Πολλοί νέοι που έκαναν σπουδές στην τέχνη, αναγκάστηκαν επιστρέφοντας στην Κύπρο να ασχοληθούν σε άλλους τοµείς για να επιβιώσουν. Ο Κυριάκος Θεοχάρους είναι από τους νέους που κυνήγησε το όνειρό του και δούλεψε σκληρά για να είναι στο χώρο που τον ενδιαφέρει.
Ξεκίνησε τις σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστηµίου Θεσσαλονίκης, ακολουθώντας την κατεύθυνση της ζωγραφικής. Η χαρακτική περιοριζόταν µόνο σε ορισµένα απογευµατινά εργαστήρια, ωστόσο από την πρώτη κιόλας επαφή µαζί της τον συνεπήρε η διαδικασία. Έτσι, τελικά την επέλεξε ως κατεύθυνση και εµβάθυνε περισσότερο στις τεχνικές και στο αποτέλεσµα που προσφέρει.
Επιστρέφοντας στην Κύπρο, ο 29χρονος Κυριάκος ήρθε σε επαφή µε διάφορους φορείς και Οργανισµούς µε τους οποίους ανέπτυξε σταθερές συνεργασίες. Συνεργάζεται µε σχολεία, εκπαιδευτικά ιδρύµατα και µουσεία και προωθεί παράλληλα τα δικά του έργα. Έγινε ακόµα δραστήριο µέλος του Κέντρου Κυπρίων Χαρακτών και µέσα από τη δουλειά του ανέπτυξε νέες καινοτόµες ιδέες στον χώρο της χαρακτικής.
«Το εργαστήρι των Κυπρίων Χαρακτών αποτελεί τον πυρήνα συνεργασίας, διοργάνωσης εκδηλώσεων και εκθέσεων γύρω από τη χαρακτική», σχολιάζει. «Από την αρχή της λειτουργίας του εργαστηρίου µέχρι σήµερα, η οµάδα των Κυπρίων Χαρακτών πραγµατοποίησε ένα σηµαντικό αριθµό δραστηριοτήτων. Διοργανώνει πολλά εργαστήρια, εκθέσεις, οµιλίες και διαλέξεις, µε τελευταίο γεγονός το 1ο διεθνές συνέδριο χαρακτικής µε θέµα «Από την Παράδοση στην Εξέλιξη: Όψεις και τεχνολογίες της χαρακτικής τέχνης του χτες και του σήµερα», µε οµιλητές εικαστικούς-χαράκτες και ιστορικούς τέχνης από Κίνα, Ινδία, Ισραήλ, Πολωνία, Ελλάδα και Κύπρο.»
Πρόσφατα είδαµε στο Μουσείο Ζαµπέλα ένα µοναδικό χαρακτικό του, εµπνευσµένο από την Ελληνίδα χαράκτρια Βάσω Κατράκη, η οποία έγινε γνωστή διεθνώς για τον ψαµµίτη (πουρόπετρα) που χρησιµοποιούσε ως µέσο για να εκτυπώσει τα έργα της. Ο Κυριάκος, χρησιµοποιώντας ως µήτρα την πουρόπετρα, δηµιούργησε µια ανάγλυφη µονοτυπία σε σεντόνι, η οποία παραπέµπει σε επιτοίχιο γλυπτό. Από τον χώρο της χαρακτικής εκτιµά ακόµη και ξεχωρίζει το έργο του Τηλέµαχου Κάνθου. Ο καλλιτέχνης όµως που αποτελεί για εκείνον πηγή έµπνευσης είναι ο Μανόλης Γιανναδάκης, ο οποίος υπήρξε και καθηγητής του στη Σχολή.
Τον ρωτάω ποιες διαφορές εντοπίζει ανάµεσα στα έργα των παλαιότερων και των σύγχρονων χαρακτών όσον αφορά στη θεµατολογία και τις τεχνικές. «Οι παλιοί χαράκτες κατ’ επιλογή ήθελαν να παραµείνουν πιστοί στην τεχνική της χαρακτικής και να την υπηρετήσουν στον µέγιστο δυνατό βαθµό. Στις µέρες µας, οι τεχνικές έχουν ενισχυθεί από τις νέες τεχνολογίες και έχουν εµπλουτιστεί µε την εισαγωγή πολλών και νέων µεθόδων. Έτσι δίνεται η ευκαιρία στους νέους χαράκτες να µπορούν να τις συνδυάσουν», λέει. Πιστεύει ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει αυξηµένο ενδιαφέρον από καλλιτέχνες και µη για τις τεχνικές της χαρακτικής. «Υπάρχει και η φράση εκείνη που δηλώνει πως «η χαρακτική είναι η πιο δηµοκρατική τέχνη καθώς παρέχει τη δυνατότητα να δηµιουργηθούν πολλά αντίτυπα της ίδιας ακριβώς αξίας».
Κέντρο Κυπρίων Χαρακτών, Αιγαίου 7, 99351153
