Η ευρωβουλευτής και πρόεδρος του Κινήματος Αλληλεγγύη, Ελένη Θεοχάρους, απαντά στο ερωτηματολόγιο του Προυστ.
Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτό τον καιρό; Στη μόνιμη υπερδιέγερση που με βασανίζει από τις εποχές που άρχισα να ψηλαφώ τον κόσμο, να αναζητώ τις δικές μου αλήθειες, να διαβάζω τις αλήθειες των άλλων!
Η απόλυτη ευτυχία για εσάς είναι… Δεν υπάρχει απόλυτη ευτυχία αλλά το στιγμιαίο απόσταγμά της στην πραγματικότητα… Όταν γυρνούσα από πολέμους και συμφορές και η θυγατέρα μου έπεφτε στην αγκαλιά μου ανακουφισμένη και ήθελε να της εξιστορήσω τα πάντα… Τα γελάκια της εγγονής μου καθώς την κρατώ αγκαλιά και της μαθαίνω λέξεις, εικόνες, χρώματα, μουσικές, αρώματα και παραμύθια δικής μου έμπνευσης ή διασκευής…
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας; Η βλακεία.
Ποιο εν ζωή πρόσωπο εκτιμάτε περισσότερο; Τη μητέρα μου.
Σε ποιο πράγμα προδώσατε τον εαυτό σας και μετανιώνετε περισσότερο γι’ αυτό; Πρόδωσα τα 17 χρόνια εντατικών σπουδών στην Ιατρική που με εξόπλισαν με πανίσχυρα όπλα τα οποία κατέθεσα για να εμπλακώ στην πολιτική. Καταγράφοντας τα δούναι και λαβείν της ζωής μου, βαραίνουν πολύ περισσότερο οι χιλιάδες επεμβάσεις που έχω κάνει σε όλη τη γη από τις χιλιάδες ψήφους που έπαιρνα στην Κύπρο.
Τι εκτιμάτε περισσότερο στους φίλους σας; Το χιούμορ και τη διάθεση για πλάκες. Απεχθάνομαι την τσιγκουνιά κάθε μορφής.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας απόφθεγμα; Δύο αποφθέγματα θυμάμαι σχεδόν κάθε μέρα: «Αν μια χειρουργική επέμβαση είναι δύσκολη, σημαίνει ότι δεν την κάνεις σωστά» και «Η άγνοια είναι η χειρίστη μορφή ανελευθερίας».
Τι νοσταλγείτε περισσότερο; Το έπος της απελευθέρωσης του Ναγκόρνο Καραμπάχ, όπως το έζησα στην πρώτη γραμμή. Και τα φτωχά παιδικά μου χρόνια που τα πλημμύριζε η αγάπη δυο πολύ στοργικών γονιών και η ποίηση των αναλφάβητων.
Ποιο είναι το πιο εξωφρενικό πράγμα που έχετε κάνει; Έχω κάνει πολλές αποκοτιές. Ίσως η προσπάθεια με το καραβάκι Dignity να πλεύσουμε προς τη Γάζα, να ήταν μια εντελώς εξωφρενική και ηρωική μωρία που οδήγησε στα γνωστά αποτελέσματα.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι; Η περιπλάνηση στη Γάζα, στους αμμόλοφους γύρω από το Χαν Γιούνις και στους γαλήνιους λόφους της Ραμάλλα, με τις ελιές, τα κυπαρίσσια και τις ροδοδάφνες, πάντα με συναρπάζουν.
Ποια θεωρείτε την πιο υπερεκτιμημένη αρετή; Τη δήθεν προοδευτικότητα ξεγάνωτων τενεκέδων.
Ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό σας; Που οργίζομαι όταν με κατακρίνουν άδικα και που δεν θυμάμαι την επαύριον ούτε γιατί οργίστηκα, ούτε ποιος με εξόργισε.
Ποιο χαρακτηριστικό προτιμάτε περισσότερο σε κάποιον; Την εξυπνάδα, το σπινθηροβόλο πνεύμα, την αχαλίνωτη φαντασία.
Ποια αρετή εκτιμάτε σε έναν άνδρα; Να χορεύει ωραία, με λεβεντιά.
Ποια αρετή εκτιμάτε σε μια γυναίκα; Να αγαπά το σώμα της, να σκέφτεται, να γεννά ιδέες, να νιώθει μητέρα για όλους, να σέβεται την πίκρα των αλλωνών.
Πότε κλάψατε για τελευταία φορά; Όταν έκανα κεφτέδες το περασμένο καλοκαίρι και καθάριζα κρεμμύδια.
Διαλέξτε πέντε λέξεις που περιγράφουν τον εαυτό σας. Ευγενική, στοργική, ξεροκέφαλη, άτεγκτη και πείσμων σε ορισμένα ζητήματα. Έχω και μια δόση ματαιοδοξίας αλλά την τιθασεύω.
Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον εαυτό σας, ποιο θα ήταν; Θα ήθελα να μη σιωπώ μπροστά στους αναιδείς.
Τι θεωρείτε ως έσχατο βαθμό δυστυχίας; Την άγνοια.
Πού θα θέλατε να ζείτε; Στον Αμίαντο των παιδικών μου χρόνων, ειδικά αν μπορούσα να τον φέρω λίγο πιο κοντά στη θάλασσα.
Ποια είναι η αγαπημένη σας απασχόληση; Να φυτεύω δένδρα και λουλούδια, να διαβάζω, ν’ ακούω μουσική από το ραδιόφωνο.
Σε ποιες περιπτώσεις λέτε ψέματα; Δεν λέω ψέματα. Όταν δεν θέλω να πω ψέματα, δεν μιλώ καθόλου.
Τι απεχθάνεστε περισσότερο στην εμφάνισή σας; Τις παραπανίσιες οκάδες.
Ποιες λέξεις ή φράσεις χρησιμοποιείτε υπερβολικά; -Αγάπη μου- συνήθως ξεχνάω τα ονόματα, εεε και κάποιες φράσεις που χρησιμοποιούν συχνά οι χειρουργοί όταν ζορίζονται.
Αν μπορούσατε να διαλέξετε πώς να επιστρέψετε στη ζωή, τι θα θέλατε να είστε; H Marilyn Monroe αλλά με τον νου που έχω.
Ποια μουσική θα θέλατε να παίξουν στην κηδεία σας; Μέσα στην εκκλησία το Ave Maria, καθ΄ οδόν προς τον χώρο ταφής τον Μεγάλο Ερωτικό, στον ενταφιασμό τον Εθνικό Ύμνο. Μετά, όταν κοπάσει η βαβούρα, να έλθουν τα φιλαράκια μου -ξέρουν αυτοί- να πούμε ξανά το «πριν το χάραμα μονάχος» που στοίχειωσε τη νιότη μας, στη Θεσσαλονίκη των ασεβών μας πόθων.
Ποιο ταλέντο θα θέλατε να είχατε; Να χορεύω με χάρη, να τραγουδώ ωραία, να παίζω πιάνο.
Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς; Τζόυς, Έλιοτ, Σεφέρης και Καβάφης. Αλλά διαβάζω πολλούς, διαβάζω συνεχώς. Έχω μια ιδιαίτερη έγνοια για τον Γιάννη Ξανθούλη, ίσως λόγω Αλεξανδρούπολης.
Ποιος είναι ο αγαπημένος σας φανταστικός ήρωας; Ο Μικρός Ήρωας του Ανεμοδουρά.
Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερή σας επιτυχία; Που δεν άλλαξα καθόλου από το ταπεινό φτωχό χωριατάκι, το ντροπαλό και διστακτικό.
