Καλημέρα σας. Καλή Σαρακοστή και Καλό Στάδιο, από την Ελλάδα μας.
Όπου, (θα λαϊκίσω λίγο τώρα), όλοι γκρινιάζουμε με την ακρίβεια, αλλά δεν βλέπω ούτε ένα άδειο τραπέζι σε ταβέρνα ή εστιατόριο, ούτε μια μικρή ουρά σε ταμεία σουπερμάρκετ, φούρνων, μανάβικων, ψαράδικων, κρεοπωλείων και, οπωσδήποτε, ζαχαροπλαστείων… άσε τα αυτοκίνητα και τα βενζινάδικα…
Πλήρη άπνοια είχαμε στο Λεκανοπέδιο Αττικής, με αποτέλεσμα ολύτε ένας χαρταετός να αξιωθεί να «σταθεί» στον αέρα έστω και για μερικά δευτερόλεπτα. Σε όλους τους ανοικτούς χώρους ήταν σκέτη απόλαυση να βλέπεις μπαμπάδες, κυρίως, και νονούς, να προσπαθούν να δείξουν σε παιδιά και πόσο «μάστορες» είναι. Εις μάτην!
Άλλαζαν τα ζύγια. Ενίσχυαν τις ουρές. Αμολούσαν περισσότερη καλούμπα. Έτρεχαν πιο γρήγορα. Άλλαζαν κατευθύνσεις, …, τζίφος.
Ο φίλος μου Γιώργος Λιγνός, που συχνά-πυκνά μας τροφοδοτεί με ωραίες «Σκέψεις» και «Ιστορίες», αναφέρεται στις «παγίδες» του πετάγματος του αετού.
Στην προσπάθεια σου, λέει, να ανεβεί ψηλά ο χαρταετός έβαζες και δεύτερη και τρίτη καλούμπα. Βάραινε πολύ, κι αν ο αέρας δεν ήταν σταθερός μπορεί να έπρεπε να μαζέψεις γρήγορα, αυτό όμως δεν ήταν πάντα εύκολο. Υπερβολή δεν σου βγαίνει σε καλό.
Εντάξει Γιώργο, αλλά στην δική μας περίπτωση προχθές, ο άνεμος ήταν μηδενικός. Τότε, μου απάντησε, έπρεπε να κάνεις δεήσεις στους Θεούς!
Τελικά, όλο αυτό ήταν μια εσωτερική άσκηση ισορροπίας, όχι στον αέρα,. Να μην παρασυρόμαστε, να είμαστε έτοιμοι για πιθανή αλλαγή των δεδομένων του καιρού. Να παρατηρούμε συνεχώς. Κι αν κάτι πήγαινε στραβά, να καταλάβουμε τι έφταιξε. Να δούμε αν μπορούμε να το διορθώσουμε εκεί επιτόπου ή έπρεπε να γυρίσουμε στο σπίτι.
Και χωρίς να ρίξουμε την ευθύνη στον μικρό μας αδελφό που εκείνη την ώρα τον κρατούσε.
Άπειρα μικρά μαθήματα που έζησε και έμαθε ο Γιώργος πετώντας (ή προσπαθώντας να πετάξει) αετό.
«Όπως ακριβώς γίνεται στην πραγματική ζωή αφού αυτό είναι δεν ένα απλό παιχνίδι. Μα και στη πολιτική αφού συχνά και οι πολιτικοί βάζουν και δεύτερη και τρίτη καλούμπα, γοητεύονται από τα ύψη των αριθμών αλλά όταν έρθει η ώρα αποδεικνύεται ότι στο μυαλό τους είχαν μόνο το αισιόδοξο σενάριο.
Εν τέλει, από μικροί μαθαίνουμε. Αρκεί να μας δοθεί η ευκαιρία να ξεκινήσουμε από τα απλά και συμβολικά και μετά να περάσουμε στα δύσκολα που αφορούνε τις ζωές μας».
Στα υπόλοιπα των ημερών…
Τα ελληνικά ΜΜΕ επιμένουν να ονομάζουν «θητεία» την κατάταξη του Στέφανου Κασσελάκη στον στρατό για 20 ημέρες (το υπόλοιπο, σημειώστε, το έχει εξαγοράσει), ενώ πιο σωστό είναι να το λένε «εκδρομή».
Για τις εκλογές στην Ρωσία, έγκυροι πολιτικοί παρατηρητές θεωρούν ότι το εκλογικό ποσοστό του Πούτιν κοντά στο 90% στις πρόσφατες Προεδρικές εκλογές στην Ρωσία, σηματοδοτεί πλέον «μια οριστική διακοπή με δυτικά πρότυπα, αντιλήψεις και συμβάσεις». Βεβαίως, δεν είναι ο μόνος που έχει εκλεγεί με ποσοστά μαμούθ. Ονόματα δεν λέμε. Ο θρίαμβος του ενός δεν σημαίνει αναγκαστικά νόθευση των αποτελεσμάτων. Προτιμότερος είναι ο όρος «νόθευση του εκλογικού σώματος», με υποσχέσεις και μεγαλοπιάσματα που οδηγούν σε αρρωστημένες, λατρευτικές εκδηλώσεις.
Πάντως, με το που εξελέγη ο Πούτιν, έσπευσε αμέσως να προειδοποιήσει την Δύση να μην του εναντιωθεί και μίλησε για Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κάτι που οδηγεί κάποιον πιο ψύχραιμο άνθρωπο στο συμπέρασμα ότι ο ηγεμόνας του Κρεμλίνου έχει ήδη περάσει στη σφαίρα άλλων αντιλήψεων, κοντύτερα σε εκείνες του ανθρώπου με το τετραγωνισμένο μαύρο μουστάκι κάτω από τα ρουθούνια…
