Μπροστά σε αυτό που μαίνεται λίγα χιλιόμετρα από εμάς, όλων των άλλων η σημασία ξεθωριάζει. Ωστόσο, δεν παύουν να μαίνονται κι οι μάχες της καθημερινότητας.
Δύο πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, ένας Τουρκοκύπριος (ο Οζ Καραχάν) κι ένας Ελληνοκύπριος (ο Γιώργος Ττάτη), συνελήφθησαν στη διάρκεια της παρέλασης για τα 64χρόνα της Κυπριακής Δημοκρατίας στην προσπάθεια τους να ανοίξουν πανό στο οποίο αναγραφόταν “Κυπριακή Δημοκρατία: Η μόνη λύση”. Στους δύο περάστηκαν χειροπέδες (κάτι που δεν είχε γίνει για τον φονιά ισοβίτη δραπέτη) και μεταφέρθηκαν στο αρχηγείο αστυνομίας όπου τους προσάφθηκαν κατηγορίες για εξύβριση αστυνομικών.
Μπροστά στην κριτική που δέχεται η αστυνομία αποφάσισε, μάλλον, να σκληρύνει την στάση της. Όταν το έκανε ξανά, μία νεαρή κοπέλα έχασε μέρος της όρασης της από την ορμή του νερού που ρίχθηκε εναντίον της με τον περίφημο Αίαντα (ο οποίος αναμένεται να αποκτήσει σύντομα δύο αδελφάκια). Και τώρα, σε μια παρόμοια επίδειξη τάξης και ασφάλειας, δύο φιλήσυχοι πολίτες-ακτιβιστές, αντιμετωπίζονται σαν εγκληματίες ώστε το μήνυμα να φτάσει σε όλους: καθίστε φρόνιμα.
Ακόμα κι αν δεχτεί κάποιος πως οι δυο πολίτες μίλησαν έντονα στους αστυνομικούς, προφανώς δεν το έκαναν στα καλά καθούμενα. Προσπάθησαν να ανοίξουν το πανό, οι αστυνομικοί προσπάθησαν να τους εμποδίσουν, ζήτησαν εξηγήσεις και δημιουργήθηκε ένταση. Από πότε όμως αποτελεί αδίκημα το άνοιγμα πανό σε παρέλαση; Ή μήπως πρέπει πρώτα να αποστέλλεται το λεκτικό σε κάποια επιτροπή για να το εγκρίνει;
Είπαμε πως θέλουμε πιο ικανή αστυνομική δύναμη, αλλά ταυτόχρονα χρειαζόμαστε στελέχη που θα μπορούν να αξιολογούν τα θέματα που έχουν να αντιμετωπίσουν χωρίς να δημιουργούν οι ίδιοι θέματα. Η γραμμή δεν είναι καν λεπτή. Είναι πολύ ευδιάκριτη. «Κυπριακή Δημοκρατία, η μόνη λύση είναι απλά μια άποψη», την οποία προσυπογράφουν χιλιάδες, όπως χιλιάδες άλλοι προσυπογράφουν άλλες μορφές λύσης, αν και λύση δεν διαφαίνεται σε κανένα ορίζοντα. Ο πλανήτης φλέγεται από παντού και δεν είμαστε παρά μια υποσημείωση της ιστορίας (μια άποψη είναι κι αυτή).
Πριν δύο χρόνια μία γυναίκα, κινεζικής καταγωγής, συνελήφθη στον ίδιο χώρο προσπαθώντας να πλησιάσει τον Νίκο Χριστοδουλίδη για να του επιδώσει συστατική επιστολή από κάποιον κοινό γνωστό ώστε να την βοηθήσει –όπως είπε- να βρει δουλειά. Δεν ήταν ακόμα πρόεδρος ο Νίκος Χριστοδουλίδης, αλλά η κοπέλα ήταν διορατική. Παρόλα αυτά, και παρόλο που στη συνέχεια ο πρόεδρος βοήθησε πολλούς να αποκατασταθούν επαγγελματικά, την Κινέζα δεν την είδαμε ξανά. Κι είχε βάλει και τα καλά της θέλοντας να τιμήσει τη Δημοκρατία μας που τότε γιόρταζε τα 62 της. Μιας Δημοκρατίας που δεν έχει καταφέρει να ωριμάσει. Ο ψυχαναλυτής θα έβρισκε πολλούς λόγους για τη δυσκολία της αυτή, αλλά μπορεί και να κατηγορείτο για αυτά που θα έλεγε.
