Μετά τον Αντόνιο Γκουτέρες, ίσως τον μοναδικό αξιωματούχο διεθνούς εμβέλειας που διασώζεται πολιτικά και ηθικά από τις 7 Οκτωβρίου και μετά, κερδίζει (ήδη από τότε που έριξε μπηχτές στην κ. φον ντερ Λάιεν) πόντους και ο Ζοζέπ Μπορέλ, Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής.

Ο άνθρωπος που επιχειρεί το ακατόρθωτο σε επαγγελματική βάση: Να εκφράσει κάτι που μόνο αραιά και που υπάρχει: Την εξωτερική πολιτική της ΕΕ.

Το είπε ωραία χθες ο κ. Μπορέλ, στο Ευρωκοινοβούλιο, σύμφωνα με την ανταπόκριση του ΚΥΠΕ. Είπε πως είναι δύσκολη η θέση του, αφού δεν υπάρχει κοινή θέση από τα κράτη μέλη για τον τρόπο με τον οποίο το Ισραήλ ασκεί το δικαίωμα αυτοάμυνας.

Όταν διαβάζεις αυτό που είπε, σκέφτεσαι αμέσως «α, θα μασήσει τα λόγια του και δεν θα πει τίποτε».

Όμως, όταν διεξέλθεις όλη την ανταπόκριση του ΚΥΠΕ, αντιλαμβάνεσαι πως όταν ο κ. Μπορέλ είπε πως είναι δύσκολη η θέση του να μιλήσει για όσα συμβαίνουν στη Γάζα επειδή δεν υπάρχει κοινή θέση από τα κράτη-μέλη, μάλλον εννοούσε «αφού δεν υπάρχει κοινή θέση, θα σας πω τη δική μου». Και τους την είπε μια χαρά.

Τους είπε, σύμφωνα με το ΚΥΠΕ, ότι η ΕΕ ανησυχεί εξαιρετικά για τις επιθέσεις από Ισραηλινούς εποίκους εναντίον αμάχων στη Δυτική Όχθη και αλλού. Είναι χρήσιμο που ανέδειξε ότι δεν είναι μόνο η Γάζα, το ορμητήριο της Χαμάς, που υποφέρει από το Ισραήλ. Υποφέρει και η «φρόνιμη» Δυτική Όχθη, άλλη μια απόδειξη ότι δεν είναι μόνο οι τρομοκράτες ο στόχος. Είναι οι Παλαιστίνιοι.

Τους είπε ακόμα ότι η «άνευ προηγουμένου ανθρωπιστική καταστροφή» στη Γάζα, την οποία καταγγέλλει ο ΟΗΕ, δεν είναι φυσική καταστροφή. Δεν είναι έντονο καιρικό φαινόμενο, δηλαδή. Είναι, είπε, κάτι που προκλήθηκε ως αποτέλεσμα ενός αποκλεισμού που εμπόδισε τον πληθυσμό να έχει πρόσβαση στα βασικά εφόδια για επιβίωση «και ήταν ένα άλλου είδους μακελειό». Από το Ισραήλ.

Ο κ. Μπορέλ είπε ακόμα στους ευρωβουλευτές ότι θα έπρεπε να είναι δυνατό να υπερασπιστεί κάποιος το δικαίωμα του Ισραήλ να προστατεύσει τον εαυτό του, αλλά ταυτόχρονα να εκφράζει και την αγανάκτησή του για το τι συμβαίνει στους αμάχους στη Γάζα και στη Δυτική Όχθη. Εν ολίγοις, λέει η στήλη, το μακελειό στη Γάζα δεν είναι αυτοάμυνα. Είναι ωμή βία κατά αμάχων από στράτευμα σε επιθετική διάταξη και δράση.

Υπέδειξε, δε, ότι «το Ισραήλ έχει ηθικές και νομικές υποχρεώσεις που απορρέουν από τον νόμο για τις ένοπλες συγκρούσεις, που σχετίζονται με την παρεμπόδιση πρόσβασης του πληθυσμού σε βασικές προμήθειες».

Τις οποίες υποχρεώσεις προκλητικά δεν ανέλαβε. Όχι για πρώτη φορά. Και αυτό είναι της στήλης.

Κατά τον κ. Μπορέλ «οι αδιάκριτες βολές ρουκετών της Χαμάς κατά του Ισραήλ αποτελούν επίσης παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου». Σε αυτό συμφωνούμε όλοι. Ακόμα και αυτοί που έβγαλαν τον σκασμό για όλα όσα συμβαίνουν και ανέφερε χθες ο αξιωματούχος της ΕΕ.

Την Τρίτη, στην κυπριακή Βουλή, απαντώντας σε κριτική από τον Γιώργο Λουκαϊδη, του ΑΚΕΛ, ο υπουργός Εξωτερικών Κωνσταντίνος Κόμπος είπε ότι «η ευαισθησία μας δεν εκφράζεται μόνο με ρητορική και με μια μορφή ανάδειξης των θέσεών μας. Εμείς προσπαθούμε εμπράκτως να κάνουμε κάτι για τον πληθυσμό της Γάζας».

Χμ, κι όμως, κ. υπουργέ, όταν τις προάλλες, στην Πύλα, χρειαστήκαμε τη φραστική, έστω, υποστήριξη κάποιων σημαντικών χωρών στη διεθνή σκηνή, την είχαμε. Και πανηγυρίσατε, γιατί ήταν όντως χρήσιμη. Τι θα λέγατε άραγε αν, όταν παρακαλούσατε για κάποια δήλωση καταδίκης για την Πύλα, σάς απαντούσαν οι ομόλογοί σας πως «η ευαισθησία μας δεν εκφράζεται μόνο με ρητορική και με μια μορφή ανάδειξης των θέσεών μας»;