Τα σπίτια στην εντός των τειχών Λευκωσίας ασκούν, στους πλείστους, μία γοητεία. Λίγοι όμως πιστεύουν πως μπορούν αυτά να μεταμορφωθούν από ερείπια σε… παλάτια. Ένα παράδειγμα αποτελεί η κατοικία στην Περικλέους 66, η οποία αναπαλαιώθηκε από το Δήμο Λευκωσίας.
Αντικρύζοντας την κατοικία στην Περικλέους 66, όπως και πολλές άλλες, στην προηγούμενη της κατάσταση, ενδεχομένως να μην ήταν εύκολο για τον οποιοδήποτε να φανταστεί την εικόνα της όπως είναι σήμερα ή όπως ήταν κάποτε, όταν κτίστηκε και κατοικούσαν σε αυτήν άνθρωποι. Ήδη, έχει περάσει ένας αιώνας από τότε. Όπως μαρτυρεί η ημερομηνία που είναι αναγραμμένη στην εξώθυρα, η κατοικία έγινε το 1923. Και ακολούθησε την μοίρα όλων των άλλων κατοικιών της περιοχής που εγκαταλείφθηκαν όταν οι τάσεις άλλαξαν και ο πληθυσμός της εντός των τειχών πόλης μετακόμισε εκτός, ενώ η τουρκική εισβολή το ‘74 έδωσε την τελική βολή στην περιοχή.
Σήμερα, όλο και πιο πολλοί είναι αυτοί που στρέφουν το ενδιαφέρον στην παλιά πόλη, η οποία έχει πλέον, στο σύνολο της σχεδόν, κηρυχθεί διατηρητέα. Χωρίς παρόλα αυτά να έχει εκλείψει η άποψη κάποιων που εύκολα χαρακτηρίζουν τις οικοδομές της «χαλαμάντουρα» τα οποία θα ήθελαν να γκρεμίσουν.
Η επικρατούσα ωστόσο άποψη είναι πως η παλιά πόλη της Λευκωσίας είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της και έχει πολλές προοπτικές. Προς την κατεύθυνση αυτή στρέφονται και οι προσπάθειες τόσο ιδιωτών, όσο και του Δήμου ενίοτε, αλλά και της κυβέρνησης τελευταία (τουλάχιστον όπως έχει εξαγγελθεί) για αποκατάσταση κτηρίων και επαναχρησιμοποίηση τους, είτε για κατοίκηση, είτε για άλλες χρήσεις.
Στα πλαίσια αυτά εντάσσεται και η αποκατάσταση της κατοικίας σε ένα δρομάκι πολύ κοντά στη Λήδρας, στην οδό Περικλέους. Η τελευταία κάτοικος του σπιτιού, για την οποία δυστυχώς δεν καταφέραμε να βρούμε στοιχεία, είχε δωρίσει την κατοικία στην Εκκλησία του Αγίου Ελευθερίου, από όπου την αγόρασε ο Δήμος Λευκωσίας και ανέλαβε την συντήρηση της για να χρησιμοποιηθεί στη συνέχεια ως χώρος για κοινωφελείς σκοπούς.
Τις εργασίες αποκατάστασης ανέλαβαν οι τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου με υπεύθυνο αρχιτέκτονα τον Σίμο Δρουσιώτη. Η κατάσταση της κατοικίας, λόγω της εγκατάλειψης για αρκετά χρόνια, ήταν σε κακά χάλια, κυρίως στο εσωτερικό. Εκτός από την αποκατάσταση, έγιναν κάποιες μικρές αναπροσαρμογές ώστε ο χώρος να ανταποκρίνεται στο νέο του ρόλο, ενώ ιδιαίτερη μέριμνα επιδείχτηκε στην προσβασιμότητα του χώρου. Στοιχείο που είναι εντελώς ανύπαρκτο στα ιστορικά κτήρια.
Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, τον χώρο ανέλαβε το Πολυδύναμο Κέντρο του Δήμου, υπό την αιγίδα του οποίου θα λειτουργήσει ως Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Δικτύωσης με την ονομασία «ΤΟ ΣΤΕΚΙ». Αυτό εντάσσεται σ’ ένα ευρύτερο δίκτυο κοινωνικών δομών που δραστηριοποιούνται στην περιοχή με στόχο τον κοινωνικό και πολιτισμικό συγχρωτισμό ντόπιων και μεταναστών. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρθηκε στα εγκαίνια του χώρου, θα προσφέρει καινοτόμες υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής στήριξης και πολύπλευρες δράσεις για την προώθηση της κοινωνικής ένταξης και επανένταξης ευπαθών ομάδων. Στόχος είναι η άμεση ανακούφιση ευάλωτων πολιτών μέσω της παροχής ψυχοκοινωνικής στήριξης από εξειδικευμένο προσωπικό (ψυχολόγοι και λειτουργός κοινωνικής εργασίας στο δρόμο), νομικής υποστήριξης, λογιστικής υποστήριξης (family budgeting advice) και μέσω παραπομπών σε συνεργαζόμενους φορείς που προσφέρουν εξειδικευμένες υπηρεσίες. Θα φιλοξενεί επίσης δραστηριότητες πολιτισμού, εργαστήρια, μαθήματα, σεμινάρια και άλλα από ενδιαφερόμενες ομάδες πολιτών. Για παράδειγμα, θα προσφέρονται μαθήματα ελληνικής γλώσσας, ξένων γλωσσών, ενισχυτικής διδασκαλίας, χορού κλπ.
Τις εργασίες εκτέλεσε, κατόπιν προσφοράς, η εργοληπτική Α.Μ Andronikou Ltd, με προϋπολογισμό γύρω στο μισό εκατομμύριο. Το έργο συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης της ΕΕ, τον Κρατικό Προϋπολογισμό και το Δήμο Λευκωσίας.
Ελεύθερα, 7.11.2021.
