Από την Πέμπτη είχε γράψει ο Φιλελεύθερος ότι οι συντεχνίες δεν έχουν πρόθεση να αποδεχθούν ως έχει την πρόταση του υπουργού Εργασίας για κάποια ελάφρυνση, σε κάποιους συνταξιούχους -υφιστάμενους και μελλοντικούς- από το πέναλτι του 12% που τους επιβάλλεται αν αφυπηρετήσουν πριν τα 65 τους.

Βέβαια, από την πρώτη μέρα που άκουσαν την πρόταση διά στόματος Παναγιώτου, οι ηγέτες των συντεχνιών φρόντισαν να στείλουν το μήνυμα πως η πρόταση δεν είναι ικανοποιητική, όσο θα ήθελαν, δηλαδή. Διότι η πρόταση είναι ούτως ή άλλως μια θετική εξέλιξη, καθώς από τα 81 μας χρόνια που μας έλεγε ο τέως υπουργός Εργασίας ότι θα μπορούσε ίσως να αλλάξει κάτι με το 12%, η σημερινή Κυβέρνηση μειώνει, έστω κατά τι, το πρόστιμο (αφού δεν τους αρέσει το πέναλτι).

Υπολογίστηκε πως αυτοί που συμπλήρωσαν ή θα συμπληρώσουν 40 χρόνια εισφορών, θα έχουν μια μείωση 50-60 ευρώ τον μήνα από την απώλεια που προβλέπεται σήμερα.

Χθες, η ΣΕΚ ανακοίνωσε με τον πιο επίσημο τρόπο ότι η πρόταση Παναγιώτου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Και εξηγεί γιατί.

Μάλλον την ίδια θέση έχουν επίσης η ΠΕΟ και η ΔΕΟΚ.

Στα πιο σημαντικά της χθεσινής ανακοίνωσης της ΣΕΚ περιλαμβάνεται η αναφορά ότι η συντεχνία «εξακολουθεί να επιμένει πως η αναλογιστική αναπροσαρμογή του 12% που επιβάλλεται σε  συνταξιούχο που επιλέγει να συνταξιοδοτηθεί στο 63ο θα πρέπει κλιμακωτά και σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο να μειώνεται, μέχρι την πλήρη απάλειψη του».

Αντιλαμβανόμαστε πως η ΠΕΟ έχει μια πιο δραστική θέση, για κατάργηση του 12%.

Και τη Δευτέρα ξεκινά στο Εργατικό Συμβουλευτικό Σώμα ο διάλογος.

Κάποιος θα πει πως «θα τα βρουν κάπου στη μέση». Όχι βέβαια τη Δευτέρα, αλλά κάποια στιγμή. Είναι όμως δυνατό να βρεθεί μέση λύση, όταν κάποιοι ζητούν κατάργηση, κάποιοι εξελικτική μείωση μέχρι τελικής εξαφάνισης του πέναλτι και κάποιοι (η Κυβέρνηση και οι εργοδοτικοί σύνδεσμοι) δεν συζητούν κατάργηση, αλλά επιπλέον δήλωσε ο υπουργός πως δεν συζητά ούτε αύξηση της οικονομικής επιβάρυνσης στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, μέσω μιας πιο γενναιόδωρης πρότασης από τους εργαζόμενους;

Χωρίς να γνωρίζουμε τις τεχνικές λεπτομέρειες που συνθέτουν το όλο θέμα, αντιλαμβανόμαστε πως οι συντεχνίες έχουν εισηγήσεις που μπορούν να βελτιώσουν για μερίδα συνταξιούχων την πρόταση. Νοουμένου όμως, ότι οι ίδιες θα δεχθούν πως σε αυτή τη φάση μόνο μια κάποια βελτίωση της σημερινής κατάστασης -και της κατατεθείσας πρότασης- μπορεί να επιτευχθεί (για 8 ή για 10 ή για 12 χιλιάδες συνταξιούχους και αυτούς που θα συνταξιοδοτούνται στη συνέχεια και θα πληρούν τα κριτήρια) και νοουμένου πως και η Κυβέρνηση θα αποδεχθεί πως δεν χάθηκε ο κόσμος αν αυξηθεί μερικώς το αρχικό κόστος της πρότασης που κατέθεσε. Άλλωστε, άλλη μια αναλογιστική μελέτη, που επεξηγήθηκε στους κοινωνικούς εταίρους πριν μερικές μέρες, δείχνει πως σε αντίθεση με όσα λέγονται κατά καιρούς, το ΤΚΑ παραμένει βιώσιμο και θα είναι βιώσιμο για μερικές δεκαετίες ακόμα.