To Βιβλιοπωλείο Έρμα και οι Εκδόσεις Κουκκίδα διοργανώνουν παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής της Κλεοπάτρας Μακρίδου – Robinet, «Εάλω η ψυχή» την ερχόμενη Τετάρτη 3 Απριλίου στις 7μ.μ. Ομιλήτρια θα είναι η φιλόλογος Χρυσόθεμις Χατζηπαναγή.
Ποιητική συλλογή σε δυο ενότητες, «Το Κόκκινο του Έρωτα» και «Νότες Νόστου», δυο πόλοι διακριτοί στην ποίηση της Μακρίδου, που νοσταλγικά ζει στο εξωτερικό με τον νου να στρέφεται συνεχώς στα πάτρια, βυθισμένη στον πόνο από την καταστροφή. Οι νότες του νόστου επαναφέρουν το αιώνιο μήνυμα του Οδυσσέα, που ποθεί την Ιθάκη του.
Στο Kόκκινο του Έρωτα τα ποιήματα οδηγούν διεισδυτικά στην πνευματική θέαση των πραγμάτων. «Έτσι συνήθως χάνονται τα χρόνια από έναν ανέλπιδο Έρωτα που εκτοξεύει στο σύμπαν ενώ η ψυχή έχει ανάγκη από γης.» Αυτό είναι το «μεταξύ». Ο έρως ως μεταξύ ουρανού και γης, θυμίζει τον πλατωνικό έρωτα, τέκνον της Πενίας και του Πόρου, ως τον φιλόσοφο που είναι μεταξύ γνώσης και άγνοιας. Η καταβύθιση στα βάθη της ψυχής και η απογύμνωσή της από την τύρβη των γεγονότων οδηγούν τον άνθρωπο στη θέαση αυτού προς εαυτόν, στην αυτογνωσία, που σφραγίζεται από την απογοήτευση και θλίψη, δυο συναισθήματα διάσπασης του τόπου και του χρόνου, του ανθρώπου που προσπαθεί να ενώσει τα διεστώτα. Η ποιήτρια, βαθιά πιστή στο χώμα της πατρίδας, το υπερασπίζεται ψυχή τε και σώματι. Γίνεται ένα μαζί του, διαισθάνεται το αβέβαιο μέλλον αλλά βιώνει βαθιά και την πανάρχαια ιστορία του τόπου.
Η Μακρίδου έχει την ικανότητα να γράφει μακρόστιχα ποιήματα αλλά και λακωνικά, μικρά, που συμπυκνώνουν πολλή την ποιητική ουσία. π.χ. «Το κάθε ποίημα είναι μια δήλωση Αγάπης μιας στιγμής, αιωνιότητα σαν αστραπή!»
Μέσα στον κόσμο της πτώσης και της φθοράς διακρίνει το γνήσιο, αποστρέφεται την ψεύτικη μνήμη και επιστρέφει στον εαυτό της, «σ’ αυτά που η ψυχή ποιεί ασυναισθήτως…»
Αποχωρισμός, απουσία, απογοήτευση, θλίψη. Κύρια χαρακτηριστικά της ποιητικής ταυτότητας της ποιήτριας και της συλλογής. Ο λόγος εδώ είναι πιο αινιγματικός, κρυπτικός, γιατί περισσότερο ζει ποιητικά, φιλοσοφικά, πνευματικά.
Τα ποιήματα της συλλογής διακρίνονται όχι για τον ερωτικό τους λόγο αλλά για τον έρωτα του λόγου. «Αποσύρομαι χωρίς θόρυβο και δάκρυα στα οχυρά της Ποίησης και στην ηδονή των λέξεων. Και μόνο για την ευτυχία του έρωτα που εκείνες γεννούν αξίζει να ζεις!»
Η Κλεοπάτρα Μακρίδου εκφράζει ποιητικά τον ξενιτεμένο Κύπριο με την γυναικεία ευαισθησία και προσωπική καλλιέργειά της, ώστε στο έργο της να συνυφαίνονται έρως πατρίδος και άλγος νόστου.
Πηγή: philenews
