Ο Γαρύφαλλος ήταν όντως υπαρκτό πρόσωπο, που ενέπνευσε τον δημιουργό Γιάννη Κιουρκτσόγλου να γράψει το εν λόγω κομμάτι. Αν και οι στίχοι του τραγουδιού μιλάνε για έναν τύπο «που δεν ξέρει να γράφει και όμως θαυμάσια δίνει στον κόσμο διαλέξεις», το προφίλ του πραγματικού Γαρύφαλλου ήταν πολύ διαφορετικό. Ήταν ένας 80άρης κύριος που ζούσε στο Κολωνάκι και κυκλοφορούσε στην περιοχή πάντα καλοντυμένος. Στις τσέπες του είχε πάντοτε καραμέλες, τις οποίες μοίραζε στα παιδιά. Ο Γαρύφαλλος ήταν γείτονας του Κιουρκτσόγλου, ο οποίος «δανείστηκε» το όνομά του για τις ανάγκες του στίχου, μιας και έψαχνε ένα τετρασύλλαβο όνομα που να ταιριάζει με το μέτρο.
Όσο για το τραγούδι, η αλήθεια είναι ότι έμεινε για πολύ καιρό στο συρτάρι πριν κυκλοφορήσει. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, οι άνθρωποι της εταιρείας Lyra ρώτησαν τον Κιουρκτσόγλου αν είχε κάποιο ροκ τραγούδι με ελληνικό στίχο. Ο δημιουργός αντιλήφθηκε ότι του δινόταν μια μεγάλη ευκαιρία και απάντησε θετικά. Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα! Τραγούδι δεν υπήρχε! Και έλα που οι άνθρωποι της εταιρείας ζήτησαν να το έχουν την επόμενη κιόλας μέρα! Ο Κιουρκτσόγλου, λοιπόν, έπρεπε μέσα σε μια μέρα να γράψει το κομμάτι και να το πάει στην εταιρεία. Έτσι κι έγινε. Επέστρεψε στο σπίτι του και -εμπνευσμένος από το όνομα του γείτονά του- έγραψε το «Γαρύφαλλε», ένα τραγούδι που μιλά για τον «τρελό του χωριού», ο οποίος βγάζει λόγους και διχάζει το κοινό. Στην πορεία ο ήρωας πεθαίνει, πηγαίνει στον Παράδεισο και συνομιλεί με τους αγγέλους. Την επόμενη μέρα ο Αλέκος Πατσιφάς, ιδιοκτήτης της Lyra, άκουσε το τραγούδι αλλά δεν εντυπωσιάστηκε. Το τραγούδι, λοιπόν, μπήκε στο συρτάρι. Λίγο καιρό αργότερα, τον Απρίλιο του 1970, ο Κιουρκτσόγλου αποφάσισε να δημιουργήσει μια ροκ μπάντα. Κάπως έτσι γεννήθηκαν οι Πελόμα Μποκιού, το όνομα των οποίων (φτιαγμένο από διάφορες συλλαβές προερχόμενες από τα ονόματα των μελών) προκάλεσε αίσθηση. Μέλος του συγκροτήματος ήταν και ο Βλάσης Μπονάτσος.
Όταν η μπάντα είχε ήδη ιδρυθεί, ο Κιουρκτσόγλου δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τη Lyra. Είχε περάσει ήδη ένας χρόνος από τότε που ο Πατσιφάς είχε απορρίψει το τραγούδι. Αυτή τη φορά, του πρότειναν να το βγάλουν από το συρτάρι για να το τραγουδήσει η Πόπη Αστεριάδη. Ο Κιουρκτσόγλου τούς εξήγησε ότι πια είχε το δικό του συγκρότημα που θα μπορούσε να ηχογραφήσει το κομμάτι. Η εταιρεία δεν έφερε αντίρρηση και έτσι το «Γαρύφαλλε» ηχογραφήθηκε τελικά από τους Πελόμα Μποκιού. Αν και στην πρώτη εκείνη ηχογράφηση το τραγούδησε ο Νίκος Δαπέρης, ο Μπονάτσος το ερμήνευε στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος και το έκανε ευρέως γνωστό. Στο στούντιο για να το ηχογραφήσει μπήκε πολλά χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το 1995, όταν το κυκλοφόρησε σε συνεργασία με τους Goin’ Through.
Φιλgood, τεύχος 251.
