Βίβιαν Αβρααμίδου: Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις που γίνονται παραμύθια

«Η ζωή μας είναι γεμάτη από εκπλήξεις με γεγονότα και θέματα που με λίγη φαντασία και το κατάλληλο μαγικό ραβδί, εύκολα μπορούν να μεταμορφωθούν σε παραμύθια»

Τι θα διαβάσει κανείς στο νέο σας βιβλίο «Αιόλου και Πανδρόσου;» Για νομίσματα θα σας μιλήσω. Αρχαία και σύγχρονα. Για κίβδηλα κι αληθινά. Και για τις δυο τους όψεις, που πάντα επιμένουμε να αγνοούμε. Για την κορώνα και για τα γράμματα. Για το λόγο και τον αντίλογο. Θα σας μιλήσω για τη σχέση ενός γιου με τον πατέρα. Μια σχέση που χαράχτηκε πάνω στην αντιπαλότητα, στην παρεξήγηση, στην απουσία διαλόγου, στο πείσμα. Μια σχέση που κτίστηκε πάνω στις λάθος αποφάσεις. Θα σας μιλήσω για το απρόοπτο που είναι ικανό να φέρει την ανατροπή, να δρομολογήσει το τέλος μια εποχής.

Τι σας γοήτευσε στον νέο σας ήρωα που συγκαταλέγεται ανάμεσα στους μεγαλύτερους παραχαράκτες αρχαίων νομισμάτων; Κωνσταντή Χριστοδούλου τον έλεγαν, του Ττοουλή και της Χριστινούς, από τη Δερύνεια. Στα μέρη του τον φώναζαν Αλακκιντήρη, ό,τι κι αν αυτό σήμαινε. Γεννήθηκε στο τέλος του 19ου αιώνα, έδρασε στην Αθήνα στο πρώτο μισό του εικοστού. Κι ό,τι κατάφερε, το όφειλε στην τέχνη, στην καπατσοσύνη και την πονηράδα του. Ήταν ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης σ’ αυτό που ο ίδιος διάλεξε να κάνει, στην αντιγραφή, δηλαδή, αρχαίων νομισμάτων. Και τα νομίσματα που έφτιαχνε, δεν μπορούσε κανείς να τα ξεχωρίσει από τα πραγματικά, γιατί εκτός από την άριστη χαρακτική που τα διέκρινε, ήταν πιστά αντίγραφα και ως προς τα κράματα που χρησιμοποιούσε, αλλά και το βάρος. Κι όταν διαπιστώθηκε πως κάποια από τα δικά του νομίσματα συμπεριλαμβάνονταν ανάμεσα στα αυθεντικά εκθέματα του νομισματικού ταμείου, κανείς δεν κατάφερε να τον καταδικάσει σαν απατεώνα. Πώς να μη γοητευτείς από μια τέτοια ιστορία.

Αλήθεια πού βρίσκετε τις ιστορίες για τα βιβλία σας; Η ζωή μας είναι γεμάτη από εκπλήξεις με γεγονότα και θέματα που με λίγη φαντασία και το κατάλληλο μαγικό ραβδί, εύκολα μπορούν να μεταμορφωθούν σε παραμύθια. Η ιστορία του Αλακκιντήρη μού προσφέρθηκε στο πιάτο από τον παιδικό, καλό μου φίλο και εξαίρετο φωτογράφο Βάσο Στυλιανού. Εγώ απλώς πρόσθεσα το λαδόξιδο και το συνόδευσα με το κύριο πιάτο και καλό κόκκινο κρασί.

Ποιο βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα και προτείνετε ανεπιφύλακτα; Από τα πρόσφατα βιβλία που διάβασα, θα πρότεινα για παράδειγμα στους λάτρεις του ιστορικού μυθιστορήματος τον «Έλληνα γιατρό» της Καρολίνας Μέρμηγκα ή «Το τέλος του κόσμου σε αγγλικό κήπο» της Σώτης Τριανταφύλλου. Σ’ όσους αγαπούν το κοινωνικό μυθιστόρημα θα πρότεινα το «24» του πρωτοεμφανιζόμενου Γιάννη Γορανίτη. Συνδυασμός των δυο ειδών, θα έλεγα πως είναι το «Νιξ» του Νέιθαν Νιλ, το οποίο επίσης συνιστώ. Αν πάλι κάποιος θέλει να εκπλαγεί με κάτι πιο ιδιόμορφο κάτι ιδιαίτερο, η «Κρόνακα» του Κυριάκου Μαργαρίτη ή το «Ονειρολόγιο» του Αλέξανδρου Ίσαρη είναι τα βιβλία που σίγουρα θα τον ικανοποιούσαν. Ένα πανέμορφο ταξίδι για όλους, πάντως, στη βάση μια αληθινής ιστορίας κάπου στο Ιόνιο των αρχών του περασμένου αιώνα, μας δίνει με το βιβλίο του ο Κυριάκος Αθανασιάδης με το μυθιστόρημα «Οι τέσσερις εποχές της Μέλισσας».