Στα μέσα Σεπτεμβρίου 1882 σαράντα-δύο οικογένειες Ρωσο-Εβραίων που διέμεναν στο Λονδίνο αφίχθηκαν στη Λατάκεια. Εκεί, παρέμειναν σε δυσχερείς συνθήκες για περίπου δέκα μήνες, διάστημα κατά το οποίο η οργάνωση μάταια ανέμενε την άρση των οθωμανικών διαταγμάτων που απαγόρευαν την αγορά γης για σκοπούς εγκατάστασης Εβραίων μεταναστών. Με το εποικιστικό πλάνο να καταρρέει, ο λόρδος Shaftesbury αποφάσισε να μεταφέρει το εγχείρημα στην Κύπρο. Η γειτνίαση του νησιού με τις ακτές της Συρίας θα διευκόλυνε τη μελλοντική συνέχιση του εγχειρήματος στη Συρία όποτε το εξυπηρετούσαν οι συνθήκες, ενώ παράλληλα στην Κύπρο η μεταναστευτική ομάδα θα αποκτούσε εμπειρία στην αγροτική εγκατάσταση.
Μεταξύ Μαΐου και Σεπτεμβρίου 1883 κατέφθασαν στο νησί 150 Ρωσο-Εβραίοι μετανάστες (35 οικογένειες, 35 άνδρες, 75 γυναίκες και 40 παιδιά), οι οποίοι μεταφέρθηκαν διά θαλάσσης στα Κούκλια. Οι Άγγλοι παραχώρησαν στην οργάνωση δωρεάν γη στη δασώδη περιοχή των Ορειτών στην Πάφο. Οι Ορείτες, όπου σήμερα βρίσκεται το πρώτο αιολικό πάρκο της Κύπρου, περιλαμβάνονταν στις γαίες που βάσει του οθωμανικού δικαίου περί γης προορίζονταν για μετανάστες. Το καθεστώς των γαιών αυτών ήταν ευνοϊκό για τη γεωργική ενασχόληση των μεταναστών, καθώς εξαιρούνταν για τρία χρόνια από την έγγειο φορολογία (τη δεκάτη και τον κτηματικό φόρο) και δέκα χρόνια από τους δασμούς σε εξαγόμενα γεωργικά προϊόντα.
Η απειρία του λόρδου Shaftesbury σε εποικιστικά εγχειρήματα και η δυστοκία των μεταναστών να προσαρμοστούν σε αγροτικό περιβάλλον καταδίκασε την εγκατάσταση σε αποτυχία. Μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου 1883 οι μετανάστες δεν είχαν καταφέρει να τελειώσουν τα ξύλινα καταλύματα στους Ορείτες και οι οικογένειες στοιβάζονταν σε κατοικίες στα Κούκλια. Λόγω των υψηλών θερμοκρασιών και του υγρού κλίματος του νησιού οι μετανάστες ήταν ευάλωτοι σε ασθένειες, ενώ τα πρώτα κρούσματα ελονοσίας δεν άργησαν να εμφανιστούν. Από την άλλη, η εκμετάλλευση της ακαλλιέργητης γης φαινόταν πρακτικά αδύνατη για ανθρώπους που δεν είχαν ιδιαίτερη εμπειρία με γεωργικές ασχολίες. Η πείνα και οι αρρώστιες ταλαιπωρούσαν καθημερινά την εβραϊκή ομάδα αναγκάζοντας την πλειοψηφία των μεταναστών να εγκαταλείψει τους Ορείτες τον Απρίλιο του 1884.
Τέσσερις οικογένειες που παρέμειναν στην Κύπρο συνέχισαν να μεταβαίνουν στους Ορείτες από την Πάφο και να καλλιεργούν μικρή έκταση γης αγοράζοντας και τα πρώτα τους ζώα. Οι αναποδιές δεν έλειψαν, ωστόσο, αφού μέσα σε μερικές μέρες όλες οι κατσίκες και ορισμένα πρόβατα κλάπηκαν. Σύντομα, ξόδεψαν και τα τελευταία χρήματα ύψους 350 λιρών που προήλθαν από δωρεά του λόρδου Shaftesbury, ο οποίος στο μεταξύ απεβίωσε το 1885. Το κεφάλαιο της αγροτικής εγκατάστασης στους Ορείτες έκλεισε άδοξα ένα μαγιάτικο Σάββατο του 1886 όταν μια απροσδόκητη φωτιά κατέστρεψε ολοσχερώς τα αγροτικά καταλύματα των Ρωσο-Εβραίων, αναγκάζοντας και τις τελευταίες οικογένειες να εγκαταλείψουν την Κύπρο.
Φιλgood, τεύχος 230.
