Το ότι οι προθέσεις και οι αποφάσεις του Αμερικανού προέδρου θα μας δημιουργούσαν ως Κύπρος διλήμματα, έχει γίνει κατανοητόν από την αρχή της προεδρίας του. Όταν πρωτοανακοίνωσε την επιβολή δασμών στην Ευρώπη, ήταν φανερό ότι η Κύπρος θα βρισκόταν στη μέση μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης.
Τώρα, τα διλήμματα εντείνονται με το λεγόμενο “Συμβούλιο Ειρήνης” για τη Γάζα που ανακοίνωσε στο Νταβός. Η Κυβέρνηση, ενώ στην αρχή προσπάθησε να “πουλήσει” την πρόσκληση Τραμπ προς την Κύπρο ως διεθνή επιτυχία της, μετά που είδε τις επιφυλάξεις των ευρωπαϊκών εταίρων μας, έκανε πίσω.
Ανεξαρτήτως της αιτιολογίας που έδωσε ο Υπουργός Εξωτερικών για τη μη μετάβαση του Προέδρου Χριστοδουλίδη στο Νταβός, η αλήθεια είναι ότι η Κύπρος δεν θα ήθελε να διαφοροποιηθεί από τη στάση των άλλων ευρωπαϊκών χωρών στο θέμα του “Συμβουλίου Ειρήνης” για τη Γάζα. Και αυτό, παρά το ότι ο Χριστοδουλίδης είχε πολλούς λόγους να συμπορευτεί με τα σχέδια Τραμπ για τη Γάζα, όπως είναι η γειτνίαση μας με την περιοχή, η διεύρυνση τον κυπριακής έμπνευσης και εκτέλεσης σχεδίου “Αμάλθεια” και κυρίως η δημιουργία στενότερων σχέσεων με τις ΗΠΑ και τον Τραμπ.
Όλα αυτά είναι τα επιχειρήματα που η Κύπρος θα μπορούσε να επικαλεστεί και να συμμετάσχει στο “Συμβούλιο Ειρήνης” του Τραμπ.
Όμως, η αντίδραση των Ευρωπαίων (κυρίως Γαλλίας και Γερμανίας), ο κίνδυνος να παρεξηγηθούμε από τον ΟΗΕ και η ευθύνη της Προεδρίας της Ε.Ε., έκαναν την κυβέρνηση να ξανασκεφθεί το θέμα και προς το παρόν να κρατήσει αποστάσεις από τα σχέδια Τραμπ.
Φυσικά, το θέμα δεν έκλεισε ούτε για την Κύπρο, ούτε για την Ευρώπη, αφού ο Τραμπ προχωρεί στους σχεδιασμούς του. Εμείς (και η Ελλάδα) εκτός των άλλων, θα πρέπει να έχουμε στο νου μας ότι στο σχέδιο Τραμπ για τη Γάζα, συμμετέχει και η Τουρκία, οπότε χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.
Όμως, ο Τραμπ δεν βάζει δύσκολα στους Ευρωπαίους μόνο για το θέμα της Γάζας. Ιδιαίτερο πρόβλημα δημιουργεί και με την εμμονή του για απόκτηση της Γροιλανδίας.
Οι πολλές αντιδράσεις που προκαλεί αυτό το θέμα στην Ευρώπη, έκαναν τον Τραμπ να χαμηλώσει τους τόνους και να προσπαθήσει να βρει διεξόδους διαλόγου με τους Δανούς και τους Ευρωπαίους. Όμως, κανένας δεν πρέπει να είναι αφελής και να πιστεύει ότι ο Τραμπ θα εγκαταλείψει τους σχεδιασμούς του. Ενδεικτικό αυτού είναι και η επιβολή δασμών στις ευρωπαϊκές χώρες που έστειλαν στρατιωτικές δυνάμεις στη Γροιλανδία.
Η Κύπρος, σ΄ αυτό το ιδιότυπο περιβάλλον έχει διπλό δίλημμα. Το πρώτο είναι ότι δεν θέλει με καμία δύναμη να εναντιωθεί σε σχέδια των ΗΠΑ και να χαλάσει τις σχέσεις μαζί τους, διότι τις έχει ανάγκη στο κυπριακό, αλλά και στις διμερείς σχέσεις που τώρα προχωρούν και σε αμυντική συνεργασία.
Το δεύτερο δίλημμα πηγάζει από το ότι η χώρα μας προεδρεύει της Ε. Ε. και οι όποιες αποφάσεις ληφθούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα πρέπει να κοινοποιηθούν και να στηριχθούν από την Προεδρεύουσα χώρα. Με άλλα λόγια, η Κύπρος δεν μπορεί αυτή τη φορά να “κρυφτεί” πίσω από τις άλλες χώρες, αλλά είναι υποχρεωμένη ως Προεδρία να βγει μπροστά και να τις υποστηρίξει.
Ενόψει αυτής, της όντως δύσκολης συγκυρίας, η Κύπρος τόσο ως προεδρεύουσα χώρα της Ε.Ε., όσο και ως κράτος, που έχει ανάγκη τις ΗΠΑ, μόνο μια επιλογή έχει.
Και αυτή, δεν είναι άλλη από το να προσπαθήσει να βρει σημεία συνεννόησης μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ. Μόνο, αν καταφέρει να φτιάξει τις ευρωαντλαντικές σχέσεις θα ξεφύγει από τα διλήμματα και ταυτόχρονα να εξυπηρετήσει και τα δικά της συμφέροντα.
Αν, λοιπόν, θέλουμε να προσπεράσουμε τα προβλήματα, να εξυπηρετήσουμε την Ευρώπη και να διασφαλίσουμε και τα δικά μας συμφέροντα, θα πρέπει να κινηθούμε στην κατεύθυνση της εξομάλυνσης των ευρωαντλαντικών σχέσεων.
