Το σκέφτηκα πάρα πολύ πριν γράψω για το συγκεκριμένο φαινόμενο που, δυστυχώς, αναπτύσσεται συνεχώς στο υπουργείο Υγείας. Εξαιτίας καταστάσεων, προσώπων και κατεστημένων και, κυρίως, εξαιτίας της αδυναμίας βουλευτών, κομμάτων αλλά και του Προεδρικού, να απεγκλωβιστούν από την ανάγκη τους για ψηφοθηρία κάποια πράγματα δεν αλλάζουν και η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο.
Ασχολούμαι με τον τομέα της Υγείας εδώ και πολλά χρόνια. Αυτό το έχω αναφέρει άλλωστε πολλές φορές. Πάντοτε, από όλους τους λειτουργούς του συγκεκριμένου Υπουργείου, όσοι είμαστε γνώστες του τομέα, ξεχωρίζαμε δύο συγκεκριμένους λειτουργούς. Χαριτολογώντας πολλές φορές τους αποκάλεσα «οι συτζιές του μαύρου» στο Υπουργείο. Πρόκειται για δύο ανθρώπους, οι οποίοι ουδέποτε ενήργησαν ως «δημόσιοι υπάλληλοι», με την κακή έννοια (δεν είμαι από αυτούς που τσουβαλιάζουν τους δημοσίους υπάλληλους, χρησιμοποιώ τον όρο για να γίνω κατανοητή).
Από τότε που τους γνώρισα μέχρι σήμερα, επιβεβαίωσα πάμπολλες φορές, ότι αυτοί οι δύο άνθρωποι (ενδεχομένως και ένας δύο άλλοι οι οποίοι πέρασαν από το συγκεκριμένο Υπουργείο αλλά έφυγαν) βρίσκονται στα γραφεία τους μέχρι το βράδυ. Εργάζονται με όρεξη, με αγάπη για αυτό που κάνουν, με στόχο να βοηθήσουν τον τομέα της Υγείας να πάει μπροστά.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, που για όποιο καινούριο εγχείρημα (περιλαμβανομένης της λειτουργίας του ΟΚΥπΥ) οι εκάστοτε Υπουργοί επέλεγαν αυτούς τους δύο συγκεκριμένους λειτουργούς για να βγάλουν την δουλειά που έπρεπε.
Θα διερωτηθεί κάποιος για το λόγο για τον οποίο εγώ τώρα απασχολώ την κοινή γνώμη με την περίπτωση δύο λειτουργών του υπουργείου Υγείας. Εξηγώ λοιπόν: Ο ένας από τους δύο, επανειλημμένως, και αφού το δικαιούται και βάσει προσόντων και βάσει χρόνων υπηρεσίας, διεκδίκησε προαγωγή. Το κατεστημένο που κόβει και ράβει στο υπουργείο Υγείας με τις πλάτες όλων των πολιτών (στους οποίους γίνονται όλα τα χατίρια για σκοπούς ψηφοθηρίας πάντα) δεν ενέκρινε ποτέ την ανέλιξη αυτού του ανθρώπου. Ούτε καν να ξεμυτίσει δεν τον άφησε. Ο λόγος; Απλός. Δεν ξέρει να «γλύφει» και δεν καταδέχεται να συμπεριφερθεί με δουλοπρέπεια. Αν τον κατονομάσω, σίγουρα όλοι σε αυτό τον τόπο θα διαπιστώσουν ότι τον γνωρίζουν.
Κάποιοι βεβαίως, από την άλλη πλευρά, εξασφάλισαν προαγωγές και τώρα εμποδίζουν σε πολλές περιπτώσεις την εξέλιξη του τομέα της Υγείας επειδή το κατεστημένο δεν επιθυμεί να χάσει την εξουσία του.
Θα πω όμως και κάτι το οποίο νιώθω πολύ έντονα: Υπήρξαν και στο παρελθόν περιπτώσεις κατά τις οποίες ανώτεροι λειτουργοί αδικήθηκαν στο υπουργείο Υγείας. Άλλωστε, όπως συμβαίνει στην περίπτωση όλων των ανθρώπων, είναι φυσικό να συμβεί και μεταξύ λειτουργών και Υπουργών. Δύο άνθρωποι μπορεί απλά να μην ταιριάζουν και να μην μπορούν να συνεργαστούν. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν συνέβη αυτό που συμβαίνει τα τελευταία δύο, τρία χρόνια.
Στην δεύτερη περίπτωση τα πράγματα είναι χειρότερα. Αυτή τη στιγμή, το υπουργείο Υγείας χάνει έναν από τους καλύτερους, τους πιο αφοσιωμένους, τους πιο ενεργούς και έτοιμους να προσφέρουν στον τόπο, δημόσιους λειτουργούς. Εξαιτίας του ίδιου κατεστημένου.
Τώρα θα μου πείτε, τι να κάνουμε; Είναι και αυτά μέσα στο παιγνίδι. Είναι; Τα ανεχόμαστε επειδή πολύ απλά βολευόμαστε όλοι, περιλαμβανομένου του Προεδρικού, το οποίο σαφώς και δεν εξαιρείται, όπως και κανένα πολιτικό κόμμα, από τον κανόνα του ρουσφετιού και της ψηφοθηρίας. Κλείνουμε τα μάτια στα διάφορα που συμβαίνουν επειδή όταν χρειαστεί να βολέψουμε ή να εξυπηρετήσουμε κάποιον δικό μας ή κάποιον ψηφοφόρο μας, το κατεστημένο θα είναι εκεί και θα μας το κανονίσει. Ελπίζω μόνο να μην τα διαλύσουμε όλα στον τομέα της Υγείας, επειδή αφήνουμε κάποιους να ενεργούν σαν αυτοκράτορες.
