Το ένα ήρθε και μάς συστήθηκε πριν από μερικές μέρες. Το επόμενο κόμμα έρχεται. Και το όνομα αυτού… Δεν έχει καμία σημασία ούτε το όνομα, ούτε τελικά ποιος θα προλάβει ποιόν. Το σίγουρο είναι ότι για ακόμη μια φορά το τελευταίο διάστημα, βρίσκονται σε εξέλιξη διάφορες διεργασίες για τη σύσταση πολιτικών κινημάτων και κομμάτων. Τις προηγούμενες μέρες έκανε την αρχή το Volt. Πανευρωπαϊκό κόμμα που ξεκινά τη λειτουργία και στην Κύπρο με κύριο άξονα της φιλοσοφίας του, την ΕΕ και τον τρόπο λειτουργίας της.
Το επόμενο, μπορεί να είναι ο σχηματισμός που ετοιμάζει ο ευρωβουλευτής Δημήτρης Παπαδάκης μαζί με άλλα άτομα που είχαν διαγραφεί ή αποχωρήσει από την ΕΔΕΚ. Ένας σχηματισμός με πιο ιδεολογικό προσανατολισμό και προσδιορισμένο, σύμφωνα με αναφορές σε συνεντεύξεις του Δημήτρη Παπαδάκη, στο χώρο της ευρύτερης κεντροαριστεράς με σοσιαλιστικές αρχές.
Κατά καιρούς φουντώνει η φήμη για δημιουργία πλατφόρμας, ή κινήματος ή πολιτικού σχηματισμού που να απευθύνεται στο χώρο τη φιλελεύθερης Δεξιάς. Μια αναφορά για την ανάγκη δημιουργίας μίας τέτοιας πλατφόρμας είχε κάνει σε συνέντευξή του ο Γιώργος Παμπορίδης και είχε συμφωνήσει με την θέση αυτή σε άλλη συνέντευξη του και ο Κωνσταντίνος Πετρίδης. Ο τέως πρόεδρος του Συναγερμού Αβέρωφ Νεοφύτου ετοιμάζει τη συγκρότηση ενός think tank, ενώ πραγματοποίησε και κύκλο επαφών με πολιτικούς αρχηγούς και άλλους εμπλεκόμενους στο Κυπριακό, προκαλώντας διάφορα σχόλια και συζητήσεις.
Παράλληλα, καταγράφεται μια οριζόντια κρίση στον κομματικό χάρτη. Ο ΔΗΣΥ προσπαθεί να βρει τον βηματισμό του μετά τις προεδρικές εκλογές και τα όσα ακολούθησαν της εκλογικής ήττας. Προβλήματα βέβαια τα οποία ενδεχομένως προϋπήρχαν, όμως, κρύβονταν κάτω από το χαλί μέχρι που η απώλεια της εξουσίας τας έφερε στην επιφάνεια.
Το ΑΚΕΛ προσπαθεί εδώ και μια δεκαετία να ορθοποδήσει, να μαζέψει τα συντρίμμια του και να μπορέσει να γίνει ξανά εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η νέα προσπάθεια για καταστατικές αλλαγές στο κόμμα και διεύρυνση του κοινού στο οποίο απευθύνεται.
Το ΔΗΚΟ πέρασε τη δική του διάσπαση που οδήγησε στη δημιουργία της Δημοκρατικής παράταξης. Η υποψηφιότητα Νίκου Χριστοδουλίδη, ο οποίος αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να εφευρεθεί, όπως περίπου είπε ο Νικόλας Παπαδόπουλος στο συνέδριο του κόμματος, έδωσε μία σανίδα σωτηρίας στις προεδρικές εκλογές, μέχρι τις επόμενες εκλογές.
Η ΕΔΕΚ έχει ακόμα ανοικτές πληγές και πολλά ανοικτά μέτωπα με τις γνωστές υποθέσεις που έφτασαν μέχρι το Δικαστήριο, τις διαγραφές στελεχών και το ενδεχόμενο σήμερα δημιουργίας ενός νέου πολιτικού χώρου που θα στεγάσει άτομα προερχόμενα από την ίδια.
Οι Οικολόγοι αναζητούν νέα ηγεσία μετά την παραίτηση από την προεδρία του Θεοπέμπτου και την αποχώρηση από την κοινοβουλευτική ομάδα της Αλεξάνδρας Ατταλίδου.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι διττό. Γιατί τα κόμματα βρίσκονται αντιμέτωπα πλέον με μια υπαρξιακή κρίση; Είναι αυτή η κρίση που δημιουργεί την ανάγκη για δημιουργία νέων πολιτικών χώρων;
Όταν ο Φουκουγιάμα μιλούσε για το τέλος της ιστορίας και των ιδεολογιών με αφορμή την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, ίσως να μην είχε υπόψη του, τον αντίκτυπο αυτής της αξίωσης γενικότερα στο πολιτικό σύστημα. Είναι όμως γεγονός και αποτελεί μια γενική παραδοχή ότι υπάρχει μια γενική απαξίωση έναντι όλων των κομματικών χώρων και κατ’ επέκταση και μία αμφισβήτηση όλων των ιδεολογιών. Συνέπεια προφανώς της απομυθοποίησης ιδεών, προσώπων και καταστάσεων λόγω του τρόπου που οι διάφοροι εκφραστές αυτών των ιδεολογιών, πολιτεύτηκαν ή και έγιναν φορείς εξουσίας. Στην περίπτωση της Κύπρου, λίγο πολύ, όλα τα παραδοσιακά κόμματα έγιναν εξουσία και κυβέρνησαν. Για αυτό ενδεχομένως είμαστε στην εποχή των προσώπων και όχι των προτάσεων πολιτικής, της εικόνας και όχι της ιδέας.
Είναι επίσης γενική παραδοχή πώς υπάρχει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας από την κεντροδεξιά μέχρι την κεντροαριστερά που αναζητεί πολιτικό χώρο έκφρασης και δεν βρίσκει σε κανένα από τα παραδοσιακά κόμματα.
«Είμαστε στην εποχή του ΕΓΩ και όχι των ιδεών», μου σχολίασε πρόσφατα παλαιός πολιτικός όταν συζητούσαμε την πολιτική κατάσταση. Είναι και αυτό ένας μέρος της εξίσωσης. Λύση στην εξίσωση υπάρχει; Για ξεκινήσει η διαδικασία επίλυσης ενός προβλήματος, προϋπόθεση είναι να υπάρχει διάθεση, παραδοχή και ουσιαστική συζήτησης του. Υπάρχει;
Προς το παρόν, οι μόνοι κερδισμένοι αυτής της κατάσταση πραγμάτων, είναι η αποχή και η ακροδεξιά με ο,τι και να συνεπάγεται αυτό…
