Το έργο του Ιταλού σκηνοθέτη και ποιητή Πιέρ-Πάολο Παζολίνι «Όργια» παρουσιάζει από τις 5 Νοεμβρίου το Χοροθέατρο Ομάδα Πέντε, σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Μελίδη.
Πρόκειται για μια έμμετρη τραγωδία που αποτελείται από πρόλογο και έξι επεισόδια για να περιγράψει τη μοιραία και αυτοκαταστροφική σεξουαλική διαμάχη μεταξύ ενός άνδρα και της γυναίκας του. Ένα δράμα για τον απελπισμένο αγώνα των διαφορετικών απέναντι στην κανονικότητα που απορρίπτει το περιθώριο.
Ένας άντρας διαφορετικός και μια γυναίκα διαφορετική αλληλοκαταστρέφονται πριν αυτοκαταστραφούν, στην προσπάθειά τους να αναβιώσουν τις πρώτες ερωτικές τους βίαιες μνήμες. Εξόριστοι μες στ’ όνειρο, ταξικά εγκλωβισμένοι, παλεύουν μέσα στο «φριχτό αφύσικο του κόσμου» εκείνου, όπου κανένας δεν είχε κάτι να πει και «κανένας δε μιλούσε.»
Πρωταγωνιστούν οι Χριστίνα Κωνσταντίνου (Γυναίκα), Δρόσος Σκώτης (Άνδρας), Ιωάννα Κορδάτου (Κοπέλα).
Συντελεστές
- Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μελίδης
- Μετάφραση/Προσαρμογή κειμένου: Έφη Καλλιφατίδη-Λουκία Ρικάκη
- Σκηνικά/Κοστούμια: Γιώργος Γιάννου
- Μουσική επιμέλεια: Στέλλα Βοσκαρίδου- Οικονόμου
- Κινησιολογική επιμέλεια/ Βοηθός σκηνοθέτη: Χλόη Μελίδου
- Βοηθός σκηνοθέτη/ Συντονισμός παραγωγής: Πηνελόπη Βασιλείου
- Σχεδιασμός φωτισμού: Βασίλης Πετεινάρης
- Φωτογραφία: Γιώργος Γιάννου
- Γραφιστικά: Δάφνη Μηνά
- Διανομή: Χριστίνα Κωνσταντίνου, Δρόσος Σκώτης, Ιωάννα Κορδάτου
Παραστάσεις:
- Λεμεσός, Τεχνοχώρος ΕΘΑΛ, 5, 6 & 7 Νοεμβρίου 8.30μ.μ. Λευκωσία, Flea theatre, 8, 9, 10, 11, 12, 13 & 14 Νοεμβρίου 8.30μ.μ. Προπώληση στην SoldOut Tickets *Κατάλληλο για άτομα άνω των 18*
«Το 1965 αρρώστησα για πρώτη και μοναδική φορά στη ζωή μου: ένα έλκος αρκετά σοβαρό που με κράτησε στο κρεβάτι για ένα μήνα. Κατά τη διάρκεια της ανάρρωσής μου διάβασα Πλάτωνα και ήταν αυτό που μου δημιούργησε την επιθυμία να διατυπώσω την άποψή μου μέσα από χαρακτήρες» σημείωνε ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι το 1971.
«Εξάλλου τότε είχα μόλις ολοκληρώσει τον πρώτο κύκλο της ποιητικής μου δουλειάς και δεν έγραφα πλέον έμμετρους στίχους. Καθώς αυτές οι τραγωδίες είναι γραμμένες σε έμμετρους στίχους, ίσως είχα την ανάγκη μιας πρόφασης, για να εκφραστώ μέσα από χαρακτήρες που έρχονται σε αντιπαράθεση, φανταστικά πρόσωπα που μιλούν με στίχους» πρόσθετε.
«Έγραψα αυτές τις έξι τραγωδίες σε πολύ λίγο χρόνο. Ξεκίνησα να τις γράφω το ’65 και σχεδόν τις τελείωσα μέσα στον ίδιο χρόνο. Δεν τις τελείωσα ποτέ πραγματικά. Δεν έπαψα ποτέ να τις επεξεργάζομαι, να τις διορθώνω, να κάνω όλα όσα επιχειρούμε σε πρωτόλεια κείμενα. Μερικές είναι σχεδόν ολοκληρωμένες, εκτός ίσως από κάποια σκηνή που πιθανόν μένει να προστεθεί. Με το πέρασμα του χρόνου ίσως να μην είναι πια και τόσο επίκαιρες, και όμως τώρα σας τις παραδίδω σχεδόν σαν πρόβλεψη του μέλλοντος».
