Η προσφορά του Δημήτρη Θ. Γκότση στην ποίηση και ευρύτερα στο πνευματικό έργο της δεύτερης πατρίδας του, της Κύπρου και γενικότερα του ελληνισμού, αναδείχθηκε σε φιλολογικό μνημόσυνο που διεξήχθη την Τετάρτη (27/4) στο Ελληνικό Κέντρο του Λονδίνου, σχεδόν ακριβώς έναν χρόνο μετά από τον θάνατό του.
Γεννηθείς το 1945 στη Θεσσαλονίκη, με ρίζες και στην Κίο της Προποντίδας, ο Δημήτρης Θ. Γκότσης ήταν γιατρός, ο οποίος άφησε πλούσιο ποιητικό έργο, με ποιήματά του να έχουν μεταφραστεί σε εννέα γλώσσες, μεταφράσεις γερμανόφωνων ποιητών, όπως ο Ρίλκε, δοκίμια και άλλο συγγραφικό έργο. Την εκδήλωση χαιρέτισε αρχικά ο Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας της Κυπριακής Δημοκρατίας Πρόδρομος Προδρόμου, ο οποίος είχε πρωτοέρθει σε επαφή με τον Γκότση στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ως συνεκδότης τότε της λογοτεχνικής επιθεώρησης «Ακτή».
Είπε πως ο Γκότσης «κόσμησε με τη ζωή και την παρουσία του τη δική μας ζωή και τη γραμμή του μέλλοντος», επισημαίνοντας παράλληλα το πολύπλευρο έργο του. «Μας αφήνει τα γραπτά του μεγάλο δώρο… Όσοι τον γνώρισαν έχουν να λένε αναμνήσεις από έναν άνθρωπο ευγενή», είπε μεταξύ άλλων ο κ. Προδρόμου στο βιντεοσκοπημένο μήνυμά του από τη Λευκωσία. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο Κρατικό Βραβείο που απονεμήθηκε στον ποιητή από την Κυπριακή Δημοκρατία το 1995 για το έργο του «Αυλή του Πάσχα – άσματα για τα Φυλακισμένα Μνήματα». Την κύρια παρουσίαση του έργου και του χαρακτήρα του ποιητή ανέλαβε ο επί 35 έτη φίλος του λογοτέχνης Ανδρέας Χατζηθωμάς, Πρόεδρος της Βιβλιογραφικής Εταιρείας Κύπρου, μεταξύ πολλών άλλων ιδιοτήτων.
Ο κ. Χατζηθωμάς είπε ότι θαύμαζε στον φίλο του «την πνευματική ιδιότητα να διακρίνει το ωραίο», καθώς και να μεταδίδει «μια θετική αύρα». Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «τρεις ζωές δεν θα μας έφταναν να προσμετρήσουμε τον όγκο της παραγωγής του Δημήτρη Γκότση», περιγράφοντας την ποίηση του εκλιπόντος ως «αφορμή για να ξυπνήσουν μνήμες». Τον χαρακτήρισε «μεγάλο κεφάλαιο» για την ποίηση της Κύπρου και του ελληνικού κόσμου γενικότερα. Σχολίασε, ότι ο Γκότσης είχε μια φωνή «διακριτή, αποκαλυπτική και αισθαντική» που εστίαζε στη μνήμη. «Για τον Γκότση ό,τι υπήρχε στη μνήμη υπήρχε στην πραγματικότητα.
Η μνήμη δεν ήταν απλά μια νοητική λειτουργία, αλλά κάτι βαθύτερο», σημείωσε ο κ. Χατζηθωμάς κατά την παρουσίαση που ήταν διανθισμένη από αποσπάσματα ποιημάτων του Δημήτρη Γκότση. Σε ό,τι αφορά την Κύπρο, τόνισε ότι την αγάπησε ως πατρίδα του και έγινε έτσι σημαντικό πνευματικό κεφάλαιο για τον τόπο.
Λογοτεχνική παρέμβαση έκανε η υποψήφια διδάκτωρ Σλαβικών Σπουδών στο Κέμπριτζ Κατερίνα Παυλίδη, που μεταξύ άλλων παρατήρησε πως «χρόνια εμπειριών, στοχασμών και παρατηρήσεων διαπνέουν το έργο του Γκότση». Πρόσθεσε, ότι στο έργο του βλέπει κανείς αυτό που κάνει η ποίηση, δηλαδή να αφυπνίζει την παιδική ψυχή, να επιτρέπει την αντίληψη του κόσμου με όλες τις αισθήσεις.
Ο γιος του ποιητή, Θεόδωρος Γκότσης, Γενικός Πρόξενος της Κύπρου στο Λονδίνο, έκανε μια σύντομη ομιλία αναφερόμενος στον χαρακτήρα, το έργο και την κοσμοθεωρία του πατέρα του, αναφέροντας ότι «υπήρξε φύση καθαρά καλλιτεχνική και ποιητική, η οποία κατέθεσε τη δική της μαρτυρία εκ της Υπάρξεως και για την Ύπαρξη». Κατέληξε, τονίζοντας ότι «αν τελικά ο ποιητικός του λόγος δύναται να μεταδώσει την προσωπική περιπέτεια που υπήρξε η καλλιτεχνική του πορεία αυτό θα το κρίνει, όπως πάντα, ο αναγνώστης. Στον όποιο καιρό, και στον όποιο χρόνο».
Η βραδιά στην κατάμεστη κεντρική αίθουσα του Ελληνικού Κέντρου έκλεισε με απαγγελία τεσσάρων ποιημάτων του Γκότση από τη σοπράνο Κατερίνα Μηνά. Παρούσα στην εκδήλωση ήταν και η σύζυγος του ποιητή, Άντζελα Μπαγιάντα-Γκότση. Τη βραδιά συντόνισε ο Μορφωτικός Σύμβουλος της Υπάτης Αρμοστείας της Κυπρου Δρ Μάριος Ψαράς, ενώ προβλήθηκε και βίντεο καθώς και ηχητικό με τον ίδιο τον ποιητή να απαγγέλλει.
ΚΥΠΕ
