Τον Νοέμβριο το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων υπολόγισε ότι το 6,1% των μουσείων παγκοσμίως οδηγείται στην απόφαση για οριστικό λουκέτο. Το ποσοστό αυτό, σύμφωνα με το βρετανικό περιοδικό «New Scientist», καλωσορίστηκε με… ενθουσιασμό, αφού τον Μάιο έφτανε το 13%.
Μια αχτίδα φωτός ξεπρόβαλλε, όχι τόσο σε σχέση με το αν οι γκαλερί και τα μουσεία αξιοποίησαν την τεχνολογία για να «επιπλεύσουν» κατά τη διάρκεια των lockdown, αλλά πώς αντεπεξήλθαν στα lockdown και τους απανωτούς περιορισμούς αξιοποιώντας την τεχνολογία για να θωρακίσουν τη βιωσιμότητά τους στο μέλλον. Πριν το 2020, οι εικονικές περιηγήσεις δεν ήταν παρά δοκιμαστικού τύπου καινοτομίες. Τους τελευταίους μήνες εμφανίστηκαν ως αποκλειστικός σχεδόν τρόπος αλληλεπίδρασης με το κοινό.
Η ανάγκη εξέλιξε ραγδαία και την τεχνολογία ωθώντας τους επιμελητές σε αχαρτογράφητες περιοχές, όπου η διαχωριστική γραμμή μεταξύ πραγματικού και εικονικού προοδευτικά γίνεται όλο και πιο ακαθόριστη. Ενδεικτικά, το Μουσείο Victoria & Albert του Λονδίνου είχε επιλέξει ως θεματική για την καλοκαιρινή του έκθεση τα βιβλία του Λιούις Κάρολ με την Αλίκη. Στο διάστημα αυτό δημιούργησε ένα παιχνίδι VR βασισμένο στη Χώρα των Θαυμάτων, όπου ο «επισκέπτης» ακολουθεί το δικό του λευκό κουνέλι σε μια ανάλογη εμπειρία. Το παιχνίδι είναι διαθέσιμο μέσω της πλατφόρμας Viveport που ειδικεύεται στην παροχή περιεχομένου εικονικής πραγματικότητας.
Τα μουσεία ανά τον κόσμο αναζητούν εναλλακτικές επιλογές για μετατροπή των διαδικτυακών εμπειριών σε εμπορικές προσφορές. Οι πλείστες εικονικές περιηγήσεις είναι σήμερα δωρεάν, αλλά η εξέλιξή τους δεν αποκλείεται να καταλήξει σε μια μορφή εξειδικευμένης συνδρομητικής υπηρεσίας, δηλαδή κάτι σαν το Netflix και το Spotify αλλά για τις εικαστικές τέχνες. Αυτό θα μπορούσε να δώσει λύσεις και για τις ασφυκτικές συνθήκες θέασης αριστουργημάτων όπως λ.χ. η Μόνα Λίζα που βρίσκεται «ταμπουρωμένη» από τους αμέτρητους επισκέπτες κάτω από αλεξίσφαιρο γυαλί και πίσω από μπάρες. Εδώ ο καθένας θα μπορεί να την παρατηρήσει με την άνεσή του κι όχι φευγαλέα. Κι αν είναι ανήλικος, θα το απολαύσει ακόμη περισσότερο.
Οι λάτρεις του αυθεντικού θα πρέπει να βάλουν νερό στο κρασί τους. Το δεδομένο είναι ότι εκθεσιακοί χώροι αλλάζουν και το ερώτημα που προκύπτει αφορά τον βαθμό στον οποίο τα κυπριακά μουσεία έχουν υποψιαστεί τις αλλαγές κι αν ξεκίνησαν την προεργασία για να ακολουθήσουν το ρεύμα.
Φιλελεύθερα, 7.2.2021
