«Αλχημεία και Χρυσός»: Μια νέα δημιουργός δοκιμάζει τα όρια μιας αρχαίας τέχνης.
 
Εστιάζει καλλιτεχνικά στη φυσική επαφή, στη σώμα με σώμα μάχη με την ύλη. Η Ελύσια Αθάνατου είναι μια ανερχόμενη και ταλαντούχα γλύπτρια και κεραμίστρια με έδρα την Μπολόνια που έχει παρουσιάσει το έργο της σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε Ιταλία, Κίνα και Κύπρο. Τώρα, πραγματοποιεί την πρώτη της ατομική έκθεση στη χώρα καταγωγής της, στην γκαλερί Alpha C.K. Art. Οι εγκαταστάσεις της περιλαμβάνουν μεγάλα, μικρά, ή μερικές φορές και υπερμεγέθη αγγεία, φτιαγμένα από κέραμο ή πορσελάνη, αριστοτεχνικά φιλοτεχνημένα και οπτικά αξιομνημόνευτα. Το εξωτερικό τους χρώμα μπορεί να είναι μαύρο, λευκό, καφέ ή χρυσό, ενώ στο εσωτερικό είναι πλήρως στιλβωμένα με επίχρυση, ή επιλευκόχρυση κάλυψη ή και με οξείδια.
 
Η ίδια περιγράφει την τεχνοτροπία της ως «ανορθόδοξη». Ο τρόπος ο οποίος βλέπει και χρησιμοποιεί οποιοδήποτε υλικό δεν έχει κανόνες. «Βλέπω την ουσία με την οποία λειτουργεί και δουλεύω μ’ αυτή. Μερικές φορές με σεβασμό, μερικές με βία. Κάποιες φορές είναι μια συνέργεια, άλλες αφήνομαι σ’ αυτό που το υλικό θέλει, ενώ άλλες το ελέγχω πλήρως». Το καίριο για την ίδια είναι να επιτευχθεί η ισορροπία μεταξύ της ευαισθησίας και της σωματικής δύναμης που ασκεί πάνω στο υλικό. «Κάποτε δουλεύω με το μυαλό και κάποτε με το συναίσθημα. Κάποτε δημιουργώ και κάποτε καταστρέφω. Είναι όλα μια αντίθεση. Το μόνο σίγουρο είναι η ένωση που νιώθω μ’ αυτό».
Η Ελύσια Αθάνατου γεννήθηκε στο Άσκοτ της Αγγλίας το 1981 και μεγάλωσε στη Λευκωσία. Σπούδασε στο Chelsea School of Fine Arts στο Λονδίνο και γλυπτική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας. Η έκθεση με τίτλο «Αλχημεία και Χρυσός», που άνοιξε την Πέμπτη 15 Νοεμβρίου, προτείνει πρόσφατες δημιουργίες της ανερχόμενης γλύπτριας και κεραμίστριας και παρουσιάζεται έναν χρόνο μετά την πολύ επιτυχημένη έκθεση «Χρυσός, Πνεύμα, Γη» που παρουσιάστηκε στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ariete στην Μπολόνια. Στην εγκατάσταση εκείνη η δημιουργός εδραίωσε τα αποτελέσματα της ερευνητικής της εργασίας πάνω στον κέραμο και την πορσελάνη, που ξεκίνησε στο Ινστιτούτο Κεραμικής Τέχνης Σανμπάο στο Τζινγκντεσέν της Κίνας και ανέπτυξε στο έγκυρο Κρατικό Ινστιτούτο Κεραμικής Τέχνης στην Φαέντσα της Ιταλίας.
 
Όπως την έκθεση στην Μπολόνια, έτσι κι αυτή στην Κύπρο, την επιμελείται η Ιταλίδα Ελεονόρα Φραταρόλο. Η επιμελήτρια υπογραμμίζει το γεγονός ότι μια νεαρή δημιουργός που μεγάλωσε στην εποχή του διαδικτύου δαμάζει μια αρχαία τέχνη, που απαιτεί  ταυτόχρονη χρήση χεριών και εγκεφάλου και σωματική προσπάθεια: για να ζυμώσει τον πηλό, να τον βάλει στο καμίνι, να ιδρώσει και ν’ ανησυχήσει για τη διαδικασία ψησίματος και την αντίσταση των υλικών. Στη δουλειά της Αθάνατου επισημαίνει στροβιλισμούς, αυλάκια, ανεξήγητες κοιλότητες, κρατήρες και χάσματα. Τα κεραμικά έργα «κλονίζονται από τον άνεμο της δράσης, ωθούνται από την ανάσα υλικών, νοητικών και πνευματικών δυνάμεων.»
 
«Τα όρια τα χαράσσουμε εμείς»
 
Για την Αθάνατου η δύναμη που την ωθεί στη δημιουργία εκκινεί από μέσα. «Σε στιγμές όπου είμαι πλήρως χαλαρή και ελεύθερη από σκέψεις και επιθυμίες, βλέπω εικόνες. Αυτές μεταδίδουν συγκεκριμένες αισθήσεις, οι οποίες μέσα από τη δουλειά ξεκαθαρίζουν και υλοποιούνται. Η έμπνευση, είναι η στιγμή όπου όλα, ασυνείδητα μπαίνουν στη θέση τους, όπου μαγικά, όλα τα θραύσματα, ενώνονται και λαμβάνουν μια ολοκληρωμένη μορφή. Ίσως η έμπνευση που εννοώ εγώ, να είναι ένα αποτέλεσμα κι όχι μια αρχή». Η κεραμική τέχνη παρουσιάζει πολλές τεχνικές και πρακτικές δυσκολίες, ωστόσο αυτό κάθε άλλο παρά την πτοεί. «Αν χαθείς βαθειά στον κόσμο αυτό και απαλείψεις όλα όσα νομίζεις ότι είναι όρια, τότε δεν δουλεύεις την ‘κεραμική’ αλλά με υλικά και στοιχεία (χώμα, νερό, φωτιά, αέρα, μέταλλο). Τα όρια τα χαράσσουμε εμείς, με τις αντιλήψεις μας».
 
Ο κόσμος της κεραμικής είναι απέραντος και τα τελευταία χρόνια την έχει απορροφήσει πλήρως στην «αλχημεία» και τις εκπλήξεις της. «Αυτό που εύχομαι είναι με όποιο υλικό κι αν δουλεύω σε οποιαδήποτε στιγμή κι ό,τι κι αν κάνω στη ζωή μου, να έχω πάντα τον ίδιο ενθουσιασμό και το ίδιο κίνητρο. Αυτό το ‘κάτι’ που σε κάνει να θες να πας παραπέρα. Αν ποτέ χαθώ, εύχομαι να έχω το θάρρος να σταματήσω για να με ξαναβρώ» αναφέρει η κεραμίστρια. Στόχος της είναι να κρατά το μυαλό της όσο πιο ανοιχτό και ελεύθερο γίνεται και αισθάνεται ότι η κεραμική είναι ήδη μέρος της ύπαρξής της. Όχι η δουλειά με τα συγκεκριμένα υλικά και τη συγκεκριμένη τεχνική, αλλά ο τρόπος που λειτουργεί και μεταλλάσσεται από τη μια μορφή στην άλλη και της υπαγορεύει έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής.
 
INFO: Λευκωσία, Alpha C.K. Art (22751325). Μέχρι 30 Νοεμβρίου