Μέσα από ένα παιχνίδι παρεξήγησης και παρερμηνείας, ο Πόλυς Πεσλίκας δημιουργεί μια σειρά «μωσαϊκών» και «ανάγλυφων» ζωγραφικών έργων από λαδομπογιά σε καμβά πάνω σε ξύλο, τα οποία εκθέτει αυτή την περίοδο στο Vistamarestudio του Μιλάνου.
Μετά το Βερολίνο και τη Λευκωσία, ο Πόλυς Πεσλίκας έχει πια ως βάση του το Λονδίνο. Του αρέσουν εξάλλου οι μεγαλουπόλεις. Οι μεγάλες αποστάσεις, τα μεγέθη, ο αριθμός των κατοίκων, όλα αυτά τον βοηθούν να απλοποιήσει τον τρόπο σκέψης και τον τρόπο προσέγγισης της καθημερινότητάς του. «Το Λονδίνο με ικανοποιεί γιατί μπορώ να εστιάσω στις σκέψεις μου και να τις δουλέψω, ενώ στην Κύπρο τα πάντα είναι αρκετά πιο γνώριμα. Οπόταν κάποια πράγματα λειτουργούσαν σαν επανάληψη. Προσπαθώ να εκμεταλλευτώ τα στοιχεία που μου δίνουν κάποια ερεθίσματα. Ξαφνικά, εδώ δεν έχεις τίποτα να χάσεις, δεν σε ξέρει κανείς, δεν γνωρίζουν τη δουλειά σου και παίρνεις πιο εύκολα ρίσκα», λέει, καθώς εξηγεί πως αυτή η προσωπική αναδρομική ανασκόπηση της δουλειάς του ξεκίνησε από το Βερολίνο.
Αφορμή για τη συζήτησή μας η ατομική έκθεσή του στο Μιλάνο, στην γκαλερί «Vistamarestudio», με νέα δουλειά του. Οι δυο τίτλοι της έκθεσης «The misunderstanding» (παρεξήγηση) και «The misinterpretation» (παρερμηνεία), φανερώνουν και το σκεπτικό της. Αφετηρία, όπως εξηγεί, ήταν μια μαυρόασπρη ημιτελής εικόνα που αναπαριστούσε ένα μωσαϊκό με μια οικογένεια πιθήκων, την οποία βρήκε σε ένα περιοδικό και φύλαξε στο αρχείο του πριν από τρία χρόνια. Λίγο μετά τη συμμετοχή του στην Μπιενάλε Βενετίας, αυτή η εικόνα επανήλθε στο προσκήνιο της δουλειάς του.
«Με ενδιαφέρει πολύ η εικόνα του μωσαϊκού και ο τρόπος που το βλέπουμε. Είναι μια ολοκληρωμένη εικόνα αλλά παράλληλα και μια διαιρεμένη επιφάνεια. Και αυτό έχει μια άμεση σχέση με τον τρόπο που παρατηρώ τη ζωγραφική και τον τρόπο που η ζωγραφική μου εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια», θα μου πει. Ο Πόλυς πίστευε ότι η μαυρόασπρη εικόνα με τους πιθήκους, πάνω στην οποία ξεκίνησε να δουλεύει, προερχόταν από μαυρόασπρα μωσαϊκά που κατασκευάστηκαν τη φασιστική περίοδο του Μουσολίνι στο Ολυμπιακό στάδιο της Ρώμης. Στην πορεία της δουλειάς του, ψάχνοντας στο google για την ολοκληρωμένη εικόνα, κατάλαβε πως επρόκειτο για μια παρερμηνεία δική του και πως τελικά η εικόνα, έγχρωμη αυτή τη φορά, προερχόταν από ένα μωσαϊκό της δεκαετίας του ’50 από τον ζωολογικό κήπο της Νέας Υόρκης. Αυτή η τυχαία παρεξήγηση του έδωσε την αφορμή να συνδέσει δυο διαφορετικές ιστορικές περιόδους και δυο γεωγραφικές τοποθεσίες. «Με ενδιαφέρει η αποσπασματική έρευνα και η διαδικασία της σύνδεσης στοιχείων που μπορεί να μην έχουν σχέση μεταξύ τους», εξηγεί.
Το ταξίδι για ένα ασφαλές καταφύγιο
Μια άλλη ενότητα της έκθεσης περιλαμβάνει μικρά έργα κάτω από τους τίτλους «Switzerland» και «Flying to Egypt», τα οποία είναι βασισμένα στην ιδέα του τοπίου αλλά και σε ένα επίκαιρο θέμα: Την ιδέα της μετακίνησης από το ένα μέρος στο άλλο σε αναζήτηση ενός ασφαλούς καταφυγίου. Ταξιδεύοντας από τη Βενετία στο Βερολίνο, ο Πόλυς παρακολουθούσε από ψηλά τη γεωμορφολογία της Ελβετίας. Την εικόνα των ανάγλυφων βουνών δούλεψε πάνω στον καμβά με διάφορα επίπεδα μπογιάς τα οποία ενσωματώνονται το ένα μέσα στο άλλο. Έτσι, οι πίνακες μοιάζουν ατέλειωτοι ή δημιουργούν την ψευδαίσθηση του ανάγλυφου.
Το έργο «Flying to Egypt» είναι μια αναφορά σε παλαιότερες εικονογραφικές αναπαραστάσεις, στα οποία οι ζωγράφοι αναπαριστούσαν την αγία οικογένεια που κατέφευγε στην Αίγυπτο για να γλυτώσει από τις σφαγές. Μολονότι ο καλλιτέχνης δεν θέλει να δίνει αφηγήσεις στα έργα του, θα μπορούσε κάποιος να δημιουργήσει μια αφήγηση με την οικογένεια των πιθήκων που μετακινούνται στην Ελβετία, έναν ασφαλή προορισμό γι’ αυτούς ή που κατευθύνονται προς την Αίγυπτο, με διάφορους παραλληλισμούς στα ταξίδια και τις μετακινήσεις που χαρακτηρίζουν την εποχή μας.
* Η ατομική έκθεση του Πόλυ Πεσλίκα στο Vistamarestudio στο Μιλάνο με τίτλο «The misunderstanding. The misinterpretation» διαρκεί μέχρι τις 28 Ιουλίου.
