Στέφανη Συμεωνίδη, χορός, τραγούδι, θέατρο

Η περίπτωσή της μπορεί να περιγραφεί με δυο λέξεις: παιδί-θαύμα. Δεν εξηγείται αλλιώς πώς ένα κορίτσι, μπόρεσε να σταθεί στη σκηνή, να τραγουδήσει, να χορέψει και να υποδυθεί ένα πρωταγωνιστικό ρόλο σε μιούζικαλ, στα 11 μόλις χρόνια του. Ή το ότι δυο χρόνια αργότερα βρέθηκε στη σκηνή με την Αννίτα Σαντοριναίου στην «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου». Η καλλιτεχνική πορεία αυτού του χαρισματικού κοριστιού που είχε προδιαγραφεί από τα γονίδιά της, πήρε μπρος στα 9 της χρόνια όταν ξεκίνησε τα μαθήματα φωνητικής. Κι αυτό γιατί γνώρισε τον κόσμο των μιούζικαλ. «Τραγουδάω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.

 

Η μεγάλη μου αγάπη όμως ήταν το θέατρο –κάνω μαθήματα θεάτρου και χορού από μικρό παιδί. Στα μαθήματα φωνητικής όμως ανακάλυψα το μιούζικαλ. Ήταν ένας άλλος τρόπος έκφρασης που ήθελα να γνωρίσω: ήταν το θέατρο, ο χορός και το τραγούδι μαζί», λέει σήμερα με αφορμή το νέο μιούζικαλ στο οποίο συμμετέχει. Η ωριμότητα στη φωνή της, ο επαγγελματισμός της, το γεγονός πως μετατρέπεται στη σκηνή από έφηβη σε λαμπερό καλλιτέχνη, της επιτρέπουν να κάνει όνειρα για ένα επαγγελματικό μέλλον επάνω στη σκηνή. «Θέλω να δουλεύω σκληρά, να γίνομαι καλύτερη, να είμαι σε μεγάλες παραγωγές και γιατί όχι εκτός Κύπρου», αναφέρει. 

 

Στο «ΤRASH – Aπόδραση από τη Σκουπιδούπολη», το μιούζικαλ για νεαρούς θεατές που παρουσιάζεται στην Αίθουσα Μελίνα Μερκούρη από την SIlver Spotlight Productions της Κατερίνας Χριστοφίδου και του Άλεξ Παναγή, κάνει δυο ρόλους, που την προκαλούν να μετατρέπεται από ένα χαριτωμένο κοριτσάκι σ’ ένα ύπουλο αντικείμενο που καταστρέφει το περιβάλλον. «Πιστεύω πώς είναι ένα μιούζικαλ με δυνατά μηνύματα που ο καθένας μας αξίζει να δει», λέει.