Πρωταθλήτρια στους φόρους η Ελλάδα

 

Σύμφωνα με την Έκθεση Revenue Statistics 1965-2017, η Ελλάδα πέτυχε τη μεγαλύτερη αύξηση φόρων στη δεκαετία 2007-2017, διπλάσια σχεδόν από τη 2η κατά σειρά χώρα (Μεξικό). Οι φόροι όμως ανέβαιναν αντί να μειώνονται και στη διετία 2016-2017, καθώς η Ελλάδα ήταν 7η κατά σειρά σε αυξήσεις φόρων στον κόσμο.

 

Άνοδο των φόρων βίωσαν σχεδόν όλες οι χώρες τις Ευρώπης το 2010-2014. Μετά όμως ισορρόπησαν ή και μείωσαν τους φόρους. Το αντίθετο συνέβη στην Ελλάδα, που συνέχισε να τους αυξάνει.

 

Το 1965 η Ελλάδα ήταν μία από τις 3 χώρες με τη μικρότερη φορολογική επιβάρυνση (17,1% του ΑΕΠ έναντι μέσου όρου 24,9%)

 

Το 1995 η Ελλάδα ήταν και πάλι κάτω από τον μέσο όρο των 34 χωρών του ΟΟΣΑ (25,2% έναντι 31,9%).

 

Το 2000 κινείτο στον μέσο όρο του ΟΟΣΑ (31,2% του ΑΕΠ έναντι μ.ο. 31,9%). Το ίδιο και το 2007 (32% έναντι 32,3%).

 

Το «μαύρο» 2010 στο ξέσπασμα της κρίσης ήταν ακριβώς στον μέσο όρο (32% έναντι μ.ό. 32,3%).

 

Το 2012 (Α’ Μνημόνιο), η φορολογική επιβάρυνση στην Ελλάδα έχει εκτοξευθεί στο 35,5% (+3,5 μονάδες σε σχέση με το 2010). Είναι πλέον πάνω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ, ο οποίος έχει ανέβει και αυτός όμως στο 33,1% (+0,9 μονάδες). Η «ψαλίδα» με τον ΟΟΣΑ έχει ανοίξει στις 2,4 μονάδες. Ωστόσο, οι φόροι τότε αυξάνονται αλματωδώς σε όλη την Ευρώπη: Γερμανία + 1,4 μονάδες, Ιταλία +2 μονάδες, Ισπανία +0,9 μονάδες, Πορτογαλία +1,4 μονάδες, Γαλλία +2,3 μονάδες.

 

Το 2014 έχουμε Β’ Μνημόνιο και στην Ελλάδα η αύξηση των φόρων έχει σταματήσει ή αυξήθηκε ελάχιστα (35,7% του ΑΕΠ ή +0,2 μονάδες), ενώ διεθνώς ανεβαίνουν ακόμα περισσότερο: 33,5% ή +0,5 μονάδες στον ΟΟΣΑ, στη Γερμανία +0,3 μονάδες, στην Πορτογαλία + 2,5 μονάδες, στη Γαλλία + 1 μονάδα (ενώ η Ιταλία έχει μείωση 0,4 μονάδες). Πρακτικά η «ψαλίδα» με τις χώρες του ΟΟΣΑ έχει αρχίσει να κλείνει στις 2,2 μονάδες (έναντι 2,4 το 2012).

 

Το 2017, οι φόροι στην Ελλάδα έχουν πάρει ξανά φωτιά και ανεβαίνουν πια στο 39,4% του ΑΕΠ (+2,8 μονάδες σε 3 χρόνια), ενώ ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ ανεβαίνει και αυτός σε 34,2% (ή +0,6 μονάδες από το 2014). Η «ψαλίδα» όμως μεταξύ Ελλάδας και των άλλων χωρών έχει πλέον ανοίξει στις 5,2 μονάδες, δηλαδή 3 μονάδες περισσότερες από το 2014. Στην Ιταλία όμως υπάρχει περαιτέρω μείωση 1,1 μονάδες, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη οι φόροι ανεβαίνουν οριακά: στη Γερμανία 0,8 μονάδες, στη Γαλλία 0,9 μονάδες, στην Ισπανία μόλις 0,1 μονάδες και στην Πορτογαλία 0,4%. 

 

Ειδικά το 2017, οι θεωρούμενοι ως πιο «άδικοι» έμμεσοι φόροι  αυξήθηκαν υπέρμετρα εις βάρος των άμεσων φόρων.

 

 

Νέους τρόπους για τη σταδιακή κατάργηση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης εξετάζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, επεξεργαζόμενη ιδέες όπως ένα νέο είδος πολυετών δανείων και κλιμακωτές αυξήσεις των επιτοκίων, αναφέρουν πηγές στο Reuters. Η ΕΚΤ θα έχει δύσκολο έργο στα επόμενα χρόνια, καθώς θα πρέπει να αποσύρει το άνευ προηγουμένου πρόγραμμα στήριξης χωρίς να πλήξει τον τραπεζικό τομέα.

 

Οι συζητήσεις με πέντε πηγές που βρίσκονται στην ΕΚΤ ή κοντά στην Κεντρική Τράπεζα, έδειξαν ότι οι αξιωματούχοι της Τράπεζας έχουν ξεκινήσει να εξετάζουν ιδέες για την εύκολη μετάβαση, μεταξύ των οποίων και την αύξηση μόνο του επιτοκίου τραπεζικών καταθέσεων στην αρχή, και την προσφορά πολυετών δανείων σε κυμαινόμενα επιτόκια, σε μόνιμη βάση. Αυτές οι ιδέες έχουν σχεδιαστεί για να αποτραπεί μια κρίση ρευστότητας την οποία φοβούνται τραπεζίτες και επενδυτές στη Νότια Ευρώπη.

 

Η συζήτηση, όπως επισημαίνει το Reuters, ήταν σε πρώιμο στάδιο και είναι απίθανο να διεξαχθεί στη συνεδρίαση του δ.σ. της ΕΚΤ στις 13 Δεκεμβρίου, όταν οι φορείς χάραξης πολιτικής θα εστιάσουν κυρίως στην επανεπένδυση των μετρητών που προέρχονται από το «βουνό» των ομολόγων των 2,6 τρισ. ευρώ.

 

Άλλες αποφάσεις θα μείνουν για το 2019. Αυτές επικεντρώνονται γύρω από το ζήτημα της ρευστότητας, η οποία δεν κατανέμεται ισόποσα στην Ευρωζώνη.

 

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος