«Η συγγραφή είναι αυτή η μακρόχρονη θεραπεία για να ησυχάσει η καρδιά και ο νους.»
Τι σας σπρώχνει να αρχίσετε κάθε φορά το γράψιμο; Στην αρχή υπάρχουν τα συμπτώματα, οι ενοχλήσεις, που είναι εμμονές σε κάποιο θέμα γεμάτες περιέργεια και ερωτήματα. Όταν τα συμπτώματα επιμένουν, όταν επανέρχονται σαν ενοχλητικές μύγες του καλοκαιριού, τότε καταλαβαίνω πως ήρθε η ώρα. Η συγγραφή είναι αυτή η μακρόχρονη θεραπεία για να ησυχάσει η καρδιά και ο νους του συγγραφέα, για να απαλλαγεί από αυτές τις οχλήσεις που έχουν για άγνωστο λόγο εγκατασταθεί μέσα του.
Και αυτή τη φορά με το «Λίγες και μια Νύχτες»; Ποια ήταν η αφορμή; Οι πρώτες ενοχλήσεις εμφανίστηκαν όταν άρχισα να μελετώ την ιστορία της συνοικίας των Εξοχών στη Θεσσαλονίκη όπως και το γεγονός του εγκλεισμού σε μια έπαυλη αυτής της συνοικίας του έκπτωτου σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ του Β΄ τον Απρίλιο του 1909. Επάνω σε αυτή τη χρονική συγκυρία άρχισα να κτίζω το «Λίγες και μία Νύχτες» και να επινοώ τους χαρακτήρες, οι οποίοι θα ζήσουν στο πετσί τους όλα τα γεγονότα του σκληρού πρώτου μισού του 20ού αιώνα.
Τα βιβλία σας περιέχουν ιστορικά στοιχεία, παραθέτετε πραγματικά γεγονότα και πολιτικές καταστάσεις αλλά ταυτόχρονα και ερωτικά στοιχεία. Πώς μπορούν να συνυπάρχουν όλα σε ένα βιβλίο και πόσο δύσκολο είναι αυτό; Μα η ίδια η ζωή εκπέμπει συνεχώς αυτή τη συνθετότητα, τα μεγάλα –ας τα πούμε έτσι- γεγονότα δίπλα στα μικρά, οι πόλεμοι δίπλα στους έρωτες, οι μεγάλες ιδέες αντάμα με τα μικροσυμφέροντα, το ανθρώπινο μεγαλείο μαζί με τη λάσπη.
Στις σελίδες σας ξετυλίγεται κι ένα κομμάτι της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Πού πιστεύετε σταματά η έρευνα και η Ιστορία και πού ξεκινά η μυθοπλασία; Η Ιστορία όπως και το μυθιστόρημα είναι και τα δύο εκτενείς αφηγήσεις. Μπορεί η πρώτη να εφορμά από πραγματικά γεγονότα όμως κατόπιν φωτίζει και νοηματοδοτεί το υλικό της με διαφορετικό κάθε φορά τρόπο. Το μυθιστόρημα που εμπλέκεται με την Ιστορία έχει κι αυτό κάποιες αρχικές δεσμεύσεις -λιγότερες είναι η αλήθεια- και την ώρα που ξετυλίγεται ταυτόχρονα υφαίνει τον δικό του κόσμο. Η Ιστορία αφηγείται δίνοντας όμως κάθε φορά λογαριασμό για το πώς και το γιατί. Το μυθιστόρημα απλώς καλπάζει με οδηγό την ελευθερία του προορισμού και την απόλαυση του ανέμου.
Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτή την περίοδο; «Το ομαδικό πορτρέτο με μία κυρία» του Χάινριχ Μπελ από τις εκδόσεις Πόλις σε μετάφραση της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου. Θα μπορούσαμε να περιγράψουμε το βιβλίο ως μια νεοτερική βιογραφία ενός φανταστικού προσώπου χτισμένη μέσα από πολλαπλές μαρτυρίες προσώπων επινοημένων. Είναι μια έρευνα που θυμίζει δημοσιογραφία όμως είναι ολοκάθαρα πεζογραφία. Ο Μπελ καταφέρνει να μας δώσει την ιστορία της Γερμανίας από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο ώς το μεταπολεμικό θαύμα των δεκαετιών του ’60 και του ’70 με έναν ασυνήθιστο τρόπο.
* Ο Ισίδωρος Ζουργός θα παρουσιάσει τα βιβλία του στο Σολώνειον Κέντρον Βιβλίου την Παρασκευή 22/6 στις 19:00. Με τον συγγραφέα θα συνομιλήσουν οι Κωνσταντία Σωτηρίου, συγγραφέας, και Ευαγγελία Τουτζάρη, φιλόλογος και συγγραφέας.
