότι η ευθύνη ήταν συλλογική.
Άφησε και μια μπηχτή στην κυβέρνηση αναφέροντας: Είτε η ΔΗΠΑ δεν αξιοποίησε επαρκώς επικοινωνιακά τη συμβολή της στο κυβερνητικό έργο είτε η κυβέρνηση δεν απέδωσε την αναγνώριση που αναλογούσε στο κόμμα για τις πρωτοβουλίες και τις πολιτικές στις οποίες συνέβαλε ουσιαστικά».
Τέλος πάντων, πάει και η ΔΗΠΑ.
Όσον αφορά αυτούς που εισήλθαν στη Βουλή, δικαιούνται χρόνο για να δείξουν, (αν δείξουν) τι αξίζουν (αν αξίζουν).
Πάντως, το νέο Κοινοβούλιο θα έχει περισσότερους δηλωμένους Χριστιανούς και άλλους αδήλωτους σε διάφορες παρατάξεις.
Αυτό προκύπτει τουλάχιστον από τις δηλώσεις τους. Μάλιστα κάποιοι τόνισαν πως εξελέγησαν με τη βοήθεια του Θεού. Λαμβανομένου δε υπόψιν πως την ίδια θέση εξέφρασαν βουλευτές από διαφορετικά κόμματα, φαίνεται ότι ο Θεός έδωσε εντολή για οριζόντια ψηφοφορία υποψηφίων διαφόρων κομμάτων.
Τούτων λεχθέντων εύχομαι όπως η πλειοψηφία των βουλευτών να ενεργεί με βάση το τι συμφέρει στο κοινωνικό σύνολο και να μην φτάσουμε στο σημείο, ορισμένοι να ψηφίζουν κατά παραγγελία εταιρειών, οικονομικών συμφερόντων κοκ.
Ισχύει και εδώ, πως ελπίδα πεθαίνει τελευταία
