Η τελετή λήξης του 19ου Διεθνούς Φεστιβάλ Animation στην Ύπαιθρο πραγματοποιήθηκε σε μια ατμόσφαιρα ιδιαίτερα φορτισμένη. Μέσα στη δύσκολη περίοδο που διανύει ολόκληρος ο πλανήτης, τα διεθνή φεστιβάλ τεχνών ανά τον κόσμο δέχθηκαν τεράστιο πλήγμα. Το φεστιβάλ animation Όψεις του Κόσμου κατάφερε να ξεφύγει από το κύμα ακυρώσεων επειδή οι προβολές γίνονται σε υπαίθριο χώρο.
Το Μεγάλο Βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 1000 ευρώ και το πρώτο βραβείο στο εθνικό διαγωνιστικό από χρηματικό έπαθλο 500 ευρώ. Αθλοθέτης η Τράπεζα Κύπρου.
Το Μεγάλο Βραβείο Δημήτρη Εϊπίδη απονέμεται στην ταινία «Daughter» της Ντάρια Καστσέεβα από την Τσεχία. Μέσα από μια οικουμενική ιστορία παρεξήγησης, τύψεων και συγχώρεσης, η καλλιτέχνις χρησιμοποιεί την κλασική φόρμα του animation με κούκλες από Papier-mâché με ένα καινούργιο τρόπο. Η κριτική επιτροπή εντυπωσιάστηκε από τη δεξιοτεχνία της σκηνοθέτριας σε σχέση με την εκφραστικότητα των προσώπων και την πλαστικότητα της γλώσσας του σώματος, που μετέφεραν λεπτές και πειστικές αποχρώσεις συναισθημάτων, καθώς και με τη μη αναμενόμενη, ρευστή χρήση κινηματογραφικών τεχνικών, όπως η ελεύθερη κίνηση της κάμερας με το χέρι και οι γρήγορες μεταβολές του βάθους πεδίου, που εξέφραζαν την διαπροσωπική αλλά και εσωτερική ένταση των δύο χαρακτήρων, ενώ ζωντάνεψαν τις δύο αντίθετες, μη γραμμικές οπτικές τους.
Τιμητική διάκριση απονέμεται στην ταινία «Deep Love» του Μικίτα Λισκόφ, από την Ουκρανία. Σύμφωνα με το σκεπτικό βράβευσης, πρόκειται για μια δυνατή κραυγή αγωνίας για την προσωπική και εθνική ταυτότητα, που εκφράζεται μέσα από μία πυκνή αφήγηση γεμάτη οπτικά ευρήματα που θίγουν κοινωνικά, περιβαλλοντικά και ανθρωπιστικά θέματα, των οποίων η επανάληψη και η λεπτή ανατρεπτικότητα αγγίζει τα όρια της ποίησης.
Ειδικές Μνείες από τα μέλη της κριτικής επιτροπής δόθηκαν στις ταινίες «Pulsión» του Πέδρο Καζαβέκια (Αργεντινή, Γαλλία) από τον Αλέξη Βασιλείου, «Bathhouse of Whales» του Μιζούκι Κιγιάμα (Ιαπωνία) από την Έλενα Αλωνεύτη και «Signs» του Ντάστιν Ρέες (Ελβετία) από τον Σταύρο Παμπαλλή.
Πρώτο βραβείο στο Εθνικό Διαγωνιστικό Πρόγραμμα απονέμεται στην ταινία «In Between» της Ελένης Χανδριώτου. Η επιτροπή επισημαίνει ότι το Εθνικό διαγωνιστικό αποτελεί πλατφόρμα για τα πρώτα και ενθαρρυντικά βήματα μιας νέας γενιάς Κυπρίων animators που βρίσκουν την φωνή τους και τη δημιουργική τους ταυτότητα μέσα σε ένα απαιτητικό και ανταγωνιστικό διεθνή χώρο. Μέσα σε αυτό το πνεύμα, ξεχώρισε την ταινίατης Ελένης Χανδριώτου, για τις ακριβείς αισθητικές επιλογές και το χαρακτηριστικό στυλ της, που υπηρέτησαν μία καθαρή αφήγηση και εξέφρασαν με αλήθεια τον χρόνο και τον χώρο της δημιουργίας της ταινίας.
Η φετινή κριτική επιτροπή αποτελείται από τον Σταύρο Παμπαλλή, σκηνοθέτη και σεναριογράφο, την Έλενα Αλωνεύτη, σκηνοθέτιδα και πρόεδρο της Ένωσης Σκηνοθετών Κύπρου και τον Αλέξη Βασιλείου, χορογράφο και διευθυντή της Στέγης Χορού Λεμεσού.
Βραβείο Κοινού στο διεθνές διαγωνιστικό κέρδισε η ταινία «Physics of Sorrow» του Τεοντόρ Ούσεφ (Kαναδάς), ενώ στο εθνικό διαγωνιστικό κέρδισε Βραβείο Κοινού η ταινία «Ένα τζι ένα» του Μιχάλη Παπανικολάου και στο παιδικό πρόγραμμα κέρδισε η ταινία «The Kite» του Μάρτιν Σμάτανα, από Τσεχία, Σλοβακία και Πολωνία.
Οι διοργανωτές δίνουν ραντεβού με το κοινό του χρόνου στη Σαλαμιού.
Για φέτος είχαν λάβει περισσότερες από 800 ταινίες την περίοδο των υποβολών, πολλές εξαιρετικής ποιότητας. Από αυτές επιλέχθηκαν, με μεγάλη δυσκολία, 37 ταινίες. «Πολλά φεστιβάλ αναγκάστηκαν να μεταφερθούν online φέτος και θεωρούμε ότι είμαστε τυχεροί που μπορέσαμε να τιμήσουμε τις ταινίες που επιλέγηκαν προβάλλοντάς τις στην μεγάλη οθόνη. Είναι θαυμάσιο που στις μέρες μας υπάρχει τόση προσβασιμότητα μέσα από τις ψηφιακές πλατφόρμες, αλλά αυτό που ζήσαμε αυτές τις μέρες όλοι μαζί, στον ίδιο χώρο, είναι αναντικατάστατο και ανεκτίμητο και δεν πρέπει ποτέ να το θεωρούμε δεδομένο» σημειώνουν.
Ανεβαίνοντας κάθε βράδυ όλοι μαζί το ανήφορο που οδηγεί στον Κυπάρισσο, τον νέο πανέμορφο χώρο των προβολών, συμμετείχανε σε μια τελετουργία που έχει πανάρχαιες ρίζες και γεννήθηκε από την ανάγκη των ανθρώπων να συναντηθούν για να μοιραστούν ιστορίες. «Νιώθουμε ευγνώμονες που μπορέσαμε να έχουμε φέτος φεστιβάλ, έστω και χωρίς τις καθιερωμένες παράλληλες εκπαιδευτικές δράσεις. Ο πολιτισμός είναι ανάταση ψυχής και από τα πιο σημαντικά αγαθά που στερηθήκαμε αυτή τη περίοδο» προστίθεται.
