Σκηνικό χάους κυοφορεί το ρευστό πολιτικό σκηνικό για την εποχή μετά τις βουλευτικές εκλογές. Τα σενάρια των μέχρι τώρα δημοσκοπήσεων, τα οποία ενισχύονται με το πέρασμα του χρόνου, προκαλούν έντονο προβληματισμό για τις ισορροπίες που μπορεί να διαμορφωθούν στη νέα Βουλή από τις νέες πλειοψηφίες που ενδεχομένως να προκύψουν. Ένα σκηνικό που μπορεί να φέρει ανατροπές και μια κατάσταση ασυνεννοησίας, η οποία δεν θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για συγκλίσεις και συνεννόηση, με σκοπό και την εύρυθμη λειτουργία του κράτους.
Η φορολογική μεταρρύθμιση πιο πρόσφατα και η δικαστική μεταρρύθμιση προηγουμένως είναι δύο χαρακτηριστικές πρόσφατες περιπτώσεις, όπου κατέστη δυνατή η συνένωση και η συνεργασία πολιτικών δυνάμεων για την ψήφιση μεταρρυθμίσεων. Πέραν, βέβαια, της έγκρισης του κρατικού προϋπολογισμού στο τέλος κάθε χρόνου, από την οποία ουσιαστικά εξαρτάται η λειτουργία του κράτους.
Πρώτος σταθμός η Προεδρία της Βουλής
Αυτή τη στιγμή, ο ΔΗΣΥ διαθέτει 17 έδρες, το ΑΚΕΛ 14, το ΔΗΚΟ 11 μετά και την προσθήκη των Αποστόλου και Γιακουμή, το ΕΛΑΜ 3, η ΕΔΕΚ 2, η ΔΗΠΑ 3, οι Οικολόγοι 2, ενώ υπάρχουν ως μεμονωμένοι βουλευτές η Ειρήνη Χαραλαμπίδου, μετά τη διαγραφή της από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΑΚΕΛ, ο Κωστής Ευσταθίου, μετά τη διαγραφή του από την ΕΔΕΚ, η Αλεξάνδρα Ατταλίδου, μετά την αποχώρησή της από τους Οικολόγους, και ο Ανδρέας Θεμιστοκλέους, μετά τη διαγραφή του από το ΕΛΑΜ.
Η σύνθεση αυτή επέτρεπε και επιτρέπει στη Βουλή να διαμορφώνονται κάποιες ισορροπίες εντός του σώματος, είτε αυτές αφορούν την ψήφιση είτε την καταψήφιση κυβερνητικών νομοσχεδίων ή προτάσεων νόμου. Διαχρονικά, εξάλλου, η συμμαχία του ΔΗΚΟ με ένα εκ των δύο μεγάλων κομμάτων συγκροτούσε πλειοψηφία. Αυτή η ισορροπία είναι η πρώτη που φαίνεται να σπάει. Το πρόβλημα, όμως, δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό. Η προδιαγραφόμενη νέα σύνθεση της Βουλής ενδέχεται να απορρυθμίσει πλήρως το σκηνικό, αφού δεν υπάρχουν σταθερά δεδομένα. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, στη συνέντευξή του στον «Φ» τον περασμένο Δεκέμβριο, δήλωσε πως θέλει μία Βουλή με κεντροδεξιά πλειοψηφία, ανεξαρτήτως του εάν, σε αυτό τον άξονα, το μεγαλύτερο κόμμα, ο ΔΗΣΥ, παραμένει στην αντιπολίτευση. Ο λόγος είναι ότι μπορεί, ακόμη και με τις όποιες δυσκολίες υπάρχουν, να προκύψει συνεννόηση και συνεργασία, ώστε να μπορούν να ψηφίζονται νομοσχέδια για μεγάλα και σημαντικά ζητήματα και μεταρρυθμίσεις.
Ο πρώτος σταθμός αυτής της νέας κατάστασης πραγμάτων θα είναι ασφαλώς η Προεδρία της Βουλής. Η εκλογή νέου Προέδρου γίνεται στην πρώτη συνεδρία του σώματος, μετά τη νενομισμένη διαβεβαίωση των νέων βουλευτών. Οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι θα έχουμε μία Βουλή την οποία θα συνθέτουν από 6 έως και 9 κόμματα. Με βάση τις εκτιμήσεις των ερευνών, προβλέπεται είσοδος στη Βουλή του Άλματος του Οδυσσέα Μιχαηλίδη και της Άμεσης Δημοκρατίας του Φειδία Παναγιώτου. ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ φαίνεται ότι θα έχουν μείωση ποσοστών και, άρα, λιγότερους βουλευτές. Το ΕΛΑΜ παρουσιάζεται ενισχυμένο, με προοπτική διψήφιου ποσοστού και, άρα, μεγαλύτερου αριθμού βουλευτών. Απ’ εκεί και πέρα, τίθεται ζήτημα για το κατά πόσο ΕΔΕΚ, ΔΗΠΑ και Οικολόγοι θα καταφέρουν να μπουν στη Βουλή. Σοβαρές πιθανότητες εισόδου στη Βουλή έχει και το VOLT.
Το ερώτημα που εγείρεται εύλογα είναι πόσους βουλευτές θα έχει το κάθε κόμμα και πώς θα διαμορφωθούν οι όποιες συμμαχίες. Θα έχουν ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ πλειοψηφία για την εκλογή Προέδρου της Βουλής; Μπορεί να υπάρξει συνεργασία ΑΚΕΛ και Άλματος, από την άλλη πλευρά, για την Προεδρία της Βουλής ή γενικότερα για τη λειτουργία της Βουλής; Στην περίπτωση του Άλματος, η στάση που θα τηρεί εντός της Βουλής δεν μπορεί να προβλεφθεί, όπως επίσης και το πόσο εύκολη ή δύσκολη θα είναι η όποια συναίνεση με το κόμμα του Οδυσσέα Μιχαηλίδη.
Επιπρόσθετα, πόσο καθοριστική θα είναι η είσοδος στη Βουλή των μικρότερων κομμάτων για τις ισορροπίες δυνάμεων; Σε αυτή την εξίσωση είναι φανερό πως καταλυτικός θα είναι ο ρόλος του ΕΛΑΜ, αφού, εάν σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις είναι τρίτο κόμμα, σημαίνει ότι θα είναι και ρυθμιστής. Ποια στάση, όμως, θα τηρεί σε αυτό το σκηνικό;
Σοβαρός αστάθμητος παράγοντας είναι και η Άμεση Δημοκρατία του Φειδία Παναγιώτου. Πόσους βουλευτές θα εκλέξει και πώς θα λειτουργεί ένα κόμμα χωρίς σαφή πυξίδα και κατεύθυνση, το οποίο ζητά την άποψη όσων έχουν κατεβάσει την εφαρμογή του κόμματος, προκειμένου να ψηφίσει τι θέλει;
Πρόκειται για ερωτήματα που είναι λογικό να προκαλούν προβληματισμό και αβεβαιότητα και τα οποία, δυστυχώς, δεν έχουν απάντηση.΄
