Η Άντρεα Βακανά συμμετείχε στο φεστιβάλ Salsa και Bachata στο Λας Βέγκας

 

Η Άντρεα σπούδασε ξένες γλώσσες στην Αγγλία με κατεύθυνση την ισπανική φιλολογία, ενώ αργότερα σπούδασε υποκριτική στην Αθήνα. Έκανε μεταπτυχιακό στις Τεχνολογίες Εκπαίδευσης και Επικοινωνίας και πρακτική στη Μαδρίτη. Τον τελευταίο χρόνο δουλεύει στο Λος Άντζελες και παρακολουθεί μαθήματα υποκριτικής στο UCLA.
 
Ποιο αγαπάς περισσότερο, το θέατρο ή το χορό;

 

Το θέατρο πάντα ήταν η αγάπη μου παρόλο που θέατρο, μουσική και χορός είναι αλληλένδετα. Δύσκολα ρέει το ένα χωρίς το άλλο!
 
Πως προέκυψε η συμμετοχή σου στο φεστιβάλ του Λας Βέγκας:

 

Προέκυψε από τη σχολή χορού μου στο Λος Άντζελες όταν η δασκάλα της σχολής, μας ανακοίνωσε ότι θα γίνουν ακροάσεις για να επιλέξουν ποιοι θα εκπροσωπήσουν τη σχολή του Λος Άντζελες στο φεστιβάλ του Λας Βέγκας. Έλαβα μέρος στην ακρόαση και κάπως έτσι δημιουργήθηκε η ομάδα και ξεκινήσαμε τις πρόβες.
 
Υπάρχει σκληρός ανταγωνισμός;

 

Σίγουρα υπάρχει αλλά δεν είναι απαραίτητα κακό πράγμα. Ανταγωνισμός υπάρχει τόσο στον κινηματογράφο όσο και στο χορό. Αν για παράδειγμα κάποιος επιλέξει να ασχοληθεί μόνο με μιούζικαλ, ο ανταγωνισμός είναι εξίσου ζόρικος σ’ όλες τις κατηγορίες. Όμως εδώ στην Αμερική, βλέπεις ανθρώπους από όλο τον κόσμο που κυριολεκτικά το παλεύουν και δεν επαναπαύονται. Δύσκολα θα πει κάποιος “αφού δε με θέλουν θα τα παρατήσω”. Δεν σκέφτονται καθόλου έτσι.

 

 Πώς ήταν η διαδικασία μέχρι την τελική παράσταση στο φεστιβάλ;

 

Ξεκινήσαμε πρόβες αμέσως μετά τις ακροάσεις και κάναμε κάποιες παραστάσεις πρώτα στο Λος Άντζελες, πριν την τελική στο Λας Βέγκας. Η όλη πορεία ήταν μαγική και αγχωτική ταυτόχρονα. Το πρώτο και κύριο μέλημά μας ήταν η ομάδα. Η ομάδα χρειάζεται να είναι ενωμένη. Όσες δυσκολίες κι αν προκύψουν στην πορεία, δεν έχεις να φοβηθείς κάτι όταν στηρίζετε ο ένας από τον άλλον. Τόσο οι δύο σκηνοθέτες που είχαμε όσο και οι υπόλοιποι χορευτές ήταν άψογοι επαγγελματίες. Παρουσιάστηκαν δυσκολίες όσον αφορά στη χορογραφία όμως ξεπεράστηκαν αστραπιαία.

Όταν ο στόχος είναι κοινός, όταν δεν υπάρχει αντιζηλία και όταν η ομάδα είναι μια γροθιά, τότε το μόνο που μπορείς να πάθεις είναι να περάσεις καλά και να βγεις πιο έμπειρος. Με την ομάδα μου διατηρώ άριστες σχέσεις. Είναι πάρα πολύ κλισέ αυτό που θα πω αλλά πραγματικά νιώθω ευγνώμων που δούλεψα μαζί τους. Υπήρχε σεβασμός και πάνω στη σκηνή και στα παρασκήνια. Γι’ αυτό άλλωστε είμαστε όλοι ακόμα φίλοι. Ήταν πολλές οι φορές που σώσαμε ο ένας τον άλλον την ώρα της παράστασης.

Η σάλσα είναι χορός που απαιτεί επικοινωνία και τρομερή ισορροπία. Θυμάμαι τον παρτενέρ μου στην τελική παράσταση που κατάλαβε από μόνος του ότι αγχώθηκα ενόσω χορεύαμε και πρόλαβε και μου είπε ”όλα καλά, μη φοβάσαι σε κρατάω!”.

 

 

Να ακούσουν τη φωνή της ψυχής τους, με γνώση, προσοχή και αξιοπρέπεια πάντα και να μην πτοηθούν από τους κινδύνους.