To Top
17:58 Σάββατο
19 Οκτωβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Ο διπολισμός καλά κρατεί
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Ο διπολισμός καλά κρατεί
  09 Ιουλίου 2019, 9:51 πμ  
Μετά από μια δύσκολη τετραετία η Ελλάδα γυρίζει από χτες νέα σελίδα. Η νίκη της Νέας Δημοκρατίας και μάλιστα με ποσοστό που της εξασφαλίζει αυτοδυναμία, της δίνει τη δυνατότητα να κυβερνήσει χωρίς αντιπερισπασμούς και να υλοποιήσει όλα όσα υποσχέθηκε προεκλογικά ο νέος πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης. Το έργο του κάθε άλλο παρά εύκολο θα είναι. 

Το εκλογικό αποτέλεσμα έχει πάντως πολλές αναγνώσεις. Κάποιος μπορεί να σταθεί στο ότι η νίκη ήταν προσωπική υπόθεση σε μεγάλο βαθμό του Κυριάκου Μητσοτάκη, άλλος στο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ άντεξε και στα σενάρια της επόμενης μέρας, άλλο στο ότι η Χρυσή Αυγή έμεινε εκτός κοινοβουλίου ή στην είσοδο της Ελληνικής Λύσης και του ΜέΡα25. Πάντως, ένα από τα δυνατά μηνύματα των εκλογών είναι πως ο δικομματισμός στην Ελλάδα καλά κρατεί και πως είχαν κάνει λάθος, όσοι βιάστηκαν να τον ξεγράψουν.

Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ εξασφάλισαν μαζί ένα ποσοστό πάνω από 70% και τα υπόλοιπα κόμματα δεν δείχνουν ικανά να σπάσουν αυτό το μέτωπο. Οι προσδοκίες που δημιούργησε η τελευταία εκλογική αναμέτρηση πως θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα πολυσυλλεκτικό σύστημα διαψεύστηκαν. Αυτό, όμως, δεν είναι γνώρισμα μόνο της Ελλάδας. Είδαμε το ίδιο να συμβαίνει και σε πολλές άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα στην Ισπανία ή τη Γαλλία.

Ενδεχομένως να πρόκειται για μια διαφορετική μορφή δικομματισμού. Η αντιπαράθεση δεν παίρνει μόνο ιδεολογική χροιά όπως στην κλασσική της μορφή Δεξιά εναντίον Αριστεράς, αλλά χρωματίζεται από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε χώρας. Έτσι αναδεικνύονται νέα εσωτερικά ζητήματα, τα οποία τροφοδοτούν διχαστικές και πολωτικές δυναμικές. Στη Βρετανία είναι το θέμα του Brexit και στη Γαλλία το κέντρο εναντίον των άκρων. Στην Ισπανία βλέπουμε δύο συνασπισμούς κομμάτων να παίρνουν θέση στην κεντρική πολιτική σκηνή, ενώ στην Ελλάδα ο διπολισμός χτίστηκε στο θέμα των μνημονίων.

Η αντιπαράθεση γύρω από δύο πόλους, όποιοι και αν είναι αυτοί, δύσκολα θα εξαφανιστεί. Δεν αρκούν οι πολιτικές θέσεις, τα προγράμματα και οι εξαγγελίες για να φέρουν τη νίκη στις εκλογές. Χρειάζεται να υπάρχει κάποιος απέναντι, ώστε να στήνεται ο απαραίτητος, για συλλογή ψήφων, διχασμός. Ένας «εχθρός» είναι πολιτικά πάντα χρήσιμος, έστω και αν αυτό αφήνει βαθιές πληγές σε μια χώρα.

xenia.tourki@phileleftheros.com
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...