H έκθεση ζωγραφικής της Ανθής Πάφιου με τίτλο «Please breathe in before freefalling» παρουσιάζεται από την Τετάρτη 30 Μαρτίου στην γκαλερί Marginalia, στον Στρόβολο.
Την έκθεση επιμελείται η Ευαγόρια Δαπόλα.
Η ζωγραφική της Ανθής μοιάζει με διάλογο με τον εαυτό της. Όταν αγγίζει το υλικό δεν είναι πάντα σαφές ποιο θα είναι το αποτέλεσμα, ούτε τι θα ζωγραφίσει, αλλά ξέρει ότι αυτό που θα γεννηθεί στον καμβά θα είναι μια αντανάκλαση των εσωτερικών της σκέψεων, αλλά κάτι που ίσως υπερβαίνει τη δική της κατανόηση. Δίνει την αίσθηση ενός σημαδιού ή μιας προσμονής.
Είναι κάτι παράλογο, οι λογικές μεθοδολογίες της γίνονται παράλογες, άλλοτε γίνονται λέξεις, άλλοτε γίνονται σχήματα αλλά πάντα γίνονται κάτι περισσότερο από σχήματα. Το έργο της δεν προσπαθεί να αντισταθεί στη ροή. Μέσα σε αυτή τη ροή των άγνωστων πραγμάτων σε μορφές, λέξεις, σχήματα, μικροκόσμους, που διασχίζουν ο ένας μέσα στον άλλο, γεννιέται το θέμα της. Το έργο μας τραβάει πάνω ή κάτω, δίνοντάς μας την ευκαιρία να βιώσουμε την αίσθηση ενός τόπου όπου τίποτα δεν είναι ακριβές ή σταθερό. Μας καλεί να κατανοήσουμε τα διαφορετικά συναισθήματα της πραγματικότητας, ενώ μας δίνει μια αίσθηση αναταραχής. Αυτή η αίσθηση της μεταβλητότητας και της δυνατότητας μεταφοράς είναι αυτό που καθορίζει την πρακτική της.
- Λευκωσία, γκαλερί Marginalia (99657080). Εγκαίνια: 30/3 6-9μ.μ. Διάρκεια: Μέχρι 20 Απριλίου
Το έργο της μας ζητά να πάρουμε μια ανάσα, να επεξεργαστούμε τα πάντα, να ακούσουμε προσεκτικά τι μεταδίδουν οι πινελιές της, να ανακαλύψουμε νέα νοήματα και να υποθέσουμε ότι αυτό που μας παρουσιάζεται μπορεί να είναι μια πραγματικότητα. Η δυναμική ματιά στην πραγματικότητα φέρνει μια αίσθηση απελευθέρωσης, επιτρέποντάς μας να θυμόμαστε ότι είναι εντάξει να είμαστε άνθρωποι, να ανησυχούμε, να έχουμε ελαττώματα, να παρασυρόμαστε από τα γεγονότα της κοινωνικοπολιτικής μας πραγματικότητας.
Μέσα από τη ζωγραφική ανακαλύπτει ξανά και αλληλεπιδρά με τον εαυτό της, προσδοκώντας τον υποσυνείδητο εαυτό της, μεταμορφώνοντας το έργο σε θεατή, τον πιο κοντινό στον εαυτό της. Εμείς, στεκόμενοι με τα έργα, βιώνουμε τους διαλόγους, τις εκπλήξεις και τις ανακαλύψεις που νιώθουμε σαν μεταλλαγμένους παλμούς ανάμεσα σε αυτό που είναι γνωστό –μια αίσθηση υπερσυνείδησης- και σε αυτό που μένει να ανακαλυφθεί –υποσυνείδητο-. Αυτό αφυπνίζεται, γίνεται πραγματικότητα και δεν μπορούμε παρά να πέσουμε ελεύθερα στα πρότυπα της δικής μας σκέψης.
Η έκθεση, το αποτέλεσμα μιας εικαστικής έρευνας που χωρίζεται σε δυο ενότητες παρουσιάζει τα νέα έργα από τα τελευταία δυο χρόνια και σηματοδοτεί την επιστροφή της καλλιτέχνη στην δημιουργία δυναμικών εικόνων και τον αφηρημένο συμβολισμό. Τα έργα στην έκθεση εξετάζουν την αίσθηση των διαφορετικών συνεχώς μεταβαλλόμενων πραγματικοτήτων που συνδυάζονται με έντονες, δυναμικές ψυχολογικές καταστάσεις. Τα έργα βρίσκουν την λεπτή γραμμή μεταξύ χάους και τάξης θέτοντας έτσι ερωτήματα για το πως ο ενσυνείδητος τρόπος της ζωγραφική προσφέρει υποσυνείδητες δυνατότητες για την δημιουργία νοήματος.
