Δεν φταίει φυσικά η Φιλίππα. Κληρονόμησε από την προηγούμενη κυβέρνηση την ύπαρξη του Ταμείου Κοινωνικής Στήριξης. Σε αυτό που φταίει το νυν προεδρικό ζεύγος είναι η συνέχιση του Φορέα, υπό την προεδρία της Πρώτης Κυρίας. Συνέχιση την οποία κάνει με πεισματικό μάλιστα τρόπο προκαλώντας ακόμα μία μικρή κρίση στη δημόσια ζωή. Ειδικά, τώρα που η κυρία Καρσερά επέλεξε την επιστροφή στα επαγγελματικά της καθήκοντα και τη συνέχιση της καριέρας της στο διπλωματικό σώμα, οι προεδρικές φιλανθρωπίες αποτελούν αναχρονισμό.

Η Εβίτα Περόν αγαπήθηκε από το λαό της Αργεντινής και έμεινε στην ιστορία για τις φιλανθρωπίες της, καταφέρνοντας με αυτό τον τρόπο να ανεβάζει τη δημοφιλία του συζύγου της, Χουάν Περόν ο οποίος ενίοτε δημοκρατικά κι άλλοτε πραξικοπηματικά κατάφερε να ανέλθει στην εξουσία τρεις φορές. Αυτά συνέβαιναν τη δεκαετία του ’50. Έπειτα, στον ανεπτυγμένο κόσμο, οι κυβερνήσεις φρόντιζαν να δημιουργούν δομές που να ασχολούνται με τα προβλήματα των πολιτών ως σύνολο κι όχι προσωπικά και κατά το δοκούν. Φρόντιζαν να θεσμοθετούν διαδικασίες βάσει των οποίων ο πολίτης θα μπορεί να διεκδικήσει παροχές. Η εκάστοτε Πρώτη Κυρία της Γαλλίας ή της Γερμανίας, για παράδειγμα, δεν έχει ένα ταμείο όπου ανώνυμοι δωρητές εισφέρουν για να μοιράζει αυτή σε όσους φτάνουν κοντά της, όπως έκανε η Εβίτα Περόν κι όπως κάνουν τη τελευταία δεκαετία οι Πρώτες Κυρίες στην Κύπρο.

Φυσικά οι ανάγκες δεν παύουν να υπάρχουν. Κι ούτε η ιδιωτική πρωτοβουλία, είτε από ανάγκη προσφορά είτε για άλλους λόγους, παύει να υπάρχει. Οι ιδιώτες, όμως, που θέλουν να προσφέρουν το κάνουν με άλλους τρόπους. Αν επιθυμούν να διαθέσουν πολλά χρήματα, φτιάχνουν δικά τους ιδρύματα. Αν θέλουν να εισφέρουν πιο λίγα, το κάνουν απευθείας όπου κρίνουν ή δια μέσου ιδρυμάτων τα οποία εμπιστεύονται και συμφωνούν με τους σκοπούς τους.

Αυτή τη στιγμή κόμματα και προεδρικό έχουν στήσει μία ολόκληρη υπόθεση (στην οποία όπου νάναι θα εμπλακούν και τα δικαστήρια), για το αν πρέπει να δημοσιοποιούνται τα ονόματα των δωρητών και επίσης να γνωστοποιούνται κάπου και τα ονόματα των ευεργετηθέντων. Το ζήτημα όμως δεν είναι αυτό. Το ζήτημα είναι η ύπαρξη του Ταμείου και η ενασχόληση της Πρώτης Κυρίας με αυτό. Κι αν σε λίγα χρόνια έχουμε γυναίκα πρόεδρο (λέμε τώρα) ο σύζυγος της –αν είναι παντρεμένη-θα εγκαταλείψει την επαγγελματική του ενασχόληση και θα παίζει το ρόλο του Πρώτου Κυρίου κάνοντας μεταξύ άλλων φιλανθρωπίες με τα λεφτά ανώνυμων ή επώνυμων δωρητών;