Είχαμε 13 Φεβρουαρίου του 2021 όταν το σύνθημα «Ως Δαμέ» εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως κάλεσμα για διαδήλωση οκτώ συλλογικοτήτων της Κύπρου ενάντια στη διαφθορά, τη διχοτόμηση και την κρατική αυθαιρεσία.
Η βίαιη καταστολή στο Πάρκο Κολοκάση, πρωτόγνωρη για τα τοπικά δεδομένα, οδήγησε στις 20 του Φλεβάρη σε μια από τις μαζικότερες πορείες που πραγματοποιήθηκαν ποτέ στη χώρα. Δέκα χιλιάδες άνθρωποι συμπορεύτηκαν στους δρόμους της Λευκωσίας, φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στην καταστολή και την αστυνομική βαρβαρότητα. Όλα αυτά στον απόηχο του σκανδάλου των Χρυσών Διαβατηρίων μετά τις αποκαλύψεις του Al Jazeera, του αδιεξόδου στο Κυπριακό και της ολοένα πιο ξεκάθαρης σύνδεσης όλων αυτών με έναν κοινό παρονομαστή: το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα.
Η τρίτη μαζική πορεία του «Ως Δαμέ» σηματοδότησε και την αλλαγή τακτικής της κυβέρνησης απέναντί του. Όταν τα πράγματα έδειχναν να «σοβαρεύουν» και το κίνημα να καταδεικνύει το έρεισμά του στην κυπριακή κοινωνία, σχεδιάστηκε και στήθηκε πολιτικά η προσπάθεια μετατροπής του σε εσωτερικό εχθρό, πιο επικίνδυνο από την ίδια τη διαφθορά που κατήγγελλε. Ο Λουκάς Φουρλάς ήταν το καταλληλότερο πρόσωπο για να ολοκληρώσει τη δουλειά.
Η φράση «κυβέρνηση στον νότο» σε ανακοίνωση του κινήματος παραφράστηκε σε «κυβέρνηση του Νότου», με τον ευρωβουλευτή να αρνείται τη διάκριση μεταξύ γεωγραφικού και πολιτικού προσδιορισμού. Κι έτσι, το «Ως Δαμέ» μετατράπηκε στον «μαύρο γάτο» που του «έθνους τα λαγωνικά» έσπευσαν να κατασπαράξουν. Ανάμεσά τους βουλευτές, πολιτικά κόμματα, υπουργοί, αλλά και ο ίδιος ο Νίκος Αναστασιάδης. «Προδότες», «φερέφωνα της Τουρκίας», «απαράδεκτοι», «επιζήμιοι» και «προκλητικοί» ήταν μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που ακούγονταν εκείνο το διάστημα, καθώς ο όχλος συνέρρεε γύρω από το δόλωμα του πατριωτισμού που είχε πέσει στη θάλασσα του λαϊκισμού.
Πέντε χρόνια αργότερα, δημοσιεύτηκε το πόρισμα για το «Κράτος Μαφία» του Μακάριου Δρουσιώτη, αγγίζοντας πρόσωπα που συνδέονται με την εκτελεστική, τη νομοθετική και τη δικαστική εξουσία, καθώς και με μηχανισμούς επιβολής του νόμου. Στο επίκεντρό του, ο τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας και πρώην πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Νίκος Αναστασιάδης. Ανάμεσα στις υποθέσεις που εξετάστηκαν και η Δρομολαξιά, όπου φέρεται να προέβη σε «αθέμιτες παρεμβάσεις» για την προώθηση συμφερόντων ιδιωτικής εταιρείας.
Η Τουρκάλα διεκδικήτρια του ακινήτου αναφέρεται πως «εισήλθε με τη συνοδεία της παράνομα από τις κατεχόμενες στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου», ενώ οι λειτουργοί επιθεώρησης κατέληξαν στο εύρημα ότι αυτό έγινε «κατόπιν παρέμβασης/ οδηγιών του τέως Προέδρου κ. Νίκου Αναστασιάδη, παρά την απουσία νομικής βάσης η οποία να παρέχει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τη διακριτική ευχέρεια να διατάσσει την παράκαμψη του ισχύοντος νομικού πλαισίου».
Σήμερα, όμως, κανένα από τα λαγωνικά του έθνους δεν φαίνεται να γαβγίζει. Κανένας ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ δεν βρέθηκε να χαρακτηρίσει τις ενέργειες του τέως Προέδρου «μη πατριωτικές». Αυτές δεν υπήρξαν, μάλλον, «επιζήμιες και προκλητικές για την υπόθεσή μας», όπως ισχυριζόταν ο Λουκάς Φουρλάς για το «Ως Δαμέ» το 2021.
Προδότες ήταν όσοι προειδοποιούσαν για τη σήψη του συστήματος, όχι εκείνοι που πουλούσαν πατριωτισμό, ενώ την ίδια στιγμή φέρονται να (ξε)πουλούσαν την ίδια τους την πατρίδα. Ίσως, βέβαια, εκείνοι να φρόντιζαν πάντοτε να γράφουν ορθά το «Κυπριακή Δημοκρατία». Ακόμη κι αν, καμιά φορά, έμοιαζαν να την είχαν μπερδέψει με δημοπρασία.
Ελεύθερα, 21.06.2026
