Με την κατακόρυφη αύξηση του κόστους του ηλεκτρικού ρεύματος και με την αβεβαιότητα που υπάρχει, τόσο για το «δικό» μας φυσικό αέριο, όσο και εκείνο που προέρχεται από τη Ρωσία (με την κάθετη αύξηση της τιμής), είναι πρόδηλο ότι η χρήση της ανανεώσιμης ενέργειας επιβάλλεται, με τη διαφορά κόστους να αυξάνεται μεταξύ της χρέωσης ΑΗΚ και εκείνης της ηλιακής ενέργειας (και φαίνεται ότι η τάση αυτή θα συνεχιστεί).

Όπως έχουν αλλάξει σήμερα οι απαιτήσεις του κράτους για την ανάπτυξη φωτοβολταϊκών πάρκων κλπ (δεν είναι πλέον ανάγκη να τοποθετούνται στον χώρο της κατανάλωσης, π.χ. στην οροφή κατοικίας κλπ), τα ηλιακά πλαίσια μπορούν να τοποθετηθούν π.χ. στην Πάφο, έστω και εάν η κατοικία βρίσκεται στη Λευκωσία.

Αυτό βοηθά πολύ στην προσθήκη εναλλακτικών τοποθεσιών, απελευθερώνοντας τους καταναλωτές να επιλέξουν βάσει άδειας πού θα τοποθετήσουν την επένδυση τους. Υπάρχουν χιλιάδες άτομα/νοικοκυριά που είτε δεν έχουν τον κατάλληλο χώρο τοποθέτησης των πλαισίων, είτε και βρίσκονται σε πυκνή βλάστηση με δένδρα (περιορίζοντας την ηλιακή επιφάνεια), άλλα π.χ. κτήρια έχει λανθασμένο προσανατολισμό η οροφή τους, άλλοι δεν επιθυμούν την κάθετη επένδυση των τοίχων τους με ηλιακά για σκοπούς αισθητικής, ενώ η τοποθέτηση πλαισίων/μονάδων σε κοινόχρηστους χώρους προς εξυπηρέτηση τους (π.χ. οροφή πολυκατοικίας) δημιουργεί πρόβλημα στην κοινόκτητη χρήση. Σε ορισμένες περιπτώσεις η διαχείριση απαιτεί επίσης τη μείωση του ηλεκτρισμού από τον χρήστημ πληρωμή «ενοικίου» κλπ κλπ. Ως εκ τούτου, αυτή η επιλογή εναλλακτικής τοποθεσίας προσφέρει μεγάλες προοπτικές.

Υπό τις περιστάσεις, τίθεται το ερώτημα κατά πόσο μπορούν να υπάρχουν ενδιαφερόμενοι επενδυτές, είτε σε μια είτε/και σε διάφορες τοποθεσίες για ανέγερση ηλιοπάρκων και τη διάθεση επιμέρους πλαισίων σε ενδιαφερόμενους «αγοραστές» προς ιδία χρήση. Εάν δηλαδή κατασκευαστεί ένα πάρκο των π.χ. 1.000 πλαισίων και ο καταναλωτής χρειάζεται μόνο 10, αυτό σημαίνει ότι 100 περίπου καταναλωτές θα ικανοποιηθούν υπό την ενιαία διαχείριση του αρχικού επενδυτή (π.χ. ενιαία επένδυση σε κατάλληλο χωράφι) και τη διάθεση των επιμέρους χώρων/πλαισίων υπό μορφή ενοικίασης χώρου, για να τοποθετήσει ο κάθε ενδιαφερόμενος τα δικά του πλαίσια, ή να «αγοράσει» τα 10 πλαίσια (ή όσα του χρειάζονται) σε πλήρη λειτουργία (η δεύτερη επιλογή είναι προτιμητέα).

Η διάθεση αυτή μπορεί να είναι υπό μορφή ενοικίασης του χώρου των πλαισίων για π.χ. 15-20 χρόνια, ή την «ενοικίαση» χώρων και πλαισίων, με χρέωση έστω €15.000/χώρο (10 πλαίσια), πλέον το κόστος συντήρησης, αναλόγως μεγέθους, ή σε περίπτωση ενιαίου έργου την παραχώρηση επί πληρωμής ως συνολικό ποσό εφάπαξ ή άλλως πως στον αρχικό επενδυτή.

Με τη μέθοδο αυτή διασκεδάζονται οι διάφορες επιφυλάξεις των επενδυτών/μειώνεται η διασπάθιση χώρων για τέτοια πάρκα και χώροι όπως κτηνοτροφικές ζώνες που έχουν ελάχιστη ζήτηση, να μπορούν να τοποθετηθούν σε παραγωγική χρήση.

Ο αρχικός επενδυτής θα πρέπει να δεσμευθεί για το αποτέλεσμα αυτής της επένδυσης, ενώ τράπεζες (π.χ. Ελληνική σε αυτό το στάδιο) μπορούν να βοηθήσουν στη χρηματοδότηση του έργου (αν και στο παράδειγμα μας των ενοικιαστών 1.000 πλαισίων και με την ζήτηση που υπάρχει, το κύριο κόστος της επένδυσης θα το επωμιστούν οι αγοραστές / ενοικιαστές  – στην περίπτωση αυτή έστω συνολικό εισόδημα €1.500.000).

Από δικές μας πληροφορίες, η μείωση της κατανάλωσης από την ΑΗΚ, είναι γύρω στο 30% με τη χρήση των φωτοβολταϊκών, με μια απόσβεση της επένδυσης γύρω στα ±5 χρόνια.

 Αξίζει τον κόπο αγαπητοί μας αναγνώστες να το μελετήσετε το θέμα.