Για να δώσει μια εικόνα της καταστροφής που έπληξε την πόλη του, ο δήμαρχος της Βηρυτού την παρομοίασε με την Χιροσίμα. Λογικό. Είναι πόλη- σύμβολο, η πρώτη που γνώρισε την ολέθρια εμπειρία της πυρηνικής επίθεσης. Ποια ήταν όμως η τελευταία;
Ήταν 9 Αυγούστου 1945, σαν σήμερα, που το ρολόι πάγωνε στις 11.02 π.μ. στο Ναγκασάκι. Από ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας δέχτηκε τη δεύτερη και ισχυρότερη αμερικανική ατομική βόμβα, που προοριζόταν για τη γειτονική Κοκούρα. Με προβληματική αντλία καυσίμου, το B-29 ονόματι «Bockscar» συνοδευόμενο από τα βοηθητικά «Σπουδαία Αρτίστα» και «Μεγάλη Βρώμα» κινήθηκε λόγω χαμηλής ορατότητας προς τον «εφεδρικό» στόχο. Ο επισμηναγός Τσαρλς Γ. Σουίνι άδειασε τον ισχύος 21 κιλοτόνων TNT «Χοντρομπαλά» του πάνω από τα σύννεφα του Ναγκασάκι (=Μακρύ Ακρωτήρι).
Λόγω γεωγραφικής θέσης, καιρικών συνθηκών και ρυμοτομίας οι απώλειες ήταν λιγότερες –«μόνο» 40 χιλιάδες άνθρωποι άμεσα κι άλλοι τόσοι σε λίγους μήνες.
Εφόσον, όμως, οι θιασώτες του ολέθρου γνώριζαν ήδη από την «πρεμιέρα» της 6ης Αυγούστου το μέγεθος των επιπτώσεων, η «δευτερολογία» με πρόσχημα την πίεση για συνθηκολόγηση, δεν καθίσταται πιο ανήθικη, πιο ενδεικτική για την αδίστακτη ανθρώπινη φύση;
