«Κινούμενες βόμβες» χαρακτήρισε ο συνάδελφος Μιχάλης Χατζηβασίλης τους οδηγούς που εντοπίζονται –ή δεν εντοπίζονται…– από την Αστυνομία να οδηγούν υπό την επήρεια αλκοόλ ή ναρκωτικών, ή ακόμη χειρότερα έχοντας κάνει χρήση των δύο αυτών ουσιών ταυτόχρονα. Σε πρόσφατο ρεπορτάζ του στον «Φ», επικαλέστηκε στοιχεία της Τροχαίας σύμφωνα με τα οποία μέσα στο 2025 σκοτώθηκαν σε κυπριακούς δρόμους 11 συνάνθρωποί μας που οδηγούσαν μεθυσμένοι και συγχυσμένοι, αφού είχαν καταναλώσει αλκοόλ ή κάποια παράνομη ψυχοδραστική ουσία ή ένα κοκτέιλ των δύο. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, η Τροχαία μέχρι τον Οκτώβρη του 2025 είχε προχωρήσει σε 3.226 καταγγελίες οδηγών για υπέρβαση του ορίου αλκοόλης και 869 καταγγελίες για οδηγούς θετικούς σε νάρκοτεστ, συνήθως χρήστες κάνναβης. Οι ειδικοί σε ζητήματα ψυχικής υγείας αποφαίνονται ότι ενώ το αλκοόλ είναι κατασταλτική ουσία, η κάνναβη είναι ψυχοδιεγερτική και ότι ο συνδυασμός των δύο, «μπορεί να επιδεινώσει τις επιδράσεις μεταξύ τους, αυξάνοντας τον κίνδυνο μειωμένης κρίσης, συντονισμού και λήψης αποφάσεων, ατυχημάτων και επιθετικής συμπεριφοράς».

Ιδιαίτερα για τους οδηγούς που καταναλώνουν αλκοόλ που είναι νόμιμη ουσία –και είναι πολύ περισσότεροι από τους χρήστες κάνναβης– αναφέρεται ότι «επιλέγουν να αγνοούν τον κίνδυνο υποτιμώντας τις επιπτώσεις του οινοπνεύματος στη συγκέντρωση, στην κρίση και στα αντανακλαστικά τους, αφού το αλκοόλ επηρεάζει τον εγκέφαλο, μειώνοντας την κρίση, τον συντονισμό και την αυτοσυγκράτηση, οδηγώντας σε ψευδαισθήσεις αυτοπεποίθησης και αυξημένη παρορμητικότητα, κάτι που είναι εξαιρετικά επικίνδυνο πίσω από το τιμόνι».

Μειωμένη κρίση, απουσία αυτοσυγκράτησης, ψευδαισθήσεις αυτοπεποίθησης, αυξημένη παρορμητικότητα…μου φαίνονται ψυχικές καταστάσεις και συμπεριφορές πολύ …οικείες. Που δεν αφορούν μόνο κάποιους …μακρινούς, περίεργους αντικοινωνικούς παραβάτες που από καιρό σε καιρό προστίθενται ως στατιστικά στοιχεία σε αστυνομικές ανακοινώσεις τροχαίων δυστυχημάτων, αλλά που αφορούν και …τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας!

Αυτόν που ούτε αλκοόλ πίνει, ούτε ναρκωτικά καταναλώνει. Που δεν έχει καμιά διαγνωσμένη ψυχολογική ή ψυχιατρική πάθηση, που είναι υγιής και νομοταγής συμπολίτης, που ξυπνά κάθε μέρα και πάει στη δουλειά, αφού μεταφέρει τα παιδιά του στο σχολείο, που τα Σαββατοκύριακα προσκαλεί φίλους στο σπίτι ή ανταποκρίνεται σε πρόσκληση φίλων για χαλαρές οικογενειακές συγκεντρώσεις…

Την ίδια στιγμή και με κάθε ευκαιρία προβάλλει στους άλλους το σπουδαίο του «εγώ», υπερεκτιμά τις ικανότητες του και κάποτε παίρνει παρορμητικές αποφάσεις, που μπορεί να έχουν και συνέπειες. Σίγουρα όμως έχει στόχους, θέλει κάπου να πάει, έχει ένα ξεκάθαρο προορισμό. Αυτό τον διαφοροποιεί από τον άλλο, που κάθεται «φτιαγμένος» στο τιμόνι. Που θολώνει με ουσίες τον προορισμό του, γιατί …στην ουσία δεν θέλει να έχει προορισμό. Και που μάλλον δεν θα φτάσει ποτέ σ’ αυτόν.