Θεωρεί μεγάλη τύχη το γεγονός ότι σπούδασε και εργάστηκε αρκετά χρόνια ως ηθοποιός. Όπως λέει, έχει μέσα του υλικό που μπορεί να εκφράσει καλύτερα με τις ιστορίες του ως συγγραφέας. Στο νέο του βιβλίο, «Το λιμάνι μου είσαι εσύ», ο Κώστας Κρομμύδας ταξιδεύει του αναγνώστες στο νησί της Χίου και στον κόσμο των ανθρώπων της θάλασσας.
-Ποιο ήταν το σημείο εκκίνησης για το νέο σας βιβλίο «Το λιμάνι μου είσαι εσύ»; Η θάλασσα πάντα αποτελούσε πηγή έμπνευσης για μένα και εδώ και καιρό ήθελα να καταπιαστώ με τη ναυτοσύνη. Με τη ζωή των ανθρώπων που σχετίζονται με τη θάλασσα, αλλά και με εκείνους που μένουν πίσω. Το πώς διαχειρίζονται οι άνθρωποι τις σχέσεις τους μέσα σε μια τέτοια συνθήκη πάντα με γοήτευε. Βασική αφετηρία υπήρξε επίσης η αγάπη μου για τη θάλασσα. Αν και κατάγομαι από ένα μέρος που δεν είναι κοντά σε θάλασσα, την αγάπησα και πάντα ήθελα να γράψω κάτι που να σχετίζεται με αυτή.
-Πώς επιλέξατε να τοποθετήσετε την ιστορία σας στη Χίο; Επισκέφτηκα το νησί πριν από τρία χρόνια και γοητεύτηκα από την ομορφιά του, αλλά και από τις πολλές ιστορίες που κρύβει. Η επίσκεψή μου στα Μαστιχοχώρια αλλά και στον Κάμπο αποτέλεσε σημείο εκκίνησης για να συμπεριλάβω το νησί στην ιστορία μου. Είναι όμως ένας ιδανικός συνδυασμός για τα θέματα που ήθελα να καταγράψω.
-Περιγράψτε μας το δικό σας «λιμάνι». Οι άνθρωποι έχουν πολλά. Λιμάνι δεν είναι πάντα μόνο κάτι που σχετίζεται με τον έρωτα και το πάθος. Έτσι κι εγώ, λοιπόν, έχω αρκετά λιμάνια και είμαι ευγνώμων γι’ αυτό. Το πιο σημαντικό όμως είναι, πιστεύω, πως μέσα από όλες αυτές τις φουρτούνες που περνάνε οι άνθρωποι να μπορούν να έχουν το δικό τους λιμάνι, το μέρος όπου ξεκουράζεται η ψυχή και το μυαλό τους.
-Ποια είναι η πρόκληση κάθε φορά που αρχίζετε ένα νέο μυθιστόρημα; Να καταφέρω να υπηρετήσω την ιστορία και τις ανάγκες των χαρακτήρων μου. Πέρα από την πλοκή, που πάντα με απασχολεί, θέλω να μπαίνω σε βάθος στο μυαλό των ηρώων μου και να ταξιδεύω μαζί τους. Και μαζί τους να ταξιδεύουν και οι αναγνώστες μου. Η μεγαλύτερη όμως πρόκληση είναι να αποκτήσει διαχρονική αξία η ιστορία που έγραψα. Να περνούν τα χρόνια και οι αναγνώστες μου να συνεχίζουν να ταξιδεύουν και να μου στέλνουν μηνύματα. Νομίζω ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη αξία που μπορεί να έχει ένα βιβλίο.
-Πού ρίχνετε το μεγαλύτερο βάρος όταν γράφετε, στην πλοκή ή στους χαρακτήρες; Νομίζω πως, αν δεν κρατήσεις μια ισορροπία ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο, η ιστορία δεν κυλά σωστά. Το ένα βοηθά το άλλο, ώστε να διαμορφωθεί μια ιστορία που ο αναγνώστης δεν θα θέλει να αφήσει από τα χέρια του. Αυτός είναι πάντα ο στόχος μου. Όντας όμως ηθοποιός, δουλεύω αρκετά με τους χαρακτήρες στα διαλογικά κομμάτια. Μου αρέσουν πολύ οι κουβέντες των ηρώων μου και τις προσέχω, έτσι ώστε ο αναγνώστης να ταξιδεύει μαζί τους
-Υπάρχουν κοινά στοιχεία στα βιβλία σας; Το μόνο κοινό στοιχείο που θα μπορούσα να εντοπίσω αυτή τη στιγμή, απαντώντας στην ερώτηση, είναι η αγάπη μου γι’ αυτό που κάνω και το πάθος μου για τη συγγραφή. Επίσης το γεγονός ότι καταπιάνομαι με πολλά κοινωνικά θέματα που απασχολούν την επικαιρότητα, αλλά και με ιστορικά γεγονότα που για μένα είχαν ενδιαφέρον.
-Πώς αλληλεπιδρούν στο έργο σας οι ιδιότητες του ηθοποιού και του συγγραφέα; Με έναν πολύ ιδιαίτερο και όμορφο τρόπο, καθώς η μία τέχνη βοηθά την άλλη – κυρίως εκείνη του ηθοποιού, στην προκειμένη περίπτωση. Θεωρώ μεγάλη τύχη το γεγονός ότι σπούδασα και εργάστηκα τόσα χρόνια ως ηθοποιός. Έχω μέσα μου υλικό που μπορώ να εκφράσω καλύτερα με τις ιστορίες μου. Όπως λέω πολλές φορές, δε θα ήμουνα ο συγγραφέας που είμαι αν δεν είχα όλη αυτή τη σπουδή στο θέατρο. Η εμπειρία μου σε όλες τις μορφές της υποκριτικής τέχνης με έχει βοηθήσει πάρα πολύ, και αυτό είναι κάτι που εκτιμώ ιδιαίτερα.
Ελεύθερα, 24.5.2026
