Ο χάρτης με τις προσωπικές ιστορίες των ανθρώπων είναι συνήθως κρυμμένος και οι διακλαδώσεις του φωτίζονται μόνο όταν κάποιος νοιαστεί για την αξία τους ή όταν αυτός ο χάρτης αφορά και μας προσωπικά. Μέσα στο πλήθος των θανόντων και των επιζώντων ενός πολέμου χάνεται η ατομικότητα και μιλάμε μόνο για νούμερα. Η ύπαρξη αντιπροσωπεύεται με ένα νούμερο και εκμηδενίζεται η μοναδικότητα του ενός. Τι σημασία έχει αν ήταν 12.000;
Ή 12.001; Κι όμως για τον καθένα μας, αυτός ο ΕΝΑΣ είναι ο κόσμος όλος.
Έτσι, αυτή η σπουδαία έκθεση, καταφέρνει να μιλήσει γι’ αυτόν τον ΕΝΑΝ άνθρωπο. Γίνεται προσωπική και συγκινητική, ανθρωποκεντρική και πανανθρώπινη ταυτόχρονα. Tα εκθέματα φωτίζουν την ατομική αλλά και τη συλλογική μας μνήμη και μας γνωρίζουν με ανθρώπους που πολέμησαν για μας στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, ανθρώπους που ζούσαν και ζουν ακόμη στην Κύπρο. Κάποιοι ήταν προπαππούδες μας ή γιαγιάδες μας, άλλοι συγγενείς μας και άλλοι συγχωριανοί μας. Άνθρωποι που έτρεξαν στο μέτωπο αφήνοντας πίσω αγαπημένους, αγαπημένες, πατρίδα και ασφάλεια για να βρεθούν στην πρώτη γραμμή. Αυτούς καλούμαστε να θυμηθούμε, να τιμήσουμε και φυσικά οφείλουμε να ευχαριστήσουμε.
Εμπνευσμένοι, λοιπόν, από αυτή την έκθεση σε κοινή θέα αυτών των αιμάτινων, προσωπικών ιστοριών μια άλλη ζωντανή έκθεση έμψυχων υλικών θα στηθεί επί σκηνής, ένα άλλο «μουσείο», που τα εκθέματά του θα είναι άνθρωποι που ονειρεύτηκαν, ερωτεύτηκαν, ξενιτεύτηκαν, περίμεναν ή δεν περίμεναν, έζησαν ή δεν έζησαν, γύρισαν ή δεν γύρισαν και θα μας πουν πως ο πόλεμος δεν κερδίζεται χωρίς έρωτα και ο έρωτας χωρίς πόλεμο.
Η παράσταση, λοιπόν, αφηγείται για πρώτη φορά θεατρικά, πραγματικές ερωτικές ιστορίες Κύπριων εθελοντών στους πολέμους του 20ού αιώνα όπως την ιστορία του Ηλία Κτωρή και του Κώστα Κωνσταντίνου με την Ιταλίδα Έσθερ Μαρία. Μέσα από κείμενα, γράμματα, ποιήματα, χορό, δράσεις αλλά και μουσικές του κόσμου όπως το τραγούδι «Ιt’s a long way to Tipperary» σύμβολο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και το «Lily Marlen» σύμβολο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τον «Ακορντεονίστα» της Πιάφ που πεθαίνει στο μέτωπο, τις μελωδίες του Θεοδωράκη και τα θαρραλέα άσματα της Βέμπο θα συνθέσουμε την πιο ερωτική ιαχή του κόσμου.
Μια ιαχή που στο αντίκρισμα μιας παπαρούνας μας λέει:
«Όχι καινούριο πόλεμο
Τον πόνο κάντε τον κρασί,
τον στεναγμό λουλούδι
και του πολέμου την κραυγή,
ερωτικό τραγούδι.
Κι ο άνθρωπος,
σαν το τρελό κυνηγημένο ελάφι,
ζητά και λαχταράει
να πιει αγάπη, ω, ω, ω, αγάπη», (Μίμης Τραϊφόρος)
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Έλενα Χατζηαυξέντη: Σκηνοθεσία, Ερμηνεία, Επιμέλεια Κειμένων*
Αντρέας Παπαπέτρου: Ακορντεόν, Πιάνο, Ενορχηστρώσεις
Μαρία Γεροσίμου: Άρπα, Τραγούδι
Αντρέας Κουτσόφτας: Ερμηνεία
Χρίστος Μάος: Χορός
Νίκος Πίττας: Βιολί
Μάριος Νικολάου: Κρουστά
Νίκος Ιωάννου: Κοντραμπάσο
Μιράντα Θεοδωρίδου: Ενδυματολογική – Σκηνογραφική Επιμέλεια
Την παράσταση διοργανώνουν το Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Κύπρου σε συνεργασία με το British High Commission, υπό την αιγίδα του Τμήματος Αρχαιοτήτων, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Μέρας Μουσείων και η είσοδος είναι ελεύθερη. Ευχαριστίες στον καθηγητή Πέτρο Παπαπολυβίου για την πολύτιμη βοήθειά του. Η παράσταση πραγματοποιείται με τη στήριξη του ΘΟΚ.
* Η μουσικοθεατρική παράσταση «Cartes Postales: Ο Έρωτας Καταμεσής του Πολέμου» παρουσιάζεται στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Κύπρου το Σάββατο 18 Μαΐου, στις 20:00 και 22:00 στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Μέρας Μουσείων.
ΦιλGood, τεύχος 223.
