Κάθομαι συχνά και σκέφτομαι τους λόγους που οδήγησαν στα μεγάλα κενά που παρουσιάζει ο τομέας της Υγείας, σε ό,τι αφορά θεσμοθετημένες διαδικασίες και νόμους αλλά και σε ό,τι αφορά τον τρόπο με τον οποίο εμείς όλοι ως κοινωνία αντιμετωπίζουμε τις υπηρεσίες υγείας και το ΓεΣΥ.
Όταν τα βάλω όλα στη σούμα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι λίγο ή πολύ όλοι έχουμε βάλει το λιθαράκι μας για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα αφού ο καθένας από την θέση του, την κάναμε ή την κάνουμε τη ζημιά μας.
Μπορώ να επιρρίψω ευθύνες σε υπουργούς, σε λειτουργούς του Υπουργείου Υγείας (ανώτερους και όχι μόνο) οι οποίοι δεν έκαναν με ταχύτητα τη δουλειά τους, στον ΟΑΥ που σε αρκετές περιπτώσεις αφήνει τα πράγματα να φθάσουν στο απροχώρητο για να αντιδράσει, στους επαγγελματίες υγείας που σκέφτονται μόνο την τσέπη τους, στα κόμματα και τις Κυβερνήσεις που ενεργούν με βάση το κομματικό συμφέρον αλλά και σε όλους εμάς τους απλούς πολίτες οι οποίοι είδαμε το ΓεΣΥ και χαρήκαμε και από τη χαρά μας νομίζουμε ότι έχουμε το δικαίωμα να το διαλύσουμε.
Λίστες αναμονής για ραντεβού σε ειδικό γιατρό: Ο ΟΑΥ επέβαλε περιορισμούς στις δραστηριότητες των γιατρών. Το κράτος αλλά και ο ΟΚΥπΥ δεν κατάφεραν να απεγκλωβίσουν τα κρατικά νοσοκομεία από τα ωράρια του δημοσίου και οι εργαζόμενοι στα κρατικά νοσοκομεία ακόμα δεν κατάλαβαν ότι για να προσελκύσουν ασθενείς πρέπει να αλλάξουν νοοτροπία. Το υπουργείο Υγείας δεν μερίμνησε πριν την εφαρμογή του ΓεΣΥ να καταγράψει τις ανάγκες του ώστε να υπάρξει επάρκεια γιατρών σε όλες τις ιατρικές ειδικότητες. Οι γιατροί αποφάσισαν ότι πρέπει να βγάλουν τα σπασμένα των περιορισμών που τους επιβάλλει ο ΟΑΥ προχωρώντας σε καταχρήσεις και όλοι εμείς δεν λέμε να καταλάβουμε ότι το ΓεΣΥ διαθέτει δεκάδες γιατρούς σε κάθε ειδικότητα (εκτός κάποιων εξαιρέσεων) και η πλειοψηφία αυτών, είναι άριστοι επιστήμονες. Επιμένουμε σε συγκεκριμένα ονόματα χωρίς να δώσουμε ευκαιρία στους νεότερους και ταυτόχρονα κάνουμε μόνοι μας τους γιατρούς και πιέζουμε τον προσωπικό μας γιατρό να μας στείλει στον ειδικό που εμείς αποφασίσαμε ότι χρειαζόμαστε.
Όσο για τους περιορισμούς που γενικά εφαρμόζονται στο ΓεΣΥ, ευθύνες μάλλον πρέπει να καταλογίσουμε σε κρατικούς αξιωματούχους αλλά και σε κάποιους βουλευτές που φωνάζουν την μια για τα λεφτά του κοσμάκη που τα τρώνε οι κακοί γιατροί και ζητούν από τον ΟΑΥ να ασκήσει έλεγχο και από την άλλη λαϊκίζουν ζητώντας περισσότερες υπηρεσίες για τους δικαιούχους του συστήματος.
ΤΑΕΠ και ασθενοφόρα: Αν κάποιοι μεριμνούσαν και από το 2017 μέχρι σήμερα, προωθούσαν τις διαδικασίες και διαθέταμε νόμους για τα κριτήρια λειτουργίας των νοσοκομείων και τον τρόπο λειτουργίας των ασθενοφόρων, τώρα δεν θα χρειαζόταν να κάνουμε συσκέψεις για να αποφασίσουμε το πότε ένας ασθενής πάει πού. Αν κάποιοι από το 2001 μέχρι σήμερα έκαναν σωστά τη δουλειά τους, τότε σίγουρα θα γλυτώναμε από ακόμα περισσότερη δουλειά.
Υπηρεσίες αποκατάστασης: Τα συμφέροντα είναι πολλά, οι πληροφορίες για εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων δίνουν και παίρνουν. Έχουν ήδη καταγραφεί τροποποιήσεις στο τελευταίο νομοσχέδιο οι οποίες μπάζουν νερά. Όλοι ανεξαιρέτως οι εμπλεκόμενοι φωνάζουν. Το υπουργείο Υγείας αποποιείται των ευθυνών του αφού έχει ήδη καταθέσει το νομοσχέδιο στη Βουλή και η Βουλή περιμένει να έρθει η ώρα, κατά την κρίση της για να αρχίσει η συζήτηση. Το ΓεΣΥ προσφέρει υπηρεσίες μόνο μέσω τριών κέντρων.
Πανεπιστημιακά νοσοκομεία: Όλοι οι υπουργοί Υγείας την τελευταία δεκαετία ασχολήθηκαν με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Ακόμα και πρόεδρος της Βουλής βρέθηκε να είναι εμπλεκόμενος στην υπόθεση. Οι γιατροί των δημόσιων νοσοκομείων προβάλλουν εμπόδια, οι πανεπιστημιακοί επιμένουν στις δικές τους διεκδικήσεις και πάει λέγοντας. Ένα κράτος που διαθέτει τρεις ιατρικές σχολές δεν διαθέτει θεσμοθετημένα, πανεπιστημιακά νοσηλευτήρια.
Θα σταματήσω εδώ. Μακάρι έστω και τώρα να μπορέσουμε να βρούμε την άκρη.
