Βίβιαν Στεργίου: Μου μοιάζουν πολλοί απ' τους χαρακτήρες

Βίβιαν Στεργίου: Μου μοιάζουν πολλοί απ’ τους χαρακτήρες

«Δεν ξέρω τι καινούριο φέρνω, αυτό εναπόκειται σε άλλους να το κρίνουν. Το δικό μου κομμάτι αρχίζει και τελειώνει στο να γράψω αυτές τις ιστορίες με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, χωρίς να βαριέσαι».

Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι καινούριο φέρνεις; Αρχικά, δεν βλάπτει ακόμη ένας συγγραφέας, διότι αν είναι κακός συγγραφέας, δεν θα βρει τους αναγνώστες του, μικρό το κακό. Όσον αφορά εμένα, δεν ξέρω τι καινούριο φέρνω, αυτό εναπόκειται σε άλλους να το κρίνουν. Το δικό μου κομμάτι αρχίζει και τελειώνει στο να γράψω αυτές τις ιστορίες με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, δηλαδή χωρίς να βαριέσαι, αλλά και χωρίς να «κλέβω» απ’ την παρουσίαση των χαρακτήρων.

Το «Mπλε Υγρό» είναι το πρώτο σας βιβλίο. Είχατε άγχος για το αν θα υπάρξει αποδοχή; Υπάρχει ήδη κάποια που είναι πολύ ενθαρρυντική κι είμαι πολύ ευγνώμων γι’ αυτό, δεν το περίμενα. Όλη η αρχική διάδοση του βιβλίου οφείλεται στο ότι οι χρήστες των social media ανέβαζαν φωτογραφίες με το βιβλίο, αυτό το βρήκα συγκινητικό, ένιωσα κοντά, ένιωσα οικειότητα. Άγχος δεν έχω. Δεν έχει νόημα, μερικές φορές μου έρχεται βέβαια, αλλά δεν ξέρω από πού. Δηλαδή δεν νομίζω ότι είναι άγχος αποδοχής, είναι από τα άλλα άγχη που έχουν όλοι οι άνθρωποι και που γι’ αυτά, μεταξύ άλλων, ήθελα να μιλήσω και στο «Μπλε Υγρό».

Ποιο ήταν το ερέθισμά σας; Τίποτα ιδιαίτερο, θέλω να πω τίποτα που δεν συμβαίνει κάθε μέρα σε όλες και όλους μας. Έτσι κι αλλιώς οι ιστορίες στο βιβλίο είναι ιστορίες καθημερινότητας. Ήμουν σ’ ένα πλοίο και σκεφτόμουν έναν τύπο που γνώρισα στις διακοπές, στο νησί, και που μού είχε πει ένα βράδυ τα δικά του, τον απασχολούσε που θα έμενε πάλι με τους γονείς του μετά τις σπουδές του, που θα έχανε την ελευθερία του. Μού φάνηκε ωραίο, επειδή με απασχολεί πολύ το θέμα της ελευθερίας, είναι παντού στο βιβλίο.

Υπάρχουν στοιχεία του εαυτού σας στα πρόσωπα του βιβλίου σας; Ναι, πολλά. Μου μοιάζουν πολλοί απ’ τους χαρακτήρες ή έχω «χτίσει» τις ιστορίες τους γεμίζοντας τα κενά με δικά μου βιώματα. Δεν γίνεται κι αλλιώς.

Τι επιρροή έχει στη δική σας ζωή η ενασχόλησή σας με τη συγγραφή βιβλίων; Περνάω πολύ ωραία. Μ’ αρέσει πολύ να γράφω, να διαβάζω και να τριγυρνάω κοιτάζοντας, μαθαίνοντας απ’ τους άλλους, ακούγοντας αυτό που έχουν να σου πουν. Όλοι έχουν κάτι να διηγηθούν, αν τους ακούσεις με ενδιαφέρον. Δεν θα το έκανα, αν δεν μου άρεσε, δεν πιστεύω ότι έχεις καμία υποχρέωση να κάνεις τέτοια πράγματα, αν δεν σου αρέσει. Υπάρχουν ήδη τόσα καλά βιβλία.

Ποιο διαβάζετε αυτή την περίοδο; Διαβάζω το «Μυθιστόρημα» του Συμεωνίδη (Γαβριηλίδης), το «Πώς να μιλήσεις για τον πατέρα σου;» του Sfar (Πόλις) και το «Η αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι» του Handke (Gutenberg).