Έντεκα χρόνια μετά τη δημόσια αντιπαράθεση που προκάλεσε έντονη συζήτηση γύρω από την υπόθεση Μεταμοσχευτικού Κέντρου και τη διαχείριση δημόσιων κονδυλίων, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας κατέληξε ότι οι συγκεκριμένες αναφορές του τότε Γενικού Ελεγκτή και νυν Βουλευτή και Επικεφαλής του Άλμα, Οδυσσέα Μιχαηλίδη σε βάρος χειρουργού μεταμοσχεύσεων ήταν δυσφημιστικές, δικαιώνοντας τον ενάγοντα στην αγωγή που είχε καταχωρίσει το 2015.
Η υπόθεση είχε ξεκινήσει τον Φεβρουάριο του 2015, όταν ο τότε Γενικός Ελεγκτής απέστειλε επιστολή προς τον Υπουργό Υγείας σχετικά με τη διαδικασία αγοράς υπηρεσιών για μεταμοσχεύσεις νεφρού. Η επιστολή κοινοποιήθηκε σε θεσμικούς φορείς, μεταξύ των οποίων η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ελέγχου, η Γενική Λογίστρια, ο Παγκύπριος Ιατρικός Σύλλογος και το Πειθαρχικό Συμβούλιο Ιατρών, προκαλώντας ευρεία δημοσιότητα.
Στο περιεχόμενό της γίνονταν αναφορές σε υψηλές αμοιβές και διατυπώνονταν ισχυρισμοί που συνδέονταν με έννοιες όπως κερδοσκοπία, αισχροκέρδεια και πιθανές παραβιάσεις ιατρικής δεοντολογίας.
Κατά την εκδίκαση, το Δικαστήριο εξέτασε αν οι συγκεκριμένες διατυπώσεις εντάσσονταν στα όρια της θεμιτής θεσμικής κριτικής ή αν υπερέβαιναν το επιτρεπτό πλαίσιο, πλήττοντας την επαγγελματική υπόληψη του γιατρού.
Στην απόφασή του, το Δικαστήριο έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε χαρακτηρισμούς που περιλαμβάνονταν στην επιστολή, κρίνοντας ότι όροι όπως «αισχροκέρδεια», «κερδοσκοπία», «εξωπραγματική προσφορά» και αναφορές περί «καθεστώτος εκβιασμού» ήταν ικανοί να επηρεάσουν αρνητικά τη δημόσια εικόνα και την επαγγελματική αξιοπιστία του ενάγοντα.
Ο γιατρός υποστήριξε ότι η επιστολή βασίστηκε σε ελλιπή και παραπλανητικά στοιχεία για τις αμοιβές και το έργο του, δημιουργώντας λανθασμένη εικόνα προς το κράτος και την κοινή γνώμη, ενώ επεσήμανε ότι η μη εμπιστευτική διακίνησή της συνέβαλε στην ευρεία δημοσιοποίησή της.
Το Δικαστήριο απέρριψε βασικές υπερασπίσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του έντιμου σχολίου και της προνομιούχας επικοινωνίας, κρίνοντας ότι δεν κάλυπταν τις συγκεκριμένες διατυπώσεις που χρησιμοποιήθηκαν στην επιστολή.
Παράλληλα, έκρινε ότι δεν στοιχειοθετήθηκε επιζήμια ψευδολογία λόγω έλλειψης αποδεδειγμένης ειδικής ζημιάς.
Τελικά, επιδικάστηκαν γενικές αποζημιώσεις ύψους 15.000 ευρώ υπέρ του γιατρού, πλέον νόμιμου τόκου και δικαστικών εξόδων, ενώ απορρίφθηκε αίτημα για επαυξητικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις.
Η απόφαση αναμένεται να αποτελέσει σημείο αναφοράς στη συζήτηση για τα όρια της θεσμικής κριτικής και της δημόσιας λογοδοσίας, ιδιαίτερα όταν αυτή αφορά ανεξάρτητους κρατικούς αξιωματούχους και επηρεάζει την επαγγελματική φήμη πολιτών.
Η απάντηση του Οδυσσέα Μιχαηλίδη:
Από την πλευρά του, ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης, σε ανάρτηση του, υποστήριξε ότι ενήργησε στο πλαίσιο των συνταγματικών του αρμοδιοτήτων, με στόχο τον έλεγχο της δημόσιας δαπάνης και τη διασφάλιση της χρηστής διαχείρισης των κρατικών πόρων.
