Δεν αρκεί να ζητά ο υπουργός Ενέργειας πίστωση χρόνου από τις συντεχνίες της ΑΗΚ για τη διευθέτηση θεμάτων που εκκρεμούν από την προηγούμενη διακυβέρνηση. Πρέπει να πείσει και ο ίδιος αλλά και συνάδελφοί του στο Υπουργικό Συμβούλιο ότι τα αιτήματα των συντεχνιών και ιδιαιτέρως το θέμα της δημιουργίας 131 νέων θέσεων, όπως είχε συμφωνηθεί πέρσι τέτοιες μέρες με συναρμόδιους υπουργούς της Κυβέρνησης Αναστασιάδη, μελετούνται σοβαρά.
Και ένας τρόπος να πείσουν ότι αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα το ενδεχόμενο απεργιακών μέτρων στην ΑΗΚ ήταν να συνομιλήσουν με τους εκπροσώπους των συντεχνιών, για να βρεθεί μια ικανοποιητική λύση.
Ρωτήσαμε τους συντεχνιακούς και μας απάντησαν πως με εξαίρεση τις δύο συσκέψεις που συγκάλεσε (για διάφορα θέματα στρατηγικής, κυρίως) ο Γιώργος Παπαναστασίου, Νοέμβριο και Δεκέμβριο και μιας συνάντησης που είχαν με τον υπουργό Εργασίας (ο οποίος δεν επανήλθε να τους πει ο,τιδήποτε, όπως υποστηρίζουν), καμία άλλη επαφή δεν είχαν με υπουργό ή άλλο εκπρόσωπο της Κυβέρνησης, μετά τις προειδοποιήσεις τους για τη λήψη απεργιακών μέτρων. Οκτώβριο η πρώτη προειδοποίηση, 8 Δεκεμβρίου η δεύτερη, την περασμένη Τρίτη η τρίτη προειδοποίηση. Τέταρτη δεν θα υπάρξει. Και η Κυβέρνηση παρακολουθεί και παριστάνει την άνετη.
Παίζει με τη φωτιά, όμως. Διότι πλησιάζει η Δευτέρα, ημέρα που τα ανώτατα όργανα των συντεχνιών θα συνέλθουν και πιθανότατα θα αποφασίσουν απεργιακές κινητοποιήσεις.
Τα συναρμόδια υπουργεία μάλλον σκοπεύουν να ακολουθήσουν την πεπατημένη της προηγούμενης Κυβέρνησης. Δηλαδή, αποφυγή διαλόγου, αποφυγή τοποθετήσεων, αδιαφορία για μια δίωρη – τρίωρη στάση εργασίας και «έκτακτη» υπουργική κινητοποίηση λίγες ώρες πριν την έναρξη μιας 24ωρης ή 48ωρης απεργίας. Το έργο είναι παλιό, το είδαμε πολλές φορές και αναμέναμε πως αυτή η Κυβέρνηση θα χειριζόταν αλλιώς αυτά τα θέματα. Όχι για να ικανοποιεί όλα τα αιτήματα, αλλά να τα συζητά έγκαιρα και να διεκδικεί να πείσει ή να είναι έτοιμη να πειστεί, με επιχειρήματα.
Πάρτε για παράδειγμα το αίτημα της ΑΗΚ για 131 νέες θέσεις. Ήταν πολύ περισσότερες οι θέσεις που ζητήθηκαν αρχικά αλλά όταν εδέησαν τελικά οι προηγούμενοι να συζητήσουν με τις συντεχνίες (μόνο λίγες ώρες πριν σβήσει μέρος της Δεκέλειας και βυθιστεί στο σκοτάδι ένα σημαντικό τμήμα των καταναλωτών), τα δύο μέρη συμφώνησαν σε 131 νέες θέσεις. Επιπλέον άλλων νέων θέσεων που είχαν εγκριθεί νωρίτερα, αλλά λιγότερες από το αρχικό αίτημα.
Εκείνες τις 131 νέες θέσεις ο νυν υπουργός Οικονομικών αποφάσισε να τις περιορίσει σε 64. Ο νυν υπουργός Ενέργειας θεωρεί πως 108 νέες θέσεις θα ήταν ένας καλός συμβιβασμός. Αλλά, μέχρι στιγμής, ούτε τις 108 θέσεις δέχεται ο κ. Κεραυνός.
Και ενώ το δ.σ. της ΑΗΚ έστειλε στο υπουργείο προϋπολογισμό με 131 νέες θέσεις, αίφνης την περασμένη Τετάρτη το συμβούλιο αποφάσισε να τροποποιήσει το κείμενο και να περιλάβει 108 νέες θέσεις, χωρίς καμία συζήτηση με τις συντεχνίες. Θεωρεί μήπως το απερχόμενο δ.σ. πως έτσι απομακρύνει τον κίνδυνο απεργίας;
Δεν είναι δουλειά της στήλης να πει πόσες νέες θέσεις πρέπει να δημιουργηθούν στην υποστελεχωμένη και αποδυναμωμένη ΑΗΚ. Αυτό που λέμε είναι ότι από τον Οκτώβριο που προειδοποίησαν με απεργίες οι συντεχνιακοί, ο υπουργός Οικονομικών ή ο γενικός διευθυντής του, που έχουν την ισχυρότερη ένσταση, δεν ήρθαν σε επικοινωνία με τις συντεχνίες για να εξηγήσουν, αν μη τι άλλο, γιατί 64 θέσεις και όχι 131 που είχαν εγκρίνει οι Κούσιος, Πετρίδης, Πηλείδου πριν ένα χρόνο ακριβώς, παρά μία ημέρα.
Η στήλη πιστεύει πως είναι δικαίωμα του σημερινού υπουργού Οικονομικών να μην θεωρεί πως δεσμεύεται από μια συμφωνία που έκανε -ή στην οποία συναίνεσε- ο προκάτοχός του, προεκλογικά.
Όμως, ο κ. Κεραυνός πρέπει να έχει υπόψη πως όσο νωρίτερα προσέλθει σε διάλογο, παρουσία των συναρμόδιων υπουργών, τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες να βρεθεί λύση χωρίς απεργίες και ταλαιπωρίες.
