Αρχές της βδομάδας ο νέος δήμαρχος της Λευκωσίας εξήγγειλε την ενεργειακή αυτονόμηση της πρωτεύουσας με την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών από τον ίδιο τον Δήμο. Αυτό θα επιφέρει εξοικονόμηση μεγάλου ποσού για τον Δήμο αφού ο λογαριασμός του στην ΑΗΚ ξεπερνά τα €2,5 εκατ. τον χρόνο. Ταυτόχρονα θα επωφεληθούν ιδιοκτήτες διατηρητέων οικοδομών, καθώς και διαμερισμάτων και καταστημάτων οι οποίοι ένεκα πολεοδομικών και άλλων περιορισμών δεν μπορούν να εγκαταστήσουν φωτοβολταϊκά. Την ίδια στιγμή θα μειωθεί η εκπομπή των ρύπων, πράγμα πολύ σημαντικό για το περιβάλλον.
Η ιδέα, είναι πάρα πολύ καλή κι αν επρόκειτο να εφαρμοστεί από κάποιο Δήμο στη δυτική Ευρώπη, δεν θα υπήρχε καμία αμφισβήτηση. Στην Κύπρο όμως, οι ωραίες ιδέες δεν έχουν πάντα καλή κατάληξη. Καμμιά φορά δεν καταλήγουν καν, μένουν στη μέση ή δεν ξεκινούν.
Καλή ιδέα ήτανε και το σχέδιο ΚτίΖΩ με στόχο να ζήσουν οι πρόσφυγες των συνοικισμών σε πιο ασφαλή κτήρια και πιο αξιοπρεπείς συνθήκες. Σαραντατρείς πολυκατοικίες σε προσφυγικούς συνοικισμούς θα κατεδαφίζονταν για να κτιστούν καινούριες. Οι πλείστοι ένοικοι ήδη έχουν μετακομίσει σε χώρους τους οποίους νοικιάζουν με κυβερνητική συνδρομή, αρκετές πολυκατοικίες κατεδαφίστηκαν, αλλά καμίας η ανέγερση δεν έχει ακόμα αρχίσει. Και το πρόβλημα δεν είναι οι ένοικοι των πέντε διαμερισμάτων που αρνούνται να φύγουν. Αυτοί είναι το άλλοθι της γενικής καθυστέρησης.
Με τις καλύτερες προθέσεις ξεκίνησε κι η μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στην πορεία των χρόνων όμως οι προθέσεις ξεχείλωσαν με αποτέλεσμα, μετά από χρόνια κομματικών συνδιαλλαγών, να δημιουργηθούν δυσκίνητοι οργανισμοί, πολλαπλασιάζοντας το κόστος λειτουργίας τους και την ταλαιπωρία των πολιτών.
Στο φινάλε της πορείας ο υπουργός Εσωτερικών σκιαγράφησε το διαφαινόμενο πρόβλημα, ωστόσο στη συνέχεια αποφάσισε να ακολουθήσει το σκάσε και κολύμπα. Εξάλλου δεν είναι αυτός που θα πνιγεί. Και λίγους μήνες μετά, οι πολίτες –αλλά και πολλοί εργαζόμενοι στο νέο σχήμα- πνίγονται διαπιστώνοντας πως κάθε πέρσι και καλύτερα. Αιχμή του δόρατος αποτελούν οι διαδικασίες έκδοσης αδειών οικοδομής και πολεοδομικών οικοδομών. Οι αιτήσεις φτάνουν τις δεκάδες χιλιάδες και με τίποτα δεν λιγοστεύουν. Οι φάκελοι πάνε κι έρχονται ανάμεσα στις υπηρεσίες, οι αρμοδιότητες του καθενός δεν είναι ξεκάθαρες, οι πολίτες δεν ξέρουν που να αποταθούν, έργα που έχουν αρχίσει δεν μπορούν να προχωρήσουν, τα δάνεια τρέχουν κι οι τράπεζες δεν χαρίζονται. Όσο δε για τις άδειες που θα έβγαιναν σε λίγες μέρες, ακολουθούν κι αυτές το δρόμο όλων των άλλων προσπαθειών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Ιππόδαμος, e justice κι άλλες ηλεκτρονικές μέθοδοι αποτελούν επιστημονική φαντασία για την Κύπρο.
Καλές οι ιδέες αλλά χρειάζονται και πρακτικές, οργάνωση, ευελιξία, ικανότητες και άλλα.
