Το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Διάτοπος παρουσιάζει τη νέα εικαστική πρόταση του Θεόδουλου Γρηγορίου με τίτλο «Νοητική Γεωγραφία» από την Παρασκευή 9 Νοεμβρίου.
Η πρόσφατη δουλειά του Θεόδουλου Γρηγορίου αποτελεί συνέχεια της εγκατάστασης «Προσωπική Γεωγραφία» που δημιούργησε ο καλλιτέχνης στην Πλατεία του Λούβρου στο Παρίσι. Με τις νέες του δημιουργίες πραγματεύεται την πρωτογενή ύλη και τα εν δυνάμει συμβολικά αποτυπώματα που αφήνει ο ανθρώπινος νους στον χώρο. Όπως το ιστορικό παλίμψηστο έτσι και οι επιστρώσεις του χρόνου διαδέχονται η μια την άλλη. Και ο εκάστοτε χρόνος έχει μορφή και εικόνα εμπλουτισμένη με μνήμες, χαρακτηριστικά και συμπτώματα της εποχής του.
Εγκαίνια: Παρασκευή 9 Νοεμβρίου στις 8μ.μ. από τον δήμαρχο Λευκωσίας Κωνσταντίνο Γιωρκάτζη. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 28 Νοεμβρίου. Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα –Παρασκευή 5μμ. – 8μμ. Σάββατο 11πμ. – 1μμ. Τηλ: 22766117
Πιστός ο Θεόδουλος στη θεματική του, η οποία βασίζεται σε ένα απόσπασμα του Αριστοτέλη και κυρίως στη θεωρία του ότι «η ύλη φέρει μέσα της την αρχή της κίνησης και της μεταβολής, αλλά παίρνει μορφή και εικόνα με την παρέμβαση του νου», επιχειρεί να βρει την ισορροπία ανάμεσα σε δύο αντίθετους πόλους, τον υλικό και τον άυλο, αυτή τη φορά μέσα από παραλληλεπίπεδες κατασκευές από διαφανείς γυάλινους καθρέφτες, πετυχαίνοντας έτσι ένα εικονικό πολλαπλασιασμό μιας σύνθεσης από ορυκτά, γλυπτά και εσωτερικές φωτεινές επιφάνειες. Με αυτά τα έργα, ο καλλιτέχνης δημιουργεί μια καλειδοσκοπική αίσθηση, προσθέτοντας στο έργο του μια χωρική και χρονική διάσταση.
Ο Θεόδουλος μένει πιστός στα αρχέτυπα σχήματά του, που χρησιμοποιεί σαν κύτταρα δόμησης, όπως ο κώνος, η σφαίρα και ο κύβος, τα πρωτογενή υλικά του, όπως τα μεταλλεύματα, το νερό και η φωτιά, τις επαναλαμβανόμενες γεωμετρικές φόρμες του που λειτουργούν και ως υποδομή των ψηφιακών ρευστών εικόνων και προβολών, αναδεικνύοντας έτσι το άυλο της σκέψης. Μέσα από αυτές τις μαγικές συνδέσεις ο καλλιτέχνης επιχειρεί, με αυτή την ιεροτελεστία της μετάβασης και του μετασχηματισμού να αναδείξει τη δυναμική και την ποιητική φόρτιση των υλικών.
Υιοθετώντας ως βασικά χρώματα ,ώχρες, οξείδια του χαλκού και του σιδήρου σ΄ ένα ιδιόμορφο πάντρεμά τους με το τσιμέντο, δημιουργεί ανάγλυφα αναπτύγματα μιας κωδικοποιημένης κυπροσυλλαβικής γραφής, που η δομή της ταυτίζεται με την ορθογωνική δόμηση του χαλκολιθικού οικισμού της αρχαίας Έγκωμης. Οι λεπτές ανάγλυφες επιστρώσεις – ίχνη στο τσιμέντο χαράσσουν μνήμες πολεοδομικών επεμβάσεων, δημιουργώντας, με διευρυμένης μορφής ζωγραφικές συνθέσεις, μια αυθαίρετη νοητική γεωγραφία.
Ο καλλιτέχνης γεννήθηκε και μεγάλωσε κοντά σε ένα ορυχείο χαλκού που χρονολογείται από την αρχαιότητα και το οποίο μέχρι σήμερα είναι ακόμη ενεργό. Η συχνή επαφή του με τον ζωντανό αυτό τόπο, ο οποίος αποκαλύπτει πολλαπλά στρώματα μνήμης, αποτελεί γι’ αυτόν τον ομφάλιο λώρο μεταξύ της γης και της ιστορίας, στοιχεία που είναι πάντοτε παρόντα στο έργο του. Αυτός ο δεσμός φαίνεται να μην έχει αποκοπεί και αυτά τα ιστορικά ίχνη που ανακαλούν σύγχρονα μέσα έκφρασης, αποτελούν τα ορόσημα της νοητικής φόρτισης ολόκληρου του έργου του.
Στη σειρά των πρόσφατων έργων του, αντιπαραβάλλονται μεταλλεύματα, τεχνουργήματα αρχαίων αναμνήσεων και φωτεινοί μεσημβρινοί, που συνεργώντας όλα μαζί για την επίτευξη μιας εικαστικής αναζήτησης, αποτελούν την έκφραση μιας προσωπικής και νοητικής γεωγραφίας.
Ο Θεόδουλος Γρηγορίου γεννήθηκε στη Μαλούντα το 1956. Ζει και εργάζεται στη Λευκωσία και στο Παρίσι. Από το 1976 μέχρι το 1981 με υποτροφία από την UNESCO σπουδάζει τέχνη στο Ινστιτούτο Arte Plastice N. Grigorescu στο Βουκουρέστι. Με υποτροφία από τη Γαλλική κυβέρνηση το 1986-87 (“Prix Matisse”) εντάσσεται στη Cité Internationale des Arts και εγγράφεται στην Ecole National des Beaux-Arts του Παρισιού. To 1993 τιμάται με υποτροφία και φιλοξενείται στο FRAC / CRAC d’Alsace.
Η συμμετοχή του το 1990 στην Μπιενάλε της Βενετίας (Aperto ’90) σηματοδοτεί την έναρξη της παρουσίας του στη διεθνή καλλιτεχνική σκηνή. Του αναθέτουν μνημειακά έργα για δημόσιους χώρους στη Κύπρο, τη Γαλλία και την Ελλάδα.
Από το 1983 παρουσίασε το έργο του σε πολλές ομαδικές και ατομικές εκθέσεις μεταξύ των οποίων τις πιο κάτω: 2017 “So Close Yet So Far Away”, Μουσείο του Ισραήλ, Patah Tikva. 2016 Πλατεία Λούβρου, Παρίσι. Κάστρο Κολοσίου, Λεμεσός, Επιμελήτρια Νάτια Αναξαγόρου. ‘’Αισθηση και νόηση’’ Ίδρυμα Λανίτη, Λεμεσός, Επιμελήτρια Ελένη Νικήτα. 2013 Ίδρυμα Λανίτη, Λεμεσός‘’ Maniera Cypria’’ Επιμελήτρια Νάτια Αναξαγόρου. 2012 Espace Verralbane, Παρίσι. Mediterranean in CRISIS , Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσία. 2012 ‘’Object’’, Ίδρυμα Λανίτη, Λεμεσός Επιμελήτρια Άντρη Μιχαήλ. 2010 Cyprus in Venice Biennale, Δημοτικό Κέντρο Τεχνών, Λευκωσία.
2008 Μουσείο Λούβρου, Παρίσι με την έκθεση « Κύπρος, από τη Νεολιθική Εποχή στον Θεόδουλο Γρηγορίου ». 2006 Gallery Tretyakov, Μόσχα. 2005 Μέγαρο UNESCO, Παρίσι. Ολυμπιακό Μουσείο Τέχνης, Σεούλ. Μουσείο Ιancelevich, La Louvière. Manheim Kunsthaus. Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Οστάνδης. 2004 Μουσείο Küpersmühle, Ντούισμπουργκ. Kunsthaus, Βιέννη. Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη. 2003 γκαλερί Beacker, Κολωνία. 2001 OPEN, Λίντο Βενετίας. 2000 Musée Les Abattoirs, Τουλούζη και Royal Parc, Τουλούζη. 1999 Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη. 1998 Εθνικό Μουσείο Βαρσοβία. 1997 Δημοτικό Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Αντρέ Μαλρό Colmar. 1997 Μπιενάλε της Βενετίας. 1996 Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσία. 1993 FRAC και CRAC, Αλσατία. 1992 Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Midi-Pyrénées Τουλούζη. 1990 Aperto’90 στην Μπιενάλε της Βενετίας. 1987 Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών Μεσογείου, Θεσσαλονίκη και αλλού.
Συνεργάστηκε με τις γκαλερί Διάσπρο Λευκωσία, Διάτοπος Λευκωσία, Ιλεάνα Τούντα Αθήνα, Beacker Κολωνία, Claud Fain Παρίσι, Andersen Ζυρίχη κ.ά. Έργα του βρίσκονται σε δημόσιους χώρους, σε Ευρωπαϊκά Μουσεία, στην έδρα της ΟΥΝΕΣΚΟ στο Παρίσι και σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.
Υιοθετώντας ως βασικά χρώματα ,ώχρες, οξείδια του χαλκού και του σιδήρου σ΄ ένα ιδιόμορφο πάντρεμά τους με το τσιμέντο, δημιουργεί ανάγλυφα αναπτύγματα μιας κωδικοποιημένης κυπροσυλλαβικής γραφής, που η δομή της ταυτίζεται με την ορθογωνική δόμηση του χαλκολιθικού οικισμού της αρχαίας Έγκωμης. Οι λεπτές ανάγλυφες επιστρώσεις – ίχνη στο τσιμέντο χαράσσουν μνήμες πολεοδομικών επεμβάσεων, δημιουργώντας, με διευρυμένης μορφής ζωγραφικές συνθέσεις, μια αυθαίρετη νοητική γεωγραφία.
Ο καλλιτέχνης γεννήθηκε και μεγάλωσε κοντά σε ένα ορυχείο χαλκού που χρονολογείται από την αρχαιότητα και το οποίο μέχρι σήμερα είναι ακόμη ενεργό. Η συχνή επαφή του με τον ζωντανό αυτό τόπο, ο οποίος αποκαλύπτει πολλαπλά στρώματα μνήμης, αποτελεί γι’ αυτόν τον ομφάλιο λώρο μεταξύ της γης και της ιστορίας, στοιχεία που είναι πάντοτε παρόντα στο έργο του. Αυτός ο δεσμός φαίνεται να μην έχει αποκοπεί και αυτά τα ιστορικά ίχνη που ανακαλούν σύγχρονα μέσα έκφρασης, αποτελούν τα ορόσημα της νοητικής φόρτισης ολόκληρου του έργου του.
Στη σειρά των πρόσφατων έργων του, αντιπαραβάλλονται μεταλλεύματα, τεχνουργήματα αρχαίων αναμνήσεων και φωτεινοί μεσημβρινοί, που συνεργώντας όλα μαζί για την επίτευξη μιας εικαστικής αναζήτησης, αποτελούν την έκφραση μιας προσωπικής και νοητικής γεωγραφίας.
Ο Θεόδουλος Γρηγορίου γεννήθηκε στη Μαλούντα το 1956. Ζει και εργάζεται στη Λευκωσία και στο Παρίσι. Από το 1976 μέχρι το 1981 με υποτροφία από την UNESCO σπουδάζει τέχνη στο Ινστιτούτο Arte Plastice N. Grigorescu στο Βουκουρέστι. Με υποτροφία από τη Γαλλική κυβέρνηση το 1986-87 (“Prix Matisse”) εντάσσεται στη Cité Internationale des Arts και εγγράφεται στην Ecole National des Beaux-Arts του Παρισιού. To 1993 τιμάται με υποτροφία και φιλοξενείται στο FRAC / CRAC d’Alsace.
Η συμμετοχή του το 1990 στην Μπιενάλε της Βενετίας (Aperto ’90) σηματοδοτεί την έναρξη της παρουσίας του στη διεθνή καλλιτεχνική σκηνή. Του αναθέτουν μνημειακά έργα για δημόσιους χώρους στη Κύπρο, τη Γαλλία και την Ελλάδα.
Από το 1983 παρουσίασε το έργο του σε πολλές ομαδικές και ατομικές εκθέσεις μεταξύ των οποίων τις πιο κάτω: 2017 “So Close Yet So Far Away”, Μουσείο του Ισραήλ, Patah Tikva. 2016 Πλατεία Λούβρου, Παρίσι. Κάστρο Κολοσίου, Λεμεσός, Επιμελήτρια Νάτια Αναξαγόρου. ‘’Αισθηση και νόηση’’ Ίδρυμα Λανίτη, Λεμεσός, Επιμελήτρια Ελένη Νικήτα. 2013 Ίδρυμα Λανίτη, Λεμεσός‘’ Maniera Cypria’’ Επιμελήτρια Νάτια Αναξαγόρου. 2012 Espace Verralbane, Παρίσι. Mediterranean in CRISIS , Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσία. 2012 ‘’Object’’, Ίδρυμα Λανίτη, Λεμεσός Επιμελήτρια Άντρη Μιχαήλ. 2010 Cyprus in Venice Biennale, Δημοτικό Κέντρο Τεχνών, Λευκωσία.
2008 Μουσείο Λούβρου, Παρίσι με την έκθεση « Κύπρος, από τη Νεολιθική Εποχή στον Θεόδουλο Γρηγορίου ». 2006 Gallery Tretyakov, Μόσχα. 2005 Μέγαρο UNESCO, Παρίσι. Ολυμπιακό Μουσείο Τέχνης, Σεούλ. Μουσείο Ιancelevich, La Louvière. Manheim Kunsthaus. Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Οστάνδης. 2004 Μουσείο Küpersmühle, Ντούισμπουργκ. Kunsthaus, Βιέννη. Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη. 2003 γκαλερί Beacker, Κολωνία. 2001 OPEN, Λίντο Βενετίας. 2000 Musée Les Abattoirs, Τουλούζη και Royal Parc, Τουλούζη. 1999 Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη. 1998 Εθνικό Μουσείο Βαρσοβία. 1997 Δημοτικό Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Αντρέ Μαλρό Colmar. 1997 Μπιενάλε της Βενετίας. 1996 Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσία. 1993 FRAC και CRAC, Αλσατία. 1992 Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Midi-Pyrénées Τουλούζη. 1990 Aperto’90 στην Μπιενάλε της Βενετίας. 1987 Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών Μεσογείου, Θεσσαλονίκη και αλλού.
Συνεργάστηκε με τις γκαλερί Διάσπρο Λευκωσία, Διάτοπος Λευκωσία, Ιλεάνα Τούντα Αθήνα, Beacker Κολωνία, Claud Fain Παρίσι, Andersen Ζυρίχη κ.ά. Έργα του βρίσκονται σε δημόσιους χώρους, σε Ευρωπαϊκά Μουσεία, στην έδρα της ΟΥΝΕΣΚΟ στο Παρίσι και σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.
Πηγή: philenews
