Στο χθεσινό κομμάτι μου με τίτλο «Η Οδύσσεια της Κύπρου», επικεντρώθηκα κυρίως στην ευρέως συζητημένη πιθανότητα ο πρώην Γενικός Ελεγκτής να θελήσει κάποια στιγμή να διεκδικήσει και την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Πληροφορία δεν έχω. Συζητήσεις καταγράφω και κινήσεις ερμηνεύω. Όπως και να έχει, δικαίωμά του είναι. Επί του παρόντος, δεν έχουμε κάτι απτό. Και πιθανώς να μην υπάρξει καν.
Γιατί το συζητώ λοιπόν;
Διότι έλαβα αρκετά μέιλ και σχόλια, από τα οποία προκύπτει ότι αρκετοί αναγνώστες δεν κατάλαβαν μάλλον την ουσία και το πνεύμα του κειμένου μου.
Είπα και επιμένω ότι, για μένα τουλάχιστον, όποιος και να θελήσει να διεκδικήσει ένα τόσο σημαντικό πόστο, πρέπει να έχει πολιτική κατάρτιση. Για να το κάνω πιο λιανά; Πρέπει να είναι πολιτικό ζώο.
Μιλάμε για ολιστική προσέγγιση. Δηλαδή, όλο σου το είναι να «δουλεύει» πολιτικά. Όλες σου οι δραστηριότητες να έχουν να κάνουν με διαχείριση ανθρώπων, σε όλα τα επίπεδα, και αντιμετώπιση προβλημάτων και καταστάσεων (εύκολων και δύσκολων), με σθένος, γνώση και δικαιοσύνη.
Δεν είναι εύκολο το «πακέτο». Είναι απαραίτητο, όμως. Εάν θέλουμε να πάμε μπροστά.
Εάν είσαι σοβαρά άρρωστος, δεν μπορεί να σε θεραπεύσει νοσηλευτής. Να σε φροντίσει, ναι. Να σε γιάνει, όχι. Μόνο ιατρός.
Γενικά, όπως έγραψα στον επίλογο του κομματιού μου, στον τόπο μας έχουμε ανεχτεί και ψηφίσει πολλά καλαμπούρια με ανθρώπινη μορφή, αυτοκρατορικό τουπέ και με περιορισμένη πολιτική εμβέλεια.
Δεν πάει άλλο. Θέλουμε πρόσωπα με πολιτική σκέψη και κατάρτιση. Τέτοια, που να μπορεί να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι με τον Μπάιντεν, στα καλά του, τον Μακρόν, τον Φερχόφσταντ, τον Σολτς, τον Ντράγκι, την Φον ντερ Λάιεν, τον Μητσοτάκη κ.ά και να σταθούν. Όχι απλώς αξιοπρεπώς, αλλά ισοδύναμα…
Τα αρνητικά σχόλια που έλαβα, ήταν στο στιλ «όλα καλά τα είπες, αλλά για μερικά πρόσωπα που ανέφερες, το χάλασες το πράγμα».
Ένας αναγνώστης, ενδεικτικά, θεωρεί ότι δεν έπρεπε να αναφέρω τον Μακρόν και τον Μητσοτάκη. Άλλος ενοχλήθηκε με την Φον ντερ Λάιεν. Δεν κατάλαβαν το πνεύμα του κειμένου και το γύρισαν σε likes και dislikes.
Σίγουρα, σε μία μερίδα αναγνωστών δεν έγινε κατανοητό το άρθρο μου και φοβούμαι πως δεν ευθύνομαι εγώ για αυτό. Πουθενά δεν ισχυρίστηκα ότι όλοι αυτοί αποτελούν μια δήθεν Dream Team. Όλοι τους, όμως, είναι «πολιτικά ζώα». Οι αποφάσεις τους, καλές οι κακές, διέπονται από αυτό που λέμε «πολιτική ζύμωση».
Καμία δημοκρατία δεν μπορεί να προκόψει παρά μόνο εάν εκείνοι που θα κληθούν να εκλέξουν τους ηγέτες του, το κάνουν με σοφία, και όχι με συναίσθημα ή προαίσθημα.
Δηλαδή, χρειαζόμαστε λαό με καλή εκπαίδευση. Να ξέρει και αυτός τι σημαίνει ηγεσία και έμπνευση. Άρα, κατά προέκταση, να επιλέξει ως ηγέτες του ανθρώπους που, από όποιον χώρο και να προέρχονται, να έχουν πολιτική παιδεία και στόφα.
Η βασική δεξαμενή για παραγωγή πολιτικών είναι τα κόμματα. Εκεί, η ζύμωση είναι δεδομένη. Καλή ή κακή, αντικειμενική ή υποκειμενική, «χρωματισμένη» ή όχι, …, όλα αυτά είναι που δημιουργούν και αναδεικνύουν την πολιτική σκέψη.
Όταν το «τελικό προϊόν» αποδειχθεί λειψό, είναι σαφές ότι ο μηχανισμός από τον οποίο βγήκε έχει πρόβλημα. Η Δημοκρατία έχει προβλέψει και για τέτοιες «παθήσεις». Αυτά.
Η Ανάρτηση της Ημέρας, στο Facebook, από τον πολιτικό αναλυτή και τακτικό τροφοδότη ευρωπαϊκών μέσων ενημέρωσης για τεκταινόμενα στην Ελλάδα, Γιάννη Κουτσομύτη, ο οποίος σχετικά με τις τοπικές εκλογές στο Βραδεμβούργο της Γερμανίας, γράφει:
«Διάφοροι αστείοι ήθελαν να υποδυθούν τους αναλυτές προδικάζοντας το αποτέλεσμα των τοπικών εκλογών στο Βρανδεμβούργο. Πήγαν στον κουβά βέβαια, διότι οι τοπικές εκλογές στη Γερμανία έχουν καθαρά τοπικά χαρακτηριστικά, ενώ οι ανόητοι έκαναν αναγωγές βάσει των πρόσφατων ευρωεκλογών.
Για να καταλάβετε, στις ευρωεκλογές του Ιουνίου το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα πήρε στο Βρανδεμβούργο 13,1%, και σήμερα στις τοπικές εκλογές πήρε 30,7%. Άντε γεια. Bis bald, που λέμε στο χωριό μου», καταλήγει ο Γιάννης Κουτσομύτης.
Φωτό: Εικαστική προσέγγιση μιας μάζωξης πολιτικών…
