Η Κύπρος τα πρώτα χρόνια της βρετανικής κυριαρχίας αποτέλεσε πόλο έλξης πολλών μεταναστευτικών ρευμάτων. Μεταξύ των πληθυσμών που επέλεξαν να έρθουν στην Κύπρο ήταν και ομάδες Αθίγγανων. Η εν λόγω εξέλιξη θορύβησε την ελληνοκυπριακή κοινότητα η οποία διά στόματος του μητροπολίτη Κιτίου Κυπριανού ζήτησε από την Κυβέρνηση να λάβει όλα τα απαιτούμενα μέτρα ώστε να απαγορευτεί η είσοδος των Αθιγγάνων στη Νήσο.
Όπως αναφέρει ο μητροπολίτης Κιτίου στον λόγο του στο Νομοθετικό Συμβούλιο το 1886, «Οι Αθίγγανοι ή κκιλίντζιροι λεγόμενοι είναι μια τάξις ανθρώπων ξένων ημιάγριων, οίτινες είναι χείρον τι ή βδέλλαι του τόπου, είναι ακρίδες, είναι μόνον καταναλωταί χωρίς ουδέν να παράγωσιν, καταναλίσκουσι δε άνευ πληρωμής ουδεμίας. Δεν είναι απλοί επαίται, διότι λαμβάνουσιν σχεδόν δια της βίας ότι τοις αναγκαιοί περιφερώμενοι ακαταπαύστως εις τα χωρία και τας πόλει. Οι μεν άνδρες μεθοκοπούσιν ή κλέπτουσιν ζώα ή παραλαμβάνουσιν κλοπιμαία προς μετατόπισην και εξαφάνισην, αι δε γυναίκαι και τα παιδιά των εισέρχονται εις πάσαν οικίαν, λαμβάνουσιν ό,τι αν τοις δώση ο οικοδεσπότης εκουσίως ή ακουσίως, κλέπτουσι δε ό,τι αν δυνηθώσιν. Είναι δε περίεργος ο τρόπος, καθ΄ ον εκδικούνται τον οικοδεσπότην, τον οποίον δεν ηπάτησαν να τοις δώση ή να τον κλέψωσι και όστις απωλέσας την υπομονήν απεπειράθη να τας σπρώξη εκτός της οικίας του. Έχουσι πρόχειρους καρφίτσας, ας εμπήγουν εις τας ρωθώνας των και καθαιματούνται φωνάζουσαι γοερώς ότι εκακοποιήθησαν και τότε ο οικοδεσπότης ή αναγκάζηται να τοις δώση ότι αν θέλωσιν ή κινδυνεύει να υποστή τας συνεπείας ποινικής αγωγής. Προ τινών μηνών εν τω χωρίω Αναφωτίδα του διαμερίσματος Λάρνακος συνέβη το εξής γεγονός. Σπείρα τοιούτων γυναικών εισήλθεν εις μιαν χριστιανικήν οικίαν, ο οικοδεσπότης τοις έδωκεν αυταίς άρτον, αλλ’ εξερχόμεναι υπεισήλθον εις τον αχυρώναν και εγέμισαν τους σάκκους των. Το δε άχυρον το παρελθόν θέρος ήτο λίαν ακριβόν, ο οικοδεσπότης ηναγκάσθη να κενώση τους σάκκους των διά της βίας και να ωθήση τας αρπυίας ταύτας έξω του οίκου του. Αυταί έρρηξαν τας φωνάς, τότε οι δε εν γειτονικώ καφενείω οινοποτούντες μετά δυο Οθωμανών, έτρεξαν προς τα φωνάς και επετέθησαν κατά του οικοδεσπότου. Συνέβη σύγκρουσις διά λιθοβολισμού και επληγώθη ελαφρώς την κεφαλήν εις των Γύφτων, όστις υπεκρίθη τον ετοιμοθάνατον και έμβηκεν εις κίνησιν όλη η Αστυνομία και ιατροί της Λάρνακος. Εγένετο αγωγή μεν του κυρίου του αχυρώνος επί βιασμώ. Κατά τίνος δε άλλου νέου εγχώριου χριστιανού ότι είναι ο πληγώσας τον γύφτον και προεφυλακίσθησαν δυο γεωργοί επί πολλάς ημέρας. Το δε αποτέλεσμα ην να λάβη μεν ο γύφτος αρκετά γρόσια διά να παύση υποκρινόμενος τον βαρέως πληγωμένον και ν’ αποσύρη την αγωγήν του, να εκφοβισθώσιν δε οι χωρικοί ώστε εις το εξής να αφήνωσι τούτους να αρπάζουν ό,τι αν βούλωνται εκ του οίκου των…».
Μπορεί τα όσα περιγράφονται στο άρθρο της Αλήθειας να αφορούν την εγκληματική δράση ορισμένων μεταναστών, αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι πολλοί μετανάστες ήρθαν στην Κύπρο ψάχνοντας ένα καλύτερο μέλλον και έζησαν αρμονικά με τον ντόπιο πληθυσμό για πολλές δεκαετίες.
Πηγή: Αλήθεια 1886.
Φωτο: Ιστολόγιο Νόστος.
