Ο Αντώνης Άσσος, με το βιβλίο «Κορωνοϊός για γέλια» που εξέδωσε μόλις πρόσφατα, αναδεικνύει αυτό ακριβώς το στοιχείο: τον ρόλο του χιούμορ στην πάλη κατά του κορωνοϊού. Και μόνο το γεγονός ότι προλογίζει το βιβλίο ο Γιώργος Μιτίδης, ο άνθρωπος που κατά τεκμήριο έχει οξεία αίσθηση του χιούμορ, δίνει το στίγμα του περιεχομένου. Πριν όμως πάμε σε αυτό, ας δούμε για μια στιγμή πώς ο σπουδαίος γελοιογράφος υμνεί το χιούμορ στον πρόλογό του, που τον τιτλοφορεί «επιδημία ο ιός, πανδημία το χιούμορ», και τον ανοίγει με την εκπληκτική ρήση του Μαρκ Τουαίν: «Η πραγματική πηγή του χιούμορ δεν είναι η χαρά αλλά η λύπη. Δεν υπάρχει χιούμορ στον παράδεισο». Κρατώ επίσης την επισήμανση: «Το χιούμορ έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Είναι ίσως το μοναδικό φάρμακο στον κόσμο χωρίς παρενέργειες». Και παραθέτω, για χάρη του αναγνώστη, την προτροπή Μιτίδη: «Ας εμβολιαστούμε για να αποκτήσουμε αντισώματα του χιούμορ… κάποιες φορές είναι ο μόνος τρόπος να αντεπεξέλθεις στα δύσκολα».
Ο συγγραφέας, στο άνοιγμα κιόλας της εισαγωγής του, μας προϊδεάζει για το περιεχόμενο του βιβλίου του: το γέλιο που βγαίνει πηγαία από το χιούμορ. Δίνει μάλιστα και κατάλογο των θεραπευτικών ιδιοτήτων του γέλιου όπως αυτές οι ιδιότητες αναδεικνύονται από την ιατρική. Με δυο λόγια, «παν-φάρμακο»!
 
Το βιβλίο είναι, κατά κάποιο τρόπο, μια καταγραφή του πώς, μέσα στις συνθήκες του εγκλεισμού και της απομόνωσης, οι άνθρωποι, χρησιμοποιώντας μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επιστράτευσαν το χιούμορ ως τρόπο άμυνας ενάντια στην κρίση, ενάντια στον φόβο και τον πανικό που έφερε η πανδημία. Όμως ο Αντώνης Άσσος δεν αρκείται απλώς στην καταγραφή. Όπως δηλώνει ο ίδιος στην εισαγωγή του, επιχειρεί να συνδέσει τα χιουμοριστικά παραθέματα που αποθησαυρίζει με το ανάλογο πνεύμα και «να τα εμβολιάσ(ει) με κάτι καινούργιο εισάγοντας την κριτική, το υπονοούμενο, την επισήμανση και τη σφήνα».
Διάβασα το βιβλίο απνευστί. Μου ’ρθε πολλές φορές αυθόρμητο γέλιο, κι άλλες τόσες ένιωσα τις κεραίες μου να πιάνουν το εύστροφο, το αναπάντεχο, το πνευματώδες. Φτάνοντας στο τέλος, ένιωθα να βρίσκομαι σε μια κατάσταση ευφορίας. Ωσάν να είχα ο ίδιος βγει νικητής από μια φοβερή κρίση όπως ήταν η κρίση που περάσαμε. Αν την έχουμε περάσει ακόμα… Ναι, είπα μέσα μου. Το χιούμορ ήταν η άλλη πτυχή της νίκης. Αυτή που συνέβαλε ώστε να μην καταλήξουμε οι πιο πολλοί στα φρενοκομεία!
Καταληκτικά, ήταν ευφυέστατο το εγχείρημα του Αντώνη Άσσου. Και συνάμα σπουδαία δουλειά η αποθησαύριση όλων αυτών των εκφάνσεων του χιούμορ σε Κύπρο και Ελλάδα, και όχι μόνο. Κι ύστερα -εδώ είναι η ικανότητα του έμπειρου δημοσιογράφου- άλλο τόσο απολαυστική και διαποτισμένη με χιούμορ ήταν η κριτική διάθεση στη σύνδεση του αποσπασματικού υλικού με τρόπο που να αποκτά αφηγηματική συνοχή και να κρατά το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι τέλους.
Ήταν το πρώτο ίσως εμβόλιο κατά του επάρατου ιού!