«Μεν σούζεις τα πόθκια σου προτού καβαλλιτζιέψεις» ήταν η συμβουλή του Γλαύκου Κληρίδη στους δημοσιογράφους στην κρίσιμη διάσκεψη της Κοπεγχάγης, όταν του υπέβαλαν ότι η Κύπρος έπρεπε να πανηγυρίζει γιατί όπως διαφαινόταν θα εντασσόταν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και οι ξένοι, κυρίως, δημοσιογράφοι, φαγώθηκαν για να μεταφράσουν την απλή, αλλά πολύ σοφή αυτή κυπριακή παροιμία…

Αυτή η παροιμία νομίζω πηγαίνει γάντι στα 19 κόμματα και τους 753 υποψηφίους που θα διεκδικήσουν μια έδρα στη νέα Βουλή.

Oι επόμενες βουλευτικές εκλογές λοιπόν, πιστεύω ότι θα είναι για πρώτη φορά οι εκλογές στις οποίες θα αναδειχθεί η πραγματική δύναμη του κάθε κόμματος. Και αυτό γιατί μέχρι σήμερα όλα τα κόμματα και ιδιαίτερα τα μεγάλα, όπως το ΑΚΕΛ, ο ΔΗΣΥ και το ΔΗΚΟ είχαν στη διάθεση τους κάποιες ψήφους, λίγες ή πολλές, από τους συνοδοιπόρους τους. Σήμερα, για πρώτη φορά, δεν υπάρχουν συνοδοιπόροι καθώς και αυτοί οργανώθηκαν σε κόμματα και τα 19 που διεκδικούν την ψήφο μας, θα εξασφαλίσουν όλες τις ψήφους ορισμένες από τις οποίες κατέληγαν για διάφορους λόγους στους μεγάλους.

Ταυτόχρονα οι εκλογές αυτές θα αναδείξουν κατά πόσο:

  • Το ΕΛΑΜ έχει εμπεδωθεί στο κομματικό σκηνικό
  • Το ΑΛΜΑ θα έχει προοπτικές για να μεγαλώσει με στόχο τις προεδρικές
  • Ο Φειδίας αν ήρθε για να μείνει ή είναι περαστικός από την πολιτική σκηνή, παρά τα περί αντιθέτου σχόλια που εκτοξεύουν οι διάφοροι σχολιαστές στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και της απαξίωσης που τυγχάνει από πολιτικούς ακόμα και τον κυπριακό Τύπο.

Όσο για τα υπόλοιπα κόμματα θα κριθεί η τύχη της ΕΔΕΚ, και της ΔΗΠΑ, της μακράς πολιτικής και όχι μόνο πορείας των Οικολόγων, ενώ θα δοθεί απάντηση στο ερώτημα αν ο κυπριακός λαός είναι τώρα έτοιμος να δεχθεί ένα δικοινοτικό κόμμα. Διότι δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, αυτό μόνο το γεγονός, δηλαδή ότι θα συνεχίσει να υπάρχει το κίνημα αυτό σαν κόμμα, αλλά θα είναι ένα κόμμα διαφορετικό καθώς θα είναι υποχρεωμένο να κάνει συνεχείς εκπτώσεις και συμβιβασμούς, ίσως και σε αρχές όπως κατοχή ή οτιδήποτε άλλο προκύψει, προκειμένου να επιβιώσει καθώς θα έχει στις τάξεις του και Τουρκοκύπριους.

Και ενώ δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται σε κανένα να θεωρεί μίασμα αυτό το γεγονός, δηλαδή της συμμετοχής και συμβίωσης με τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, όταν σήμερα ζούμε και μπορούμε να έχουμε στα σπίτια μας ως βοηθούς ξένους από το Θιβέτ, τη Σρι Λάνκα, το Βιετνάμ, το Ιράν, την Αφρική και τη Συρία γιατί να μην είναι δυνατό να συμβιώνει τουλάχιστον πολιτικά με ανθρώπους που έχουν εν πολλοίς δικές μας νοοτροπίες.

Αυτά είναι πολύ σημαντικά για την πορεία του κόμματος Volt το οποίο τώρα ουσιαστικά εμφανίζεται στην πολιτική κονίστρα διεκδικώντας μια ξεχωριστή φωνή στη Βουλή.

Από  την άλλη το Άλμα σίγουρα είναι το μεγάλο στοίχημα τουλάχιστον δύο ανθρώπων: Του Οδυσσέα Μιχαηλίδη και της Ειρήνης Χαραλαμπίδου.

Ο Οδυσσέας ήταν πανίσχυρος ως Γενικός Ελεγκτής και η απορία για μένα είναι πώς ένας άνδρας που ο λόγος του εισακουόταν και επιβαλλόταν και σχεδόν είχε ισχύ… νόμου, που κινητοποίησε τους πάντες στον κρατικό μηχανισμό να είναι πιο σωστοί, τα κατάφερε να φθάσει εδώ που έφθασε για να ζητεί την ψήφο του λαού για να γίνει ένας από τους 56, που πιθανόν το ισοζύγιο του αποτελέσματος των εκλογή να μη του δώσουν ποτέ στη Βουλή τη δυνατότητα να προωθήσει, για διάφορους λόγους, προσωπικούς και άλλους, έστω και μια θέση που πιστεύει ότι είναι σωστή, αν αυτή δεν εξασφαλίσει την πλειοψηφία των 29 βουλευτών;

Το άλλο μέλος του δίδυμου είναι η Ειρήνη Χαραλαμπίδου, το γνωρίζει ότι θα ιδρώσει πολύ και δεν θα είναι εύκολα τα πράγματα καθώς πήγαινε… σσιωνωτή με τις ψήφους του ΑΚΕΛ, ενώ είμαι σίγουρος ότι το αντιλαμβάνεται ότι η συνεχής αναμέτρηση με το ΑΚΕΛ προεκλογικά και οι πολιτικές αψιμαχίες μαζί του δεν την ευνοούν γιατί δίνεται η δυνατότητα στο ΑΚΕΛ να συσπειρώνει γύρω του τους ψηφοφόρους του. Και ξέρουμε ότι το ΑΚΕΛ ξέρει πολύ καλά αυτή τη δουλειά και δεν είναι πολιτικό λάθος καθώς δηλώνει ότι δεν χαρίζει ούτε μια ψήφο, όπως είπε πρόσφατα σε ντιμπέιτ ο Στέφανος Στεφάνου.

Κομμένες οι πριμοδοτήσεις

Ωστόσο, έχει ήδη φουντώσει η αναμέτρηση του ΑΚΕΛ με το Αλμα με απρόβλεπτες συνέπειες για το μικρότερο φυσικά κόμμα.

Το ερώτημα λοιπόν για την Ειρήνη, πέρα από τους υποστηρικτές της των Νέων Δυνάμεων που την στήριξαν στη συμμαχία της με το ΑΚΕΛ, πόσοι ψηφοφόροι της Αριστεράς ευρύτερα θα την στηρίξουν τώρα σ την αναμέτρησή της με το κόμμα τους.

Το ΑΚΕΛ στο παρελθόν και συγκεκριμένα στη δεκαετία του 1980, μπορούσε να πριμοδοτεί κάποιους υποψηφίους, όπως αποδεδειγμένα την ΕΔΕΚ του Βάσου Λυσσαρίδη και δεν είναι μυστικό, αλλά με τα σημερινά δεδομένα πραγματικά χρειάζεται και την τελευταία ψήφο για να μπορέσει να εξασφαλίσει την πρωτιά κι ας δηλώνει συγκρατημένα, ο Στεφάνου “αν έλθει η πρωτιά καλοδεχούμενη”.

Η μάχη για την πρωτιά είναι πολύ σημαντική και δείτε το στα τηλεοπτικά και άλλα πάνελ.

Το πρώτο κόμμα σε μια συζήτηση έχει την άγραφη ευχέρεια ή το “δικαίωμα” να μιλά πολλές φορές πρώτο και σίγουρα τελευταίο, πράγμα που του δίνει τη δυνατότητα να απαντά στους προλαλήσαντες, χώρια η δυνατότητα που του δίνεται με μεγαλύτερο αριθμό βουλευτών στις διάφορες επιτροπές και στο Νομοθετικό Σώμα στις κρίσιμες ψηφοφορίες.

Εδραίωση ΕΛΑΜ

Και για το ΕΛΑΜ οι εκλογές είναι πολύ κρίσιμες γιατί θέλει σίγουρα να αποδείξει ότι μέσα σε μια δεκαετία εμπεδώθηκε στην πολιτική συνείδηση του κόσμου γι’ αυτό και εξασφάλισε στελέχη από τον ΔΗΣΥ, βασικά, που σίγουρα θα του φέρουν ψήφους. Από την άλλη αναμένει ότι θα αυξήσει τη δύναμη του και θα σταθεροποιηθεί στην τρίτη θέση δυναμικής στη Βουλή, καθώς τα άλλα κόμματα το απαξιώνουν -και είναι δικαίωμά τους- ως κόμμα. Ωστόσο, μια αύξηση της δύναμής του  έχει μεγάλη σημασία καθώς από αυτό θα εξαρτάται στο πώς διαθέτει τις ψήφους του στη Βουλή.

Και ας μην ξεχνούμε ότι η κ. Αννίτα Δημητρίου, ήταν με τις ψήφους του ΕΛΑΜ που εξελέγη, μετά την κίνηση του Αβέρωφ Νεοφύτου κατά την κατάλληλη ώρα της ψηφοφορίας, πρόεδρος της Βουλής.

Το ΔΗΚΟ δίνει πραγματικά δύσκολη μάχη κρίνοντας από τις δημοσκοπήσεις και κινδυνεύει να χάσει οριστικά, από το 1976, τον ρυθμιστικό του ρόλο μια και καλή. Ήταν τότε που ένωνε δυνάμεις περισσότερο με τον ΔΗΣΥ από το 2013 για να βγάλουν την Κύπρο από το οικονομικό τέλμα.

Έτσι και το ΔΗΚΟ χρειάζεται και την τελευταία ψήφο και επομένως όσοι από τα μέλη του μετακινήθηκαν προς άλλα κόμματα για προσωπικούς και άλλους λόγους, όπως το ΑΛΜΑ, εξού και η μεγάλη μάχη που δίνει ο Νικόλας με τον Οδυσσέα, τον οποίο είχε στα ώπα-ώπα όταν ήταν Γενικός Ελεγκτής.

Παλιοί ψηφοφόροι του ΔΗΚΟ, αν μετακινήθηκαν και δεν το ψηφίσουν στις 24 Μαΐου θα είναι εκείνοι που ενδεχομένως θα του δώσουν τη χαριστική βολή.

«Κρατιέται» ο ΔΗΣΥ

Ο ΔΗΣΥ δεν φαίνεται μέσα σε αυτή την κρίση που ξέσπασε με την κάθοδο τόσων  κομμάτων να έχει επηρεασθεί στο βαθμό που ενδεχομένως να αναμενόταν, καθώς διατηρεί σε όλες ή τις περισσότερες  δημοσκοπήσεις την πρωτιά στις περισσότερες προτιμήσεις των ψηφοφόρων.  Οι έρευνες δείχνουν μετακινήσεις ψηφοφόρων σε άλλα κόμματα, αλλά αυτό δεν εμποδίζει όσους απαντούν στο ερώτημα ποιο κόμμα πιστεύετε ότι θα αναδειχθεί πρώτο να απαντούν ο ΔΗΣΥ.

Όσο και αν τα κόμματα, ιδιαίτερα όταν δοθεί στη δημοσιότητα μια δημοσκόπηση, απαντούν με μεγάλη ευκολία ότι “οι δημοσκοπήσεις είναι ένα εργαλείο και όχι κάλπη, ή “τενέκα” όπως έλεγε ο…εθνικός παππούς Γλαύκος Κληρίδης…  

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα μεγάλα κόμματα είναι η μάχη της πρωτιάς περισσότερο παρά ο,τιδήποτε άλλο.

Η ειρωνεία Φειδία

Έχουν χάσει δεκάδες χιλιάδες ψηφοφόρους από τη μεταπολεμική περίοδο διαπληκτιζόμενοι μεταξύ τους και πελαγοδρομώντας μεταξύ των διαφόρων μορφών λύσεων και αλληλοδιαψευδόμενοι από το πρωί μέχρι το βράδυ σε σημείο που οδήγησαν ακόμα και τον Φειδία που παρακολουθούσε τις αλληλοκατηγορίες κάποτε σε έντονο ύφος, να τους εκσφενδονίσει κατάμουτρα απευθυνόμενος στους τηλεθεατές κάπως έτσι:-Έτους τζιαμαί τσακκώνονται πάλι. Αν θέλετε τα ίδια ψηφίστε τους, αν όχι, ελάτε μαζί μας.

Κι έτσι έδωσαν τη δυνατότητα σε ένα παιδαρέλι ή ένα ρόκολο όπως χαρακτήρισε σε άλλη περίπτωση τον εαυτό του, να τους συμβουλεύει δημόσια, κιόλας ομαδικά όλους τους κομματικούς  αρχηγούς Αννίτα Δημητρίου, Στέφανο Στεφάνου, Χρίστου, Νικόλα και Οδυσσέα, που βρίσκονταν μαζί του για τη θεωρία του Αϊνστάιν για τη θεωρία της ηλιθιότητας ότι “ηλίθιο είναι να προσπαθείς πάντα με τα ίδια μέσα να επιτύχεις άλλο αποτέλεσμα…” Αυτό είναι το πιο προσβλητικό που ακούστηκε κατά της πολιτικής ηγεσίας που κανένας δυστυχώς δεν αντέδρασε ή δεν σηκώθηκε για να αποχωρήσει από το ντιμπέιτ, γιατί προφανώς θεωρούσαν ότι δεν λήφθηκαν από τους τηλεθεατές σοβαρά υπόψη, ενώ είχαν ακόμα πολλά να πουν.

Στις επόμενες λοιπόν εκλογές παίζονται, πολλά κεφάλια ηγετών.

Ενώ το ΑΚΕΛ έχει άλλες διαδικασίες που ουσιαστικά κανένας δεν τις γνωρίζει έστω και αν ανακοινώνονται ύστερα από μήνες ανάλυσης, για τους άλλους ηγέτες όπως του ΔΗΚΟ, της ΔΗΠΑ, του Άλματος, της ΕΔΕΚ ακόμα και των Οικολόγων παίζονται πολλά κεφάλια ηγεσίας.

Για το ΑΚΕΛ τα πράγματα ανέφερα είναι διαφορετικά καθώς από την εποχή του Δημήτρη Χριστόφια δεν κατόρθωσε να επιτύχει καμιά νίκη μέσα σε είκοσι σχεδόν χρόνια χωρίς να απαξιώνεται φυσικά η έντονη παρουσία του κόμματος στη Βουλή.  

Oι προκλήσεις προς Αννίτα

Στο ΔΗΣΥ,  την Αννίτα Δημητρίου είναι δυνατό κάποιοι να τα βάλουν μαζί της, αν χάσει την πρωτιά, αλλά γενικά το κόμμα βρίσκεται ψηλά στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων, ενώ η ίδια άσκησε τα καθήκοντά της ως Προέδρου της Βουλής, θάλεγα άψογα.

Από την άλλη είναι η πρώτη φορά που το κόμμα διεκδικεί εκλογές υπό την ηγεσία της και αποτελεί για την ίδια σταθμό μεν, αλλά όχι ευκαιρία για αμφισβήτηση των ικανοτήτων της ως προέδρου του κόμματος, καθώς οι δημοσκοπήσεις ανεβάζουν το κόμμα στην πρώτη θέση των προτιμήσεων των ψηφοφόρων ή στη χειρότερη περίπτωση για την ίδια στη δεύτερη ή σε ισοπαλία με το ΑΚΕΛ.

Ιδιαίτερα, όμως, για τον Οδυσσέα, το διακύβευμα των εκλογών είναι πολύ μεγάλο καθώς έχει ένα και μόνο στόχο: Να διεκδικήσει τις προεδρικές με τη λήξη της θητείας του Νίκου Χριστοδουλίδη.

Το μόνο κόμμα που δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα είναι το Volt  αφού τώρα μπήκε στην πολιτική κονίστρα