Οδεύουμε προς έναν νέο πόλεμο με το Ιράν; Το σενάριο αυτό μοιάζει όλο και πιο πιθανό. Τον τελευταίο μήνα, η Ουάσιγκτον έχει συγκεντρώσει τεράστια στρατιωτική δύναμη στον Περσικό Κόλπο, στο πλαίσιο μιας εκστρατείας πίεσης με στόχο να αναγκάσει το καθεστώς της Τεχεράνης να προχωρήσει σε ουσιαστικές αλλαγές στο πυρηνικό του πρόγραμμα και στην πολιτική του στάση στη Μέση Ανατολή.
Η αμερικανική αεροπορική δύναμη που έχει αναπτυχθεί στη Μέση Ανατολή μπορεί να συγκριθεί μόνο (ίσως να είναι και μεγαλύτερη) με τη δύναμη που είχε συγκεντρωθεί για την εισβολή στο Ιράκ το 2003 και την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν. Περιλαμβάνει δύο αεροπλανοφόρα, ένα εξ αυτών το USS Abraham Lincoln, το οποίο συνήθως επιχειρεί στην περιοχή της Αραβικής Θάλασσας. Τις τελευταίες ημέρες ενισχύθηκε με την άφιξη του USS Gerald Ford, το οποίο συμμετείχε στην επιχείρηση για την ανατροπή του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο τον Ιανουάριο.
Η στρατιωτική δράση των ΗΠΑ είναι δαπανηρή. Συνήθως δεν δίνεται μεγάλο ενδιαφέρον στις δαπάνες που συνδέονται με την περιφερειακή στρατιωτική ανάπτυξη των ΗΠΑ και στο κόστος μιας πολεμικής επιχείρησης κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας, εφόσον αυτή πραγματοποιηθεί. Ωστόσο, αυτοί οι αριθμοί λαμβάνονται υπόψη από την κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον προτού αποφασίσει τις οριστικές της κινήσεις.
Είναι εύλογο ακόμα και αν δεν έχουμε τα ακριβή νούμερα. Ακόμη και μια μερική καταμέτρηση καθιστά σαφές το λόγο. Σύμφωνα με το Κέντρο για τη Νέα Αμερικανική Ασφάλεια (Center for New American Security), η λειτουργία ενός αεροπλανοφόρου που θα λειτουργήσει ως ομάδα κρούσης κοστίζει περίπου 6,5 εκατ. δολάρια ημερησίως. Έτσι, το συνολικό κόστος της τρέχουσας αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στον Περσικό Κόλπο αυξάνεται στα περίπου 13 εκατ. δολάρια την ημέρα. Σε αυτό το ποσό προστίθενται τα ημερήσια έξοδα για τα επιπλέον πλοία που συνοδεύουν τα αεροπλανοφόρα και τον εξοπλισμό της “αρμάδα” του Τραμπ στη Μέση Ανατολή. Εν ολίγοις, μόνο για τη διατήρηση των αμερικανικών δυνάμεων “σε θέση” στο νότιο τμήμα του Κόλπου οι ΗΠΑ έχουν δαπανήσει περίπου 200 εκατ. δολάρια τον Φεβρουάριο. Αν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσινγκτον – Τεχεράνης “τραβήξουν” χρονικά, το κόστος για την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή θα φτάσει ή ξεπεράσει το μισό δισεκατομμύριο δολάρια μέχρι τα μέσα ή τα τέλη Μαρτίου.
Αν οι ΗΠΑ “χτυπήσουν” το Ιράν, το κόστος θα εκτοξευθεί. Το περσινό “Σφυρί του Μεσονυκτίου”, όπως ονομάστηκε η 37ωρη αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν, εκτιμάται ότι στοίχισε στην αμερικανική κυβέρνηση περίπου 2,25 δισ. δολάρια. Ένα νέο χτύπημα για την περαιτέρω αποδυνάμωση των πυρηνικών και πυραυλικών δυνατοτήτων του Ιράν θα έχει παρόμοιο κόστος, ενώ μια πιο διευρυμένη επίθεση (που θα βάλει στο στόχαστρο στρατιωτικές και κυβερνητικές υποδομές) θα σημαίνει ακόμη μεγαλύτερο κόστος.
Οποιαδήποτε στρατιωτική δράση των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν αναμένεται να προκαλέσει μια συντονισμένη αντίδραση από την πλευρά της Τεχεράνης – είτε απευθείας εναντίον των αμερικανικών δυνάμεων είτε εναντίον περιφερειακών συμμάχων όπως το Ισραήλ. Η προστασία από αυτές τις επιθέσεις με πυραύλους και drones απαιτεί την πρόσθετη ανάπτυξη εξοπλισμού, καθώς και άλλες δαπάνες.
Στην περσινή επίθεση κατά των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων, το μεγαλύτερο κόστος για την Ουάσινγκτον ήταν η ανάπτυξη προηγμένων συστημάτων αεράμυνας όπως το THAAD. Μια νέα σύγκρουση με το Ιράν θα απαιτούσε την εφαρμογή των ίδιων αμυντικών μέτρων.
Τι σημαίνουν όλα αυτά από πολιτική άποψη; Αφενός ότι το τίμημα που θα πληρώσει η Τεχεράνη θα είναι όλο και πιο μεγάλο με την πάροδο του χρόνου. Αφετέρου όσο περισσότερο πιέζει η Ουάσινγκτον, τόσο πιο ακριβή πολιτικά -στο εσωτερικό- θα είναι μια περιορισμένη συμφωνία για την κυβέρνηση Τραμπ.
Η Τεχεράνη προτιμά μια μινιμαλιστική συμφωνία, παρόμοια με την JCPOA του 2015, η οποία απλώς καθυστέρησε την ανάπτυξη του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος – ο Λευκός Οίκος είναι απίθανο να αποδεχθεί μια τέτοια συμφωνία.
Ο Τραμπ το είπε ξεκάθαρα στην ομιλία του για την κατάσταση της Ένωσης αυτή την εβδομάδα. “Προτιμώ να λύσω αυτό το πρόβλημα μέσω της διπλωματίας”, διευκρίνισε. “Αλλά ένα είναι σίγουρο: δεν θα επιτρέψω ποτέ στον μεγαλύτερο χορηγό της τρομοκρατίας στον κόσμο να αποκτήσει πυρηνικά όπλα”.
Οι αγιατολάχ πρέπει να ακούσουν τι λέει ο Αμερικανός πρόεδρος. Τα “εφαρμοσμένα” μαθηματικά είναι αδιάψευστα.
