Ο ταραχώδης βίος της Ριρίκας Σβάιτσερ

Μια ζωή γεμάτη με πάθη, έρωτες, ταξίδια, επιτυχίες, αποτυχίες,  περιπέτειες, ζει η ηρωίδα της Ευσταθίας, η Ριρίκα Σβάιτσερ που ερμηνεύει η Έλενα Χατζηαυξέντη και ανεβαίνει σε μια παράσταση στο Λονδίνο.
 
«H Ριρίκα Σβάιτσερ είναι μια γυναίκα ενθουσιώδης, παρορμητική, έξυπνη που αγαπά την πρόοδο  μα πρώτα απ όλα είναι άνθρωπος με αξίες και χαρακτήρα σταθερό και αναλλοίωτο. Είναι ένας άνθρωπος που μάχεται, είναι πολεμίστρια σε ένα κοινωνικό και ιστορικό πλαίσιο δύσκολο για τις γυναίκες αλλά και για όλους όσους επιθυμούν να είναι ελεύθεροι». Με αυτά τα λόγια σκιαγραφεί την φανταστική ηρωίδα της, η τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια Ευσταθία. Ο βίος της, όπως εξηγεί εμπεριέχει εσωτερικές συγκρούσεις. «Κατά βάθος η Ριρίκα  αυτό ήθελε πάντα: Έναν ταραχώδη βίο. Μια ζωή γεμάτη με πάθη, έρωτες, ταξίδια, επιτυχίες, αποτυχίες,  περιπέτειες. Μια ωραία ζωή. Η ομορφιά βγαίνει πολλές φορές μέσα από την ήττα. Το καινούργιο μέσα από μια καταστροφή. Όλα βρίσκονται  σε μία κινητικότητα. Όλα μεταλλάσσονται. Όλα αλλάζουν».

 

Την ηρωίδα ερμηνεύει η Έλενα Χατζηαυξέντη με την οποία η Ευσταθία γνωρίστηκε τυχαία στην Κύπρο. «Η συνάντηση μας έγινε μέσω μιας κοινής μας φίλης, της Βικτώριας Χαραλάμπους που έχει έναν καλαίσθητο χώρο στη Λεμεσό, το «Βινύλιο» στον οποίο είχαμε εμφανιστεί και οι δύο. Μόλις γνωριστήκαμε καταλάβαμε ότι «ταιριάζουν τα χνώτα μας» και είπαμε να συνεργαστούμε». Μαζί έκαναν ατέλειωτες συζητήσεις  και σιγά σιγά γεννήθηκε στο μυαλό της ο χαρακτήρας της ηρωίδας γεννημένης στα τέλη του 19^ου αιώνα. Πέρυσι τέτοιον καιρό η παράστασή τους υπήρχε μόνο ως ιδέα. Φέτος, σε λίγες μέρες παίζουν στο Λονδίνο. «Ευελπιστούμε να κάνουμε τη διαδρομή που έκανε και η Ριρίκα Σβάιτσερ  στο έργο: Λονδίνο, Παρίσι, Βερολίνο και Νέα Υόρκη. Βέβαια δεν έγιναν όλα ως δια μαγείας. Κοπιάσαμε πολύ γι αυτό, εμείς και η ομάδα μας. Η Έλενα εκτός του ότι ενσαρκώνει τη Ριρίκα Σβάιτσερ μοναδικά, γιατί ταυτίζεται μαζί της, είναι και μια πραγματική καλλιτέχνης: ταλαντούχα, εργατική και συνεπής» σχολιάζει η Ευσταθία.

 

Στην παράσταση ακούγονται δικά της τραγούδια καινούργια, που έγραψε γι’ αυτήν καθώς και άλλα αγαπημένα από  ελληνικές οπερέτες και τραγούδια του μεσοπολέμου ελληνικά και ξένα. Επί σκηνής βρίσκονται τρεις μουσικοί ο Χάρης Μπότσης στο πιάνο, ο Γιώργος Πατσιώτης στην κιθάρα και στα φωνητικά (και στο χορό) και η Μελίνα Ντελίκου στο βιολί. Το έργο είναι αφιερωμένο σε όλους όσους ονειρεύονται…. Τι ονειρεύεται όμως η ίδια; «Ονειρεύομαι διάφορα. Ονειρευόμουν από μικρή, ειδικά προτού κοιμηθώ, για να με πάρει ο ύπνος. Σαν να ήξερα ότι αυτό είναι μια διαλογιστική πρακτική-τελικά τα παιδιά γεννιούνται με τις βασικές γνώσεις που στην πορεία τις χάνουν βέβαια. Αυτά που ονειρεύομαι είναι ταξίδια κυρίως. Ταξίδια περιηγητικά  με αγαπημένους ανθρώπους, ταξίδια που βρίσκεις τον εαυτό σου, που ανακαλύπτεις πράγματα. Ονειρεύομαι το φαί της μαμάς μου όταν πεινάω και βρίσκομαι κάπου μακριά. Ονειρεύομαι να μένω άλλοτε σε κάποιον πύργο της Σκωτίας και να γράφω ένα καινούργιο βιβλίο και άλλοτε σε ένα ελληνικό νησί  να βουτάω σε υπέροχες θάλασσες. Ο βίος μας είναι το ονειροδρόμιο μιας αιώνιας κύμανσης. Δεν υπάρχει φρένο στα όνειρα. Μπορείς να ονειρευτείς  τα πάντα. Είναι δωρεάν. Προς το παρόν».