Όταν διάβασε για την πρώτη φορά τους «Πνεύμονες» του Duncan Macmillan σκέφτηκε «ουάου, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ σπουδαίο κείμενο».
Η παράσταση, όπως εξηγεί, καταπιάνεται με το χρονικό της σχέσης ενός ζευγαριού που προσπαθεί να πάρει αποφάσεις για το μέλλον του. «Ο χρόνος όμως τους δεσμεύει. Από τη μια είναι η επιθυμία τους για ένα παιδί κι απ’ την άλλη η αγωνία για το περιβάλλον, τον υπερπληθυσμό, την παγκόσμια κρίση και την πολιτική αστάθεια…».
Αυτή τη φορά στη σκηνή, η Παναγιώτα Παπαγεωργίου υποδύεται ένα σύγχρονο ρόλο που δεν μπορούσε παρά να ταυτιστεί μαζί του. «Ίσως περισσότερο απ’ το κανονικό», θα πει. «Ακούω δικές μου σκέψεις στο κείμενο του Macmillan. Από το πρωί που θα ξυπνήσω μέχρι το βράδυ που θα κοιμηθώ κρατάω το κείμενο στο χέρι μου. Η ‘Γυναίκα’, η ηρωίδα που υποδύομαι θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε νέα γυναίκα. Αυτή μου δίνει το λόγο της κι εγώ ανατρέχω στο παρελθόν μου, σε πράγματα που έχω αγαπήσει, που με έχουν πονέσει, που με έχουν γοητεύσει. Και σιγά- σιγά μ’ αυτό τον τρόπο πλησιάζει η μια την άλλη».
Συνοδοιπόρος της σ’ αυτό το θεατρικό είναι ο Γιάννης Καραούλης. «Γνωριστήκαμε στον Άμλετ, εκεί έπαιζα τη Γερτρούδη, τη μητέρα του και τώρα υποδύομαι τη σύντροφό του. Η συνεργασία μας είναι άψογη. Πηγαίνουμε μαζί στην πρόβα, διαβάζουμε μαζί στο ρεπό μας. Και κυρίως γελάμε πολύ. Πολλές φορές μέχρι δακρύων. Υπάρχει γενικότερα μια όμορφη ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια των προβών. Η σκηνοθέτις μας Μαρία Καρολίδου είναι μια ήρεμη δύναμη και οι υπόλοιποι συντελεστές δείχνουν να απολαμβάνουν την όλη συνεργασία».
Μια απ’ τις πλέον ταλαντούχες ηθοποιούς της γενιάς της θα πει πως «οποιοδήποτε αποτέλεσμα ακολουθείται από σκληρή δουλειά». Αν κάποιοι ρόλοι, παραδέχεται πως την αγγίζουν περισσότερο, μεγαλύτερη ανάγκη για την ίδια έχει η έννοια της ομάδας και το πείραμα. «Θέλω να θαυμάζω τους συνεργάτες μου και να τους εκτιμώ. Γι’ αυτό και η συνεργασία μου με τον Πάρι Ερωτοκρίτου είχε διάρκεια. Όταν δουλεύεις κάτω από τέτοιες συνθήκες κάθε ρόλος είτε μεγάλος είτε μικρός γίνεται σημαντικός».
ΕΙΠΕ
«Με φοβίζει κάθε νέος ρόλος, μου προκαλεί ανασφάλεια και νευρικότητα. Ψάχνω τον τρόπο να τον πλησιάζω, να τον δαμάσω, να τον αγαπήσω, να μετρήσω τη θερμοκρασία του. Δεν ορμάω. Απορρίπτω συνέχεια τον εαυτό μου.»
* Το έργο «Πνεύμονες» Duncan Macmillan, ανεβαίνει από τις 10/2 στο Space (Κωστή Παλαμά 12, 1096, Λ/σία). Παραστάσεις Σάββατο 20:30, Κυριακή 19:00 και Δευτέρα 20:30. Κρατήσεις 97605749.
