Η φράση για τον ελέφαντα στο δωμάτιο έχει επινοηθεί για να περιγράψει μια κατάσταση κατά την οποία οι άνθρωποι αποφεύγουν να συζητήσουν για ένα πρόβλημα που έχουν ενώπιον τους, προσπαθώντας να το αγνοήσουν. Κάνουν πώς δεν βλέπουν τον ελέφαντα στο δωμάτιο, ο οποίος με το μέγεθος του μπορεί και να καταλαμβάνει ολόκληρο το χώρο.
Έτσι ακριβώς συμβαίνει και όταν οι άνθρωποι αγνοούν την ύπαρξη ενός υπαρκτού ζητήματος, αποφεύγοντας να το αντιμετωπίσουν διότι στην ουσία αδυνατούν να το διαχειριστούν. Στο τέλος ο ελέφαντας είναι δεδομένο πώς λόγω του όγκου του, κάποια στιγμή θα τους τσαλαπατήσει, αφού δεν θα έχει άλλο χώρο να κινηθεί. Επειδή δεν θα χωράει κιόλας να βγει από την πόρτα ή το παράθυρο, το πιθανότερο είναι να ρίξει κάποιο τοίχο για να τον χωρέσει να βγει έξω με κίνδυνο να γκρεμίσει ολόκληρο το δωμάτιο.
Στη πολιτική φυσικά δεν μπορεί να υπάρξει μόνο μια αφετηρία ανάγνωσης των δεδομένων και ενδεχομένως οι ελέφαντες να είναι πολλοί και όχι μόνο ένας.
Πέρασε ενάμιση χρόνος από τις προεδρικές εκλογές και όσες σελίδες και εάν είπαν ότι γύρισαν στην Πινδάρου και όσα κεφάλαια νέα και εάν θέλησαν να ανοίξουν, παραμένουν εκεί καθηλωμένοι. Όλα γυρνούν και περιστρέφονται γύρω από όσα έγιναν πριν και κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών του 2023.
Ο Νίκος Αναστασιάδης να λέει τα δικά του από την μια και ο Αβέρωφ Νεοφύτου από την άλλη. Ένα μέρος της αλήθειας μπορεί να ανήκει στο καθένα. Διότι είναι γεγονός ότι από την μια ο Νίκος Αναστασιάδης βολευόταν με το σκηνικό της υποψηφιότητας Νίκου Χριστοδουλίδη, όπως είναι γεγονός και ότι κυκλοφορούσε έντονα ότι άτομα του περίγυρου του, δούλευαν για την υποψηφιότητα του νυν Προέδρου. Ενδεχομένως και να τον βόλευε καλύτερα η εκλογή Νίκου Χριστοδουλίδη παρά του Αβέρωφ Νεοφύτου για διάφορους λόγους. Το εάν μπορούσε να αποτρέψει την υποψηφιότητα του για να μην σταθεί απέναντι από τον Αβέρωφ είναι ένα άλλο θέμα, το οποίο θα παραμείνει να αιωρείται.
Είναι όμως γεγονός και από την άλλη ότι η υποψηφιότητα Αβέρωφ Νεοφύτου, υστερούσε σε δημοτικότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη. Όπως επίσης είναι γεγονός ότι μπορούσε ως υποψήφιος ο Νίκος Χριστοδουλίδης να γίνει πιο εύκολα αποδεχτός σε άλλος κομματικούς χώρους για συνεργασία. Όπως και έγινε τελικά με τη στήριξη που εξασφάλισε από το ΔΗΚΟ, την ΕΔΕΚ και τη ΔΗΠΑ.
Με αυτά ως δεδομένα, φτάσαμε στο αποτέλεσμα των εκλογών με το Νίκο Χριστοδουλίδη Πρόεδρο και τον Αβέρωφ Νεοφύτου να μένει εκτός δευτέρου γύρου. Είναι επίσης γνωστό το σκηνικό που μεσολάβησε μεταξύ των δύο γύρων, την κορύφωση της αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο τότε ισχυρών ανδρών στο ΔΗΣΥ, αλλά και τη δημιουργία δύο στρατοπέδων.
Από τότε μέχρι και σήμερα, μπορεί να μεσολάβησαν διάφορα. Από την εξίσωση όμως λείπει ένα σημαντικό κομμάτι. Η ουσιαστική πολιτική συζήτηση που έπρεπε να γίνει μετά τις προεδρικές εκλογές.
Στο κομματικό συνέδριο που ακολούθησε των προεδρικών εκλογών, προτιμήθηκε τελικά να κάνουν όλοι πώς δεν βλέπουν τον ελέφαντα στο δωμάτιο. Από το κάδρο ασφαλώς δεν μπορεί να λείπει ο Νίκος Χριστοδουλίδης και η Κυβέρνηση του, οι οποίοι έχει έντονο το συναγερμικό στοιχείο. Υπουργοί που είναι ακόμα μέλη του κόμματος. Ο ίδιος μετέχει στις εργασίες του ΕΛΚ, της ευρωομάδας στην οποία ανήκει ο ΔΗΣΥ. Όλα αυτά συνθέτουν ένα πολύ περίεργο πολιτικό σκηνικό για τον ΔΗΣΥ, ο οποίος έχει απέναντι του, μια Κυβέρνηση, η οποία ως επί το πλείστον υλοποιεί δικές του πολιτικές.
Αυτό το σκηνικό δεν πρόκειται να αλλάξει για τον ΔΗΣΥ. Ο Δημοκρατικός Συναγερμός έχει όμως πλέον όμως μια νέα ηγεσία. Σε αυτήν είναι το βάρος της ευθύνης να μπορέσει να σηκώσει στους ώμους της όλα όσα έγιναν στο παρελθόν και να βγει μπροστά αποφασιστικά. Η μεταβατική περίοδος έχει περάσει. Αν χρειαστεί η Αννίτα να να συγκρουστεί, να κάνει κιόλας. Να χαράξει πορεία με καθαρές πολιτικές θέσεις. Μπορεί να το πράξει; Αν όχι, οι ελέφαντες θα αφήσουν σύντομα ερείπια στην Πινδάρου…
